9) Hoog en droog in de bergen

Zaterdag 13 augustus 2011

Beste lezers.

Vandaag mag ik ( Paul) het verslag schrijven, met Kees is alles goed hoor ,maar hij is wat vermoeid en daarom vroeg naar bed.

Gisteren na het internetten zijn we weer naar onze housboat gegaan. Het gebied waar we verblijven is overwegend moslim en dat willen ze laten weten ook. In de moskee is dan een gebed aan de gang. Dit wordt met enorme speakers in de stad versterkt. Onze boot was met een bruggetje verbonden met de wal en daar stond net zo`n enorme speaker. Uiteindelijk viel het allemaal wel mee en konden wij rustig gaan slapen. Wel knus zo op zo`n boot maar de bedden waren slecht en Paul paste er al helemaal niet in. We waren erg moe en vielen als een blok in slaap. Tot iets over vieren toen er weer een paar kreten uit de moskee kwamen. Dit herhaalde zich weer rond een uur of 5 en om 6 uur het volledige gebed. Kees had zijn oordoppen in maar het was zo hard dat die niet hielpen. De verhuurder wilde nog graag dat we een nachtje bleven maar we hadden al besloten om dat niet te doen. Eerst nog even langs een reparateur omdat Paul weer wat remolie te kort kwam ( toch een lekkage ? ) De schroeven zaten muurvast maar het reservoir was weer gevuld. En nu zo snel mogelijk de stad uit. Het was een verademing om frisse lucht in te ademen. De zon scheen volop.  Eerst door , volgens de folder ” klein Zwitserland ” , met een landschap wat op Zwitserland lijkt. Mooie wegen een genot voor elke motor rijder. Wij kwamen nomade stammen tegen die overal hun tent opzetten om hun vee te laten grazen. We  kwamen hoger en hoger en het landschap veranderde in een soort maan landschap. Plotseling was de mooie weg verdwenen. Wat over bleef was een soort stenen pad wat de naam “weg” zeker niet mag krijgen. We reden tegen een colonne van militaire voertuigen en vrachtwagens aan. Die lieten vooral tegen de berg op hun zwarte roet pluimen de vrije loop. Deze stank ontlopen kon niet want er is geen weg terug. Wij hebben heel wat pogingen gedaan om de colonne in te halen. Opnieuw een check point waar wij moesten stoppen. Wij moesten wachten tot een andere weggebruiker geholpen was en ondertussen ging de hele rij ons weer voorbij. Na enkele minuten wachten waren wij aan de beurt en zegt die man dat we gewoon mogen door rijden en weer die meute inhalen. De slechte weg was kilometers lang er kwam geen eind aan en alles stapvoets omhoog. Dit alles op de Zoji La Pas van 3529 meter met dik 35 graden. De route van vandaag was 200 km. Als Nederlander denk je dat dit in een paar uur is te doen maar we zaten om 9 uur op de motor en stapte om half 7 ’s avonds er weer van af . Maar aan alle ellende komt een eind en zo ook aan die weg. Er bleek opeens weer asfalt te zijn en de militairen moesten in een rij stoppen om hun banden te inspecteren. Dat gaf mooi de gelegenheid  om de hele stoet achter ons te laten. Ik reed al met een juich gebaar over het mooie asfalt maar dat hield alweer na een paar honderd meter weer op. De rest van de dag herhaalde dit beeld zich. Hele mooie stukken weg met als afwisseling een pad met kuilen stenen rotsen etc. Je moet hier zeer geconcentreerd rijden maar de omgeving was wel geweldig. De mensen die we langs de kant tegen kwamen zwaaiden vriendelijk. Een kind was zo blij met ons dat die voor de motor van Kees sprong maar deze kon hem net ontwijken. We zijn aangekomen in Kargil.  Dit is het meest noordelijke plaatsje van India . Morgen hebben we een iets kortere route voor de boeg en ons is verteld dat de wegen daar een stukje beter zijn. We zullen het gaan zien. Ik stop er mee want ga ook mijn bedje opzoeken, terwijl hier het avondgebed weer bezig is. Ik hoop dat in ons mooie hotel hier niet veel van te merken is .

Groeten Paul en Kees

p.s Belinda check je mail als je thuis bent

Reactie`s :

Hans en Paula

Geplaatst op 15 augustus 2011

Hoi alletwee
De grote wereldatlas ligt hier de hele tijd open zodat we jullie kunnen volgen. We verheugen ons iedere keer op jullie bericht .  Wat goed dat jullie nog energie over hebben om zoveel mensen mee te laten beleven wat jullie ervaren.
Hier is alles goed maar erg veel regen met overstromingen zodat we nu ook een natuurlijk beekje in de tuin hebben.
Geniet van alles en tot schrijfs en groeten uit Denemarken!
Hans en Paula
Carpe Diem

Joke

Geplaatst op 13 augustus 2011

Paul

psv heeft met 1-0 gewonnen van rkc ,een slechte wedstrijd.

Groetjes .joke

Natascha

Geplaatst op 13 augustus 2011

Hoi Kees en Paul

Vanavond eens begonnen met jullie reisverslag te lezen….wat een genot. Dit is echt beter dan een goed boek. Geweldig wat jullie mee maken. vanaf nu kijk ik uit naar jullie verslag. Nog heel veel plezier.

Gr. Natascha majoor

Matthijs

Geplaatst op 13 augustus 2011

Zo te lezen wordt er winst geboekt: geen regen.
Hopen dat er wat te eten blijft overdag met die rammadan.
Hou ‘m hooooooog.

Karla

Geplaatst op 13 augustus 2011

Hallo, het klinkt als een iets betere dag. Vergeten jullie niet dat 15 augustus een feestdag is. Voor morgenochtend ” gezwind weer op. Groet

Daniëlle

Geplaatst op 13 augustus 2011

Hoi Paul en Kees,

Wat een verhalen hebben jullie toch.
Kan me voorstellen dat jullie naar zo’n dag erg moe zijn.
We vinden het erg leuk om elke dag de verhalen te lezen.
Pap blijft op de hoogte door tante Riet die leest het verslag dagelijks voor door de telefoon.
Veel plezier nog, nog 2 weken te gaan.

Groetjes Daniëlle en de rest.

Theo Lutterman

Geplaatst op 13 augustus 2011

Hoi jongens, pardon ik bedoel heren, het begint aardig op werken te lijken, terwijl jullie het thuisfront wijs hebben gemaakt dat jullie met vakantie zouden gaan.
Maar ik weet zeker dat al dat zwoegen niet voor niets is, omdat jullie zoveel schitterende ervaringen op doen waar wij als thuisfront alleen maar hartstikke jalours op zijn.
Jongens houden jullie je motoren heel en vergeet vooral niet te genieten.
ook namens Joke heel veel reisplezier. Theo

Jan en Christien

Geplaatst op 13 augustus 2011

Dag Kees en Paul
Bedankt voor al jullie moeite om ons op de hoogte te houden van jullie wel en wee. ’s Heren wegen zin niet altijd van asfalt en ervaren jullie dagelijks. ik had al een beeld gekregen van de wegen via de filmpjes op youtube, dus een voorstelling kan ik me er wel van maken, maar dat is wat anders dan 10 uur op een motor in realtime. Stuur ook maar geen foto’s bewaar die maar voor als jullie weer thuis zijn. Houd de spanning er een beetje in.
Ik begrijp dat het ook een vermoeiende reis is, zeker het constant geconcentreerd moeten zijn op de weg. Gelukkig nemen jullie straks een rustdag en dat lijkt me heerlijk. Een luxe bad? Een heerlijke massage van het hele lijf. Doen jongens! Laat je eens lekker verwennen. Maar dat zal wel een droom zijn in de omgeving waar jullie zijn. Of……..
Goede reis en behouden rit.

Gr. Jan en Christien

Marjolein

Geplaatst op 13 augustus 2011

De zon is bij jullie gaan schijnen! Hier in Amsterdam stroomt t langs de ramen. Goed te horen dat jullie een rustdag tegemoet gaan. Ik bedenk me dat jullie nu een week weg zijn. Al zoveel meegemaakt. Heerlijk om te lezen!

Slaap lekker!
Lfz, Marjolein

Belinda, Onno en Stan

Geplaatst op 13 augustus 2011

Jullie zijn erg populair. De dagen zijn
wel vermoeiend zoals wij lezen.
Hopelijk vannacht geen herrie van de moskee.
Wij zitten aan onze laatste avondmaaltijd,
om morgen vroeg weer richting Holland
te gaan. Zal bij thuiskomst mail bekijken.

 

8) The love boat

Vrijdag 12 augustus 2011

Ondanks het vieze hotel hebben wij lekker geslapen onder de ventilator. We wilden er zo snel mogelijk vandaan. De benzinetanken gevuld en direct vertrokken. Het begon weer te regenen. Het werd alleen maar erger. Met bakken kwam het uit de lucht en we waren in een mum van tijd doorweekt. Alles zat tegen want we wilden nog wat drinken maar nergens was er een fatsoenlijke tent te vinden. Paul vond een hotel aan de buitenkant dat er zeer goed uit zag. Eenmaal binnen bleek het een vochtige serre te zijn en de enige klanten waren. Kees heeft uit preventie niks genomen en Paul vulde zijn maag met 2 laffe toast die wij thuis gebruiken als zeem. Op een doorgaande weg was er heeeel veel verkeer met zwart dampende bussen en vrachtwagens. Paul kreeg een bijna dood ervaring door een inhaalactie van een tegenligger. Ze rijden als gekken en daar moet je serieus rekening mee houden. Dit alles via een weg met vele bochten door de bergen. Plots schreeuwde twee mannen en sprongen voor onze motoren. Het bleek een controlepost te zijn die wij niet hadden opgemerkt mede door de zware regenval. Het locale verkeer mocht gewoon door maar wij moesten in een hokje waar wij ons paspoort moesten laten zien en opnieuw werden vele vragen gesteld. Het was met stip de slechtste dag en waren doorweekt hadden het koud en klam kwamen wij in Sgrinigar aan waar de zon net door brak. Heel veel militairen onderweg gezien. Het leven kan hier nog wel eens onrustig zijn. Voor Sgrinagar was Paul Kees even kwijt. De vertraging kwam omdat Kees onderuit was gegaan over het natte wegdek met steentjes. Hij was met 50 km in de achterkant van een nieuwe auto gereden. De schade was behoorlijk. Kees had geen fysieke beperkingen opgelopen en was met de schrik vrij gekomen. Het was een aardige bestuurder die goed Engels sprak. Hij wilde direct langs de garage om te bepalen wat de reparatie kosten zouden zijn. Bij de garage stond na enkele minuten weer een grote menigte, bestaande uit moslim jongeren, om ons heen.  1200 roepies, omgerekend18.5 euro, waren de kosten van de schade. In die menigte werden we gelijk aangesproken door 2 jongens op een brommer die een houseboat te huur hadden. We zijn daar gaan kijken en besloten om daar te overnachten incl. ontbijt en diner. We zijn allebei erg vermoeid en blij dat we nu weer in bed mogen duiken. De eigenaar had nog wel goed nieuws. In deze regio was het geen regentijd meer. We verwachten morgen weer mooi weer.

Groet Kees en Paul

p.s het word saai maar ook vandaag weer geen foto`s

Reactie`s :

Yvonne Dobbeling

Geplaatst op 13 augustus 2011

Wat een spanning allemaal. Vanuit mijn luie stoel is het nog net te doen , ik hoop dat jullie er rustig onder blijven . Het weer is altijd belangrijk op vakantie, nooit leuk als je kleren klam aanvoelen tijdens een regenachtige kampeerweek maar dit is een heel ander verhaal. Kees, wat mij te binnen schiet “How many roads must a man…!!!!

Liefs van de buuf.

Barbera

Geplaatst op 13 augustus 2011

Gossiemijne!! Wat een verhalen! Spannend, maar het klinkt ook best een beetje iets te spannend en vooral zwaar. Ik hoop echt voor jullie dat de komende dagen minder nat, rustiger en motorpechvrij zullen zijn en dat er wat meer genieten bij zit dan het ploeteren door het natte India. Pas goed op elkaar!!

Liefs,
Barbera

ps. Pap! Ik heb een huisje! Per 1 oktober kan ik erin                         Blij!

Monique

Geplaatst op 13 augustus 2011

Hopen maar dat dit echt de slechtste dag was ..dan kan het vanaf nu alleen maar beter worden. Ik wens jullie voor morgen een droge dag, een stille goeie berijdbare weg, lekker eten en drinken , humor en vriendelijke mensen om jullie heen.
Enne Kees …. had je die kippen, konijnen en ander klein vee besteld voor India of voor de Stichtse Hof ??
Lekker slapen vannacht en morgen een mooie dag !

Belinda, Onno en Stan

Geplaatst op 12 augustus 2011

De dagen zitten elke keer vol verrassingen.
Hopelijk slapen jullie goed en krijgen jullie een heerlijk
ontbijt voor geschoteld.
Tot morgen, onze laatste dag Kreta.
Een dagje Star Beach….

Kitty

Geplaatst op 12 augustus 2011

Nou ben het met karla eens, wat een ellende…respect!!
hier ging vandaag ook het eea mis met “onze” dieren,( je weet wel voor de zomerfeestweken/regenweken) die hadden er ook schijt aan, ze zijn n.l. NIET geweest!! maaaar we proberen het a.s woensdag nog een keer, hoop op goede berichten van jullie kant en doe voorzichtig,het hele team leeft mee!!

Mimi

Geplaatst op 12 augustus 2011

Tja het verkeer in India is heffig. kijken jullie uit1

Bo en Suus

Geplaatst op 12 augustus 2011

Hoi mannen,
Wat zouden wij graag 2 dagen een hotel bezitten in India zodat we jullie eens in de watten kunnen leggen.
Maar ja…… nog even doorbijten.
Hoe dan ook, we blijven jullie volgen

Matthijs

Geplaatst op 12 augustus 2011

Jeempie ik heb niet zo snel medelijden maar ik zal ook maar eens beginnen met duimen voor mooi weer. Anders wordt de trip achteraf pas leuk om op terug te kijken.
Rust goed uit en op naar de zon dan maar!

Karla

Geplaatst op 12 augustus 2011

Beste mannen
Ik hoop dat jullie ook nog een beetje plezier hebben ,want het komt meer over als een overlevingstocht eerlijk gezegd. Ik weet niet zo goed wat ik er van moet denken. Raak elkaar niet kwijt en doe voorzichtig , dat is wat ik mee geef aan jullie

Belinda, Onno en Stan

Geplaatst op 12 augustus 2011

De dagen zitten elke keer vol verrassingen.
Hopelijk slapen jullie goed en krijgen jullie een heerlijk
ontbijt voor geschoteld.
Tot morgen, onze laatste dag Kreta.
Een dagje Star Beach….

Joke

Geplaatst op 12 augustus 2011

Hoi Kees en Paul

Kunnen julie niet wat voorzichtiger zijn .en wat beter uit kijken, want anders wordt het wel een hele spannende reis.
Wij hopen dat het gauw droog mag worden,.en nog een een fijne rit.

gr Theo en Joke

Marjolein

Geplaatst op 12 augustus 2011

Jeetje, jullie hebben zware ritten zo te lezen. Hopelijk een goede nacht rust en morgen met frisse moed voor de volgende tocht! de zon zal daar zeker bij helpen.

Een schrale troost misschien maar de moeeson in Nederland is ook nog niet opgehouden

Liefs uit Amsterdam
Marjolein

 

7) Opnieuw een bijzondere dag

Donderdag 11 augustus 2011

Lieve mensen,

Vanmorgen, nadat we heerlijk hebben ontbeten en klaar stonden om te vertrekken werd Paul erop gewezen door een medewerker van het hotel dat zijn achterband bijna leeg was. Het was intussen ook gaan regenen en Kees kreeg zijn motor niet gestart. Kortom en zaten twee mannen uit Holland er flink moreel doorheen. Er ontstond irritatie of eigenlijk boos op onszelf. Maar er moest een besluit worden genomen of zelf het wiel eraf en plakken of bijpompen en snel naar een reparateur. Na flink hijgen en trappen kreeg Kees zijn motor aan de praat. Op weg naar een mannetje. Een heel aardige man die ons direct hielp. Het hele wiel eraf maar gelukkig was de band niet lek maar hoe deze leeg is gekomen bleef een raadsel. Alles weer in elkaar gezet en ook Kees zijn banden gecontroleerd. Het moreel steeg met de seconde en het zonnetje brak door. We kregen twee krukjes aangeboden om naar hem te kijken en hoe hij behendig is. Met volle moed op weg naar onze volgende bestemming. Samengevat een prachtige route aan de voet van de Himalaya. We hebben gewoonlijk veel bekijks van de locals maar van de honderden apen die aan de kant van de weg zaten hadden we ook veel belangstelling. Kees zwaaide af en toe. Het leek wel de tour de France. Je rijdt soms rakelings langs hen heen maar sta je stil dan zijn ze erg schuw. We hebben vandaag een primeur gehad, de eerste kameel is op de openbare weg gezien. Op onze route stuitte we op een militaire afzetting en werden direct verzocht een andere weg te kiezen. Wij hadden geen zin om anders te rijden en verwees de soldaat ons naar zijn meerdere die in een zeer klein hok verbleef. Paul erop af. Kees, zoals gewoonlijk genoot van een afstand hoe Paul zich moest verantwoorden waarom wij deze weg perse wilde nemen. Een vriendelijke man maar hij vertrouwde de situatie niet en wilde meer feiten weten. Het paspoort, de reden van de reis en de kaart met het reisplan van ons. Je zag hem twijfelen maar vond het raar dat wij voor deze route hebben gekozen. Eindelijk mocht Paul het zeer warme hokje verlaten waarmee we toestemming kregen om de weg te volgen maar na 6 kilometer was het denkbaar dat we aangehouden konden worden door de politie en bevoegd was ons terug te kunnen  sturen. Op hoop van zegen. De bewuste politieagent groette ons vriendelijk zonder ons een vraag te stellen. Het was prachtig zonnig weer en de beste weg die we tot nu toe hadden gehad. Een genot voor elke motorrijder. Op het platte land hielden we pauze bij een apotheek, een winkeltje en een busstation in een. Daar stroomden binnen enkele minuten de kinderen uit het dorp om twee blanken te bekijken. Waar ze allemaal vandaan kwamen was ons een raadsel. Ze waren verlegen en sommige waren bang voor ons zo vertelde de man die de toko runde. Door de foto en filmapparatuur te laten zien werden ze toegankelijker. Er ontstond een sfeer van openheid waardoor Kees op het idee kwam om hier de Engelse drop van Paula Leenhoven uit te delen. Eerst heel schuchter. Ze gristen  de Engelse drop uit onze handen weg. We werden door een goed opgeleide jongen uitgenodigd om bij hem thee te komen drinken. Wij stonden te wachten maar deze knul kwam maar niet. Wij informeerden waar diegene woonde maar niemand wist waar hij woonde en zijn wij maar vertrokken. We zijn nu gearriveerd in een vieze stad. Weinig hotels te vinden. We zijn terecht gekomen in een niet al te fris hotel maar je moet toch wat. We houden ons zoveel mogelijk aan onze eigen hygiëne protocol en hopen dat we er niets van over houden. Met Kees gaat steeds beter. Paul heeft de normale status. We houden er nu over op. Als we iets te melden hebben zullen we dat zeker doen. Weer geen foto’s maar we hebben goede hoop dat het morgen mogelijk gaat lukken. We gaan naar Sgrinigar waar we een luxe houseboot willen gaan huren. Vanuit een vies zweterig internet hokje met zeer onfrisse ventilator sluiten wij af en hopen morgen snel dit aparte dorp te verlaten.

Groet en dank weer voor alle reacties.

Reactie`s:

T.Remmers

Geplaatst op 14 augustus 2011

Jeetje man wat een avontuur!

Groeten, Tonny Remmers

Joke

Geplaatst op 12 augustus 2011

Hoi Boy,s Na 3 dagen Antwerpen, en nu weer thuis, zijn wij weer met jullie op reis. Maar Paul het is steeds jouw motor,die het vertikt. Maar het zijn weer geweldige verhalen. Nog heel veel reis plezier.

Theo en Joke

Karla

Geplaatst op 11 augustus 2011

Hallo
Ik kijk terug en zie in mijn berichtje dat ik wel erg “veel lees ”

Karla

Geplaatst op 11 augustus 2011

Halllo, klinkt een stuk beter ,verrassende motoren hebben jullie als ik het zo lees. het zo lees .Engelse drop lijkt het sleutelwoord als ik het zo lees. En dat frisse Hollandse windje lijkt toch zo gek niet als ik het zo lees. Veel pllezier op het vervolg van jullie reis.L iggen jullie op schema?
Groet

Belinda, Onno en Stan

Geplaatst op 11 augustus 2011

Ewa bradda
Hedde gij nog gechillt of niet soms
gij kan zeker geen wheely op je amateur moter
,vind gij starbeach soms geen goeie chillings
Nahja later bradda veel plezier in india
Onno heeft wel een beetje zin in een koekje
Hopelijk kunnen jullie goed slapen
in dit mindere hotel
tot morgen dan lezen we jullie verhalen weer
groetjes uit starbeach

Eddy

Geplaatst op 11 augustus 2011

Beste Paul en Kees
We lezen elke dag weer jullie boeiende verhalen en kunnen bijna niet wachten tot morgen !! nou sterkte en veel plezier nog met jullie wel bijzondere reis !!

Groet bertha en ed vanuit een zeer druilerig Holland

Mimi

Geplaatst op 11 augustus 2011

Dank jullie wel voor het mooie reis verhaal,wens jullie sterkte in het hotel Wouter mijn echtgenoot zegt champagne kurk doorslikken tegen de diaree

Renato

Geplaatst op 11 augustus 2011

Hi mannen,
Leuk die reisverslagen, die in Nl dankzij het tijdsverschil vaak aan het einde van de middag binnen komen.
Veel plezier en reis veilig.
Groeten, Renato

Angel

Geplaatst op 11 augustus 2011

Word nu wel heel erg nieuwsgierig na al jullie foto’s met deze geweldige verhalen.
Veel plezier mannen en niet vergeten van jullie luxe houseboot foto’s te maken ,ben ook benieuwd hoe die er uit ziet.

Angel

Matthijs

Geplaatst op 11 augustus 2011

LEUK! en klinkt goed; even volhouden voor wat betreft de accommodatie. En morgen….. gewoon een nieuwe beurt voor de motor

Frank

Geplaatst op 11 augustus 2011

Ha Paul en Kees,

Hopelijk rijden jullie daar toch links anders dan kan ik al die spookrijders wel begrijpen!!!
Veel plezier saam,
Keep the wheels rolling,

Frank

 

6) Op visite op de Diala Lama

Woensdag 10 augustus 2011

Wij willen alle trouwe lezers van onze site bedanken voor de spontane reacties. Wij genieten ervan. We beloven jullie elke dag foto’s maar het is in India toch moeilijker dan in Peru. Jullie houden ze nog tegoed.
Vervolg: Gisterenavond na het internetten ging Paul naar de ziekenboeg. Daar lag Kees met opgezwollen ogen en aan het bijkomen van de zo zware dag. Het was een hele mooie route maar voor Kees erg zwaar. Bij het inchecken in het hotel kregen wij naast de kamerbezichtiging een uitgebreide rondleiding door het restaurant. We lagen voor het eerst in ons leven samen in een bed. Voor de kenners was het bed wel voorzien van twee matrassen. De telefoon ging en in gebrekkig Engels werd ons verteld dat het restaurant nog open was. Daar hadden wij door de reis geen zin in. Nadat wij besloten hadden te gaan slapen werd er op de deur geklopt. Daar stond een arbeider in de deuropening. Kees lag al stijf in bed en Paul half naakt naast hem. De man stapte ongevraagd de kamer binnen en smeekte nogmaals of wij a.u.b. naar het restaurant wilde komen.
Na veel overtuigingskracht werd hij op zijn Hollands de deur gewezen.
Na een redelijke goede nachtrust constateerden wij dat de moesson weer flink haar buien naar beneden stortte. Paul bleef maar optimistisch over de voorspellingen. Hij riep telkens daar wordt het lichter. Kees voelde zich weer als herboren. De plaatselijk moesson in zijn broek was gestopt. Hij kon de reis weer aan. We hebben wel last van een natte Trotter. Gelukkig konden we enkele letters nog lezen over een goed ontbijt adres.
Die hebben we gevonden waar wij 16 kale toast met jam hebben gegeten met een lekkere black thee. De solidariteit van Paul is hoog van niveau want hij heeft met Kees het diraree dieet gevolgd.
Het regende voortdurend maar we zouden die Diala Lama bezoeken hoe dan ook. We gingen hoog de bergen in en met een beetje zoeken het klooster gevonden. Even schakelen naar het technische gedeelte. Paul had laten weten dat zijn voorrem wat losjes in de hand lag. Bij het klooster deelde Paul aan Kees mee dat zijn hele voorrem geheel buiten werking was. Gelukkig heeft de motor nog een achterrem. We besloten er later naar te kijken. We moesten op een steile helling parkeren en Paul wilde even keren op dit zeeeeer steile weggetje en wel op 1 rem. De zwaartekracht deed zijn werk. Paul was helemaal uit balans en Kees dacht daar gaat Paul op zijn snuffert.  Kees zag Paul grijpen naar zijn voorrem en kwam erachter dat daar een heeeeeel groot probleem mee was, maar Paul heeft een snel reactievermogen. In de tweede instantie ging hij boven op zijn achterrem staan waardoor hij heeft kunnen voorkomen een greppel in te glijden.
Het bezoek aan de Daila Lama viel enigszins tegen. Er was geen persoonlijke ontmoeting. Er waren twee tempels en een betonnen gebouw waar de monniken wonen. Er hing een spiritueel sfeertje. Leuk dat we er zijn geweest. Ons vertrek werd vertraagd door een stier met kudde koeien. Een koe zat er al te likken aan Paul zijn spiegel. Paul wilde zijn tas  inpakken daardoor dachten de koeien dat ze te eten kregen. De gehele veestapel had Paul klem gezet. We werden verlost door een aantal auto’s die er langs wilden. Je mag ze niet aanrijden maar wel dood toeteren. Een local loste dit anders op door een van de koeren een rotschop te geven. Elke dag zijn we weer verbaasd hoe dit land functioneert. Kees merkte dat hij iets op zijn hoofd mistte. Dat klopte want zijn helm lag nog in het klooster. Elk voordeel heeft zijn nadeel want Kees heeft nog de monniken gefilmd met rituelen. Een grappig gezicht en weer een ervaring rijker. We zaten op een berg met hele steile weggetjes waardoor Paul moest de berg af met alleen de achterrem. Kees zag Paul wegglijden op het asfalt maar wonder boven wonder hield Paul zijn motor onder controle.
Heelhuids aangekomen bij een werkplaatsje bleek het een scooterdealer te zijn. Het woord dealer is wel erg veel gezegd zoals alle ambachten hier. De remolie ontbrak en is de olie door deze man vakkundig bijgevuld. Hij adviseerde wel om naar de Royal Enfield garage te gaan omdat hij twijfelde wat de oorzaak was van de lekkage. Intussen was het weer opgeknapt. Op weg naar de dealer. Dat was weer even zoeken maar met veel vragen kom je overal. Er stond een aardig jonge man voor de zaak, die zojuist een trotse eigenaar was geworden van een Royal Enfield. Hij sprak redelijk Engels en had zoals alle Indiase mensen veel vragen over waar wij vandaan kwamen. Alles heeft de monteur gecontroleerd en het bleek in orde. Even een milieu technische opmerking. Hij kwam met flesje benzine en spoot volop het remsysteem schoon. Het liep gewoon de berm in. Hij voorzag verder geen problemen voor de reis. Na een paar keer verkeerd te hebben gereden kwamen we weer bij ons hotel. Kees wil even opmerken dat Paul vlak voor de oprit van het hotel, waar grit lag, Paul opnieuw weer bijna onderuit zou gaan. Later bleek dat Paul heel snel naar het toilet wilde eigenlijk al vanaf het klooster. De “uitkomst” op het toilet verdiende niet de officiële status van diaree. Uit voorzorg werd er toch maar een pilletje genomen.
We genieten volop van onze reis. We wilden avontuur en dat krijgen we elke dag.

Groet vanuit een broeierig en nat India.

 

Reactie`s :

Ton Vroman

Geplaatst op 11 augustus 2011

Hoi Kees en Paul,
Wat een belevenissen weer, doen jullie een beetje voorzichtig met die koeien daar, dood- toeteren is ook kwalijk. De tom tom hebben ze daar waarschijnlijk ook niet van gehoord, dan toch maar rijden op de zon en het gevoel, zo kom je ook ver.
Kees zat al met zijn hoofd in de wolken? door zijn helm niet op te zetten na het klooster. Dat van die monteur is ook erg geruststellend,als het zo simpel is komen jullie er wel.
goeie reis en doe voorzichtig. groetjes Ton

Marjolein

Geplaatst op 10 augustus 2011

Hahaha, ik moest zoo lachen om de benoeming van papa zijn buikloop….moesson in de broek hahhaahaha! Ik kwam niet meer bij! Gelukkig dat hij weer op de been is! Op naar nieuwe avonturen! Lfzz uit ook regenachtig Amsterdam!

Joop en Marjan

Geplaatst op 10 augustus 2011

Hoi Kees en Paul, wat een fantastische belevenissen, al in een paar dagen. Hopen dat de moesson diarree gestopt is. We smullen van de verhalen elke dag.
Genieten jullie lekker verder en succes.

Marjan en Joop.

Paul en kees

Geplaatst op 10 augustus 2011

hallo paul en kees.leuk om jullie verhalen te lezen. uitkijken!en verder wensen wij jullie nog een heel goede reis.groetjes .annie en giel.

Belinda, Onno en Stan

Geplaatst op 10 augustus 2011

Dus geen foto van 2 motorrijders en Daila Lama.
Hier alles goed, erg warm, maar we genieten van Chersso.

Monique

Geplaatst op 10 augustus 2011

Wow, in een paar dagen tijd al zoveel meegemaakt. Hopen dat Kees zich weer snel beter gaat voelen en het Paul bespaard blijft om ook nog eens aan de poeperij te moeten; al genoeg met je motor te stellen.
Erg leuk om jullie verhalen te lezen … nu de foto’s nog

Kitty

Geplaatst op 10 augustus 2011

gelukkig dat kees weer is opgeknapt, maakte me toch een beetje zorgen): misschien remolie in het eitje ipv boter(flauw hé).
Maar woorden in jullie verhaal als remolie, lekkage,remsysteem, glijden, zijn toch hilarisch in dit geval- hopelijk gaat het verder met de stoelgang beter en zie jullie verhaal weer met plezier tegemoet

Els

Geplaatst op 10 augustus 2011

En dat alles in een paar dagen tijd. Ik heb al moeite om het bij te houden hier veilig thuis achter het beeldscherm, laat staan hoe het voor jullie moet zijn. Jullie hoofd zal erg vol raken met alles. Heel goed om het meteen op te schrijven, zo hou je het verhaal compleet! Ik word wel errug nieuwsgierig naar foto’s (liever niet van de poepverhalen trouwens).
Ik kijk uit naar het volgende avontuur.

Mimi

Geplaatst op 10 augustus 2011

Hallo Paul en Kees
Ik herken deze verhalen van Wouter mijn echtgenoot,althans de koeien, milieu,en de mentaliteit in dat land.
Sterkte met alle diaree en bedankt weer voor het mooie verslag.

Matthijs

Geplaatst op 10 augustus 2011

Goed om te horen dat de gezondheid weer een beetje stabiel is, en uiteindelijk de motoren ook. Blijf genieten!

 

5) Motorcycle diaree` s

Dinsdag 9 augustus 2011

Hallo

Vandaag moeten jullie het alleen met een bericht van Paul doen. Kees ligt momenteel even plat maar geeft wel zijn groeten over naar alle lezers .

Na een nacht goed slapen waren wij er weer helemaal klaar voor , alhoewel ….. Kees was wat “mat” en tijdens het ontbijt moest hij even vlug naar de wc dan weet ik genoeg. Kees was de eerste met diaree klachten en heeft deze strijd van mij gewonnen. Gelijk werd er een greep gedaan in de huis apotheek. Hij voelde zich goed genoeg om te gaan rijden.   Het weer zag er hoopvol uit , hier en daar wat wolkjes, maar bij het bepakken van de motor liep het zweet al weer in grote stralen van ons af. Nadat wij de stad uit waren was het verkeer hier voor een Nederlandse wegmisbruiker het einde. Twee baans wegen worden gebruikt als 3 of 4 baans wegen. In tegengestelde richting rijden is hier normaal. In Europa heet dat spookrijden. Het leek wel of niemand zich houd aan de verkeersregels. De stoplichten staan er wel maar er is geen verschil te zien bij rood of groen.  De verkeerde kant inhalen hoort er gewoon bij. Ongeacht welke transportmiddelen dan ook. Fietsen, riksja`s, motoren, auto`s bussen, paard en wagen etc etc. samengevat een onbeschrijfelijke chaos. Het getoeter houd geen moment op. De bedoeling is dat je je  voorganger laat weten dat je er langs wilt.  Welke kant dat is blijft gokken.  In het begin is het raar maar na 1 a 2 dagen begint het te wennen. Ook nog een stuk higway gehad maar daar is eigenlijk het zelfde laken en pakken. Hierop fietsen en wandelen de mensen en in het midden van de weg staat ontspannen een paard te kakken. De bussen en vrachtwagens zijn de meest bedreigende vierwielers voor ons. Zij gaan er het liefst dwars door heen en hebben dan ook de hardste toeter. Volgens de reisbeschrijving zou het na de stad wel een rustiger worden. Maar in elk dorpje troffen wij dezelfde chaos aan. De zon deed ondertussen zijn best om de vorige dag goed te maken. Het was met zo’n 40 graden die stadjes zonder rijwind erg afzien. In een zo’n plaatsje had Kees een noodkreet en wij gelijk de kant van de weg . Hij stond op het punt van koken en voelde zich niet goed en ging hij met spoed de schaduw in. Kees schoot de eerste de beste local aan om te vragen of hij beschikte over een toilet. Kees liep met dichtgeknepen billen achter hem aan. Het is een te smerig verhaal om dit aan het papier toe te vertrouwen maar opgelucht was Kees en zag er weer gelukkig uit. Hij was zo opgeknapt dat hij weer zin had om de reis voort te zetten. Hoe verder we kwamen hoe slechter de wegen het leek wel een spelletje ” valkuil “. Overal enorme gaten in het wegdek. Wat algemeen bekend is , is dat er in India koeien op de weg lopen in het begin leuk als je dat ziet. We hebben er nu al een paar honderd op de weg gezien en dan wordt het eerder vervelend. Een leuke verassing was dat we aan het eind van de dag bij McLeodganj wilde apen op de weg zagen lopen. Even weer eens wat anders. In de ochtend vertrokken rond half 10 en om half 7 waren we op de plek van bestemming.
McLeodganj waar we nu verblijven ligt aan de voet van de Himalaya en is het thuis van de gevluchte spiritueel leider van Tibet de Dalai Lama. Hier is ook de Tibetaanse regering in ballingschap gevestigd. Als alles goed gaat vertrekken we morgen naar het klooster van de Dalai Lama om te kijken of hij thuis is. We blijven nog een nacht hier zodat Kees een beetje kan aansterken. Helaas ook vandaag geen foto`s maar die houden jullie nog allemaal te goed. Kees gaat namelijk over de foto`s en die wil ik niet storen.

Groeten van Paul ( maar ook van Kees hoor ), en morgen weer een nieuw verhaal.

reactie`s :

Bo en Suus

Geplaatst op 10 augustus 2011

Hoi paul,
Nu even een krabbal aan jou, omdat Kees overal schijt aan heeft.
We vinden het heel erg dat hij nou uitgerekend jou een poepie laat ruiken.
Trek je er niets van aan hoor.
Een voordeel misschien is dat je via de sporen van Kees toch de weg weer terug kunt vinden als jullie het spoor bijster zijn.
Hoe dan ook, vervolg jullie plannen en hopelijk niet met teveel plezier en weinig tegenslag.
Het gaf zo toch even een leuk verslagje voor te lezers, bedankt hoor.

Joke

Geplaatst op 10 augustus 2011

Beterschap voor kees.

Groetjes uit Uden

William de Pree

Geplaatst op 10 augustus 2011

Oeepsss , dat is al snel. Hopelijk ben je er ook snel weer vanaf. Ja ,dat zit hem natuurlijk in die tig motor maak mannen en al dat handen geven het staat natuurlijk raar om na een handen schud festijn weer gelijk je handen te desinfecten(maar eigenlijk zou je het moeten doen. O,ja en niet zomaar wrijven in je ogen!!!!
Het moet eruit!!!dat is wat de healtshop op de naarderstraat zegt! blijf drinken al is het met een flinkefles cola en een paar wiskey s ook te doden(ook een optie) maar meestal heb je geen zin daarin op zo n moment,ja netbroekje en inlegger!!!!
Ik denk dat jullie de motor moeten decoren met tibetaanse gebedsflaggetjes(is leuk en de gebeden komen zo een heel eind en wapperen lekker uit over jullie reis) en als je ze dan weer mee brengt kan ik ze ophangen.
Life in a day in India!

Matthijs

Geplaatst op 9 augustus 2011

Hmmmm…. Klinkt als een astmatisch kuchje aan de onderkant van het lijf. Laat de medicijnen goed zn werk doen, daar heb je voor mee. Veel sterkte. De Dalai Lama zal inspiratie geven. Leuk dat jullie net als in Peru een lama in de omgeving hebben….
Blijf genieten!

Barbera

Geplaatst op 9 augustus 2011

Dappere mannen

Wat een verhaal weer zo lezend in mijn bed in Amsterdam. Wat maken jullie alweer een hoop mee zeg! Pap, wat vervelend, knap gauw weer op! Pas goed op jullie zelf en groeten aan de Dalai Lama van mij!

Liefs,
Barbera

Karla

Geplaatst op 9 augustus 2011

Hallo mannen, de tekst deed me al iets vermoeden, wat vervelend en dat met die hitte. Ik sluit me aan bij de tekst van Kitty, lekker uitrusten en morgen weer een dag. Fijn dat de thuiszorg ook daar aanwezig is. Groetjes

Kitty

Geplaatst op 9 augustus 2011

Nou hoop dat alles morgen beter gaat zeg en jullie de Dalai Lama kunnen'”spreken” misschien dat hij kees op een spirituele manier van de sch..t af kan helpen, rust lekker uit, en veel plezier

Jan en Christien

Geplaatst op 9 augustus 2011

Dag Kees en Paul,
“Billenknijperij in India”. Dat is wel erg snel dat het dun door de broek loopt, Kees. Moedig hoor om toch op reis te gaan en ja dan is er plots het geborrel onderin de buik en snel een toilet in, in de hoop dat je even rustig en ontspannen kan zitten, maar dan kom je tot de ontdekking dat de dampen die daar van opstijgen de mogelijkheid biedt om zowel van onderen als van boven alles los te laten wat een mens maar bezit aan vocht en restjes bedorven voedsel of een bacterie die lekker zijn eigen gang gaat en niet mee naar buiten wil.
Maar alle gekheid op een stokje, heel vervelend en ik hoop dat het snel weer rustig wordt in de onderbuik en jullie weer volop kunnen genieten van wat jullie zien en meemaken.
Goede reis verder en kijk erg uit naar het vervolgverhaal.

Belinda, Onno en Stan

Geplaatst op 9 augustus 2011

Jammer dat Kees al een virus te pakken heeft.
Maar wel dapper dat hij is door gegaan.
Slaap lekker…..

 

4) Al het goede komt van boven

Maandag 8 augustus 2011

Bij een reis horen ook tegenslagen. Wat hebben wij veel meegemaakt , eigenlijk te veel maar we gaan toch een poging wagen. We hebben geen raam in de kamer dus weten we niet wat er buiten gebeurt. Na het ontbijt ontdekten we de regen wat ze hier moesson noemen. Dit was vermoedelijk al een tijdje bezig. We hadden twee doelen vandaag de gouden tempel en de wachtwisseling bij Pakistan .Toch besloten om naar de Gouden Tempel te gaan omdat het ongeveer twee kilometer van het hotel zou zijn. Na een kilometer begonnen er plassen te ontstaan in een mum van tijd zaten we ineens in een rivier we stonden ( en dit is niet gelogen) tot onze knieën in het water , de laarzen liepen vol maar ook de motor. Kees haalde met moeite een ophoging bij een parkeer garage maar Paul zijn motor begaf het. Mede omdat de auto’s zorgde dat de weg veranderde in een golfslagbad. Bij de garage hebben we beduusd gekeken hoe het volk zich hierdoor heen worstelde, auto’s sloegen af en starten niet meer kortom een complete chaos op straat.
Toch besloten om verder te gaan en de motoren daar te laten. Zo stapte we beide doorweekt in een riksja die het nog wel deden. Er was eigenlijk ruimte voor 1 persoon, Kees hing er daardoor half uit. Bij de tempel aangekomen moesten onze schoenen uit en ingeleverd worden. Eerst drie liter water er uit laten lopen. Ook kregen we een doekje om ons kapsel te bedekken ( ook verplicht ) en zo mochten wij naar binnen Wij begrijpen dat dit voor de lokale bevolking geen gezicht was. Twee drijfnatte motorrijders op blote voeten waren daar al een act op zich. Ondanks de regen hebben we genoten van de pracht en praal van de tempel. Het was erg indrukwekkend . Vele mensen spraken ons aan maar maar een man liet zich niet door ons afschepen. Het was een bijzonder vriendelijke man die ons aan de hand mee nam door de hele geschiedenis van de tempel en het siks geloof. Toch na enige tijd met hem, onder zware druk van ons, afscheid genomen van deze zeer vriendelijke man, anders hadden wij daar nog gestaan. Terug naar de motoren. Het weer klaarde iets op het bleef wel regenen maar minder hard. Kees zijn motor was redelijk vlot weer aan de praat, maar die van Paul had er geen zin in, gelijk weer een groep mannen er omheen voor ongevraagd advies en na veel klooien kregen we de motor aan de praat. Een groep jongens op brommers zouden ons langs een droge route leiden, maar vergeet het maar. De betere route bleek net zo’n rivier te zijn dan we al hadden gehad, zelfs nog dieper. Wat een wereld en wat een indrukken, teveel voor woorden. Soms schieten gedachten door je hooft met de vraag waarom doen we dit toch? Een simpel antwoord is het avontuur. Uiteraard ook om zoveel vriendelijke en gastvrije mensen te ontmoeten. Halverwege het golfslagbad sloeg de motor van Paul af terwijl hij in een halve meter water stond, zo alleen en verlaten. Zijn humeur daalde tot een minimum, zelfs zijn motorhelmvisier was beslagen en Kees kon hem helaas niet redden. Met een enorme kater kwam Paul uit het zwembad gelopen en opnieuw starten ho maar. Weer veel helpende handen maar dat mocht niet baten. Dichtbij naar een scooterbedrijf gebracht. Die man gaf direct zijn tarief en toen begon het spektakel. De gehele motor werd door vier man verticaal uitgeschud waarna er liters water uit uitlaat van de motor stroomden Natuurlijk ook hier weer veel bekijks en voor 100 roepie ( is 1,70 euro ) was hij weer gemaakt. Eerst terug naar het hotel om kort daarna toch naar de grens te gaan 30 km buiten de stad. Eerst zagen we het niet zitten maar gelukkig zijn we toch gegaan. Het weer klaarde wat op en de rit verliep dit keer vlekkeloos.
Aangekomen bij de grens bood zich een heerlijk open joch zich aan. Hij wist niet zijn eigen leeftijd maar hij heeft ons begeleid door alle verplichte formaliteiten. Er was een grote menigte aanwezig. In de rij werden de mannen van de vrouwen gescheiden. We schrokken ervan want we hadden dit op tv ergens bij Sebrenica eerder gezien. Strenge veiligheid eisen na 4 uitgebreide controles en betasting van het hele lichaam kwamen we op de VIP tribune terecht omdat wij buitenlanders zijn. Het was eigenlijk een soort voorstelling, het publiek daagde de Pakistani met gezang en dans uit maar hadden de overwinning al op voorhand in de zak omdat er aan Pakistaanse kant er tientallen mensen waren en de tribune aan India zijn kant stampend vol was. Vlak voor het spektakel brak de zon heerlijk door.
Na afloop waren we zeer populair, iedereen wilde met ons op de foto. Terug bij de motoren bleek die van Paul een lekke achterband te hebben. Wederom veel hulpvaardige omstanders die adviseerde om naar een reparateur te gaan een paar kilometer verderop. Een groep jongens bracht ons daarheen. Het is hier snel donker en in het pikkedonker komen we bij een duister schuurtje aan. Zitten we hier wel goed ???  ja hoor, daar kwam de man met tulband al aangelopen. De motor ging op een paar stenen en de man begon met plakken. Kees had ondertussen een goed gesprek met de jongeren en de man werkte aan de motor met het licht van een peertje van 15 wat. Wederom was het probleem voor 100 roepie opgelost nou ja, eigenlijk 50 maar dat vond Paul wat weinig.
In het donker terug naar het hotel. Morgen gaan we richting de bergen en hopen dan ook de eerste foto’s te kunnen laten zien . De internet mogelijkheid was hier dicht, wel wifi in hotel beschikbaar op mobile telefoon.

Groeten Paul en Kees

Reactie`s :

Mimi Pool

Geplaatst op 9 augustus 2011

Hallo Kees en Paul
wat een verhalen al, gaat het al met Kees? Erg vervelend om aan de dunne te zijn.
X Mimi

Joke

Geplaatst op 9 augustus 2011

Beste Watermannen
Het is bijna niet te bevatten wat jullie allemaal mee maken,en dit nog maar het begin van de reis. maar wij reizen met jullie mee. Groetjes
Theo en Joke.

Susan

Geplaatst op 9 augustus 2011

Ja hoor, ik heb het ritme al te pakken om dageljks jullie belevenissen te lezen.
Op naar morgen, Piet Paulusma beloofd beter weer…..

Marjolein

Geplaatst op 9 augustus 2011

Lieve Paps & Paul,

Ik zit hier, op kantoor bij het saaie PwC jullie verhaal te lezen. Wat een wereld van verschil. De moesson klinkt pittig, maar zo te horen hebben jullie veel hulp! Nog amper 4 dagen onderweg en al zoveel indrukken….!! Ik hoop dat jullie droog overkomen op jullie volgende tocht! xxx

Sandra

Geplaatst op 8 augustus 2011

nou nou wat een verhaal jongens! dit moet een geweldige ervaring zijn en ik lees t ook met veel plezier, mooi geschreven!!!
Veel plezier en ik hoop dat t morgen droog is voor jullie…
gr sandra

Matthijs

Geplaatst op 8 augustus 2011

Tja, ik had ook een soort moeson op de racefiets, maar zo lezen kunnen we beter ophouden met zeuren over natte zomers….. Het levert in ieder geval een mooi verhaal op. Veel succes met etappe 2
PS: voor 100 roepie voor een flinke beurt, kun je best de BMW bij de volgende keuring ook even langsbrengen….

Belinda, Onno en Stan

Geplaatst op 8 augustus 2011

En dit alles al na 1 dagje motorrijden.
Succes verder vanuit een zonnig Kreta.

Angel

Geplaatst op 8 augustus 2011

Jo wat een geweldig avondtuur weer !!
Super leuk om te lezen.

Ben erg benieuwd wat jullie nog meer mee gaan maken.

Angel

Karla

Geplaatst op 8 augustus 2011

O MG! Wat een verhaal, hebben wij het hier over een regenbuitje. Dat is even anders dan het Wijdemerengebied .Die mensen zijn blij met jullie , daar valt wat aan jullie te verdienen als ik het zo hoor. Maar hopen dat die motor weer een beetje bij trekt voor de kilometers die jullie nog moeten maken. En..dat de pakken weer een beetje droog worden. Tja hoe eindig ik, ik zou zeggen hou je haaks .

 

3) Klaar voor de motoren

Zondag 7 augustus 2011

Gisteren vlogen we met de KLM Naar Delhi. Het was een prima vlucht en rond 23 uur zetten wij er onze eerste stappen op Indiase bodem. Op een zeer rustig en ruim vliegveld moesten wij eerst langs alle formaliteiten en zo stonden we al snel in de ontvangsthal. Daar was al snel de roep om Roepie ’s dus werd de geldautomaat leeg getrokken.
Wij keken geconcentreerd of ons contact persoon er was. Er stonden zo’n 10 man met bordjes in de rustige hal helaas die van ons stond er niet bij. Toen keek Kees naar buiten en zag daar een complete menigte met zwaaiende bordjes. In de rustige hal was het voor de elite. Gelukkig zagen wij daar een man met het bordje waarop onze namen stonden.
De hectiek was groot , 30 graden om 23 uur en slepen met tassen met een motorjack aan door zo’n massa, we waren gelijk nat van het zweet. De auto ingestapt met arco waardoor vde rit mee viel door. Het was pikkedonker maar gelukkig zagen we langs de kant van de weg genoeg om de cultuur te leren proeven. Je komt ogen tekort omdat er zich veel op straat afspeeld.
We lagen rond half 1 op bed en na zo’n 3 uur slapen werden we van de kou wakker.
Pas in de ochtend kwamen wij er achter hoe de airco werkte en niet te vergeten de propeller die wij niet beter konden afregelen. De volgende morgen vroeg weer op en zagen met volle verbazing dat de hele straat bezaaid was met mensen die daar de nacht hadden doorgebracht. Niet voor te stellen in Nederland . Ze lagen op tafels, bakfietsen en de grond.
Er werd om 6 uur een ontbijt gebracht , nou ja ontbijt !!! Het waren 4 vette slappe sneeën met een gebakken ei en een simpel pakje vruchtensap .
Opnieuw de hitte in op weg naar het station. Onze coach heeft ons begeleid tot we op de juiste stoelen zaten. Paul was ondertussen zeer onder de indruk van een slapend gezin met een baby op de vloer van het station, iedereen liep er gewoon langs of stapten er over heen wat blijkbaar de normaalste zaak van de wereld was. De treinreis duurde meer dan 6 uur.
Het landschap waar we doorheen reden viel tegen. Het leek 6 uur lang op de Flevopolder.
De aangename momenten waren er als we een stad aan deden.
De berm was daar bezaaid met honderden camping ’s . Teminste er stonden vele palen met een zeiltje er boven, maar ook vele hadden geen tent. We kwamen aan in Amritsar en werden we door onze nieuwe coach uit de trein geplukt. Weer die hitte in met onze zooi die inmiddels was opgelopen naar ruim 35 graden.
De autorit was ronduit schokkend en zelfs onze eigen chauffeur erkende dat Indiërs niet kunnen rijden. Gewoon onbeschrijfelijk hoe het verkeer er hier aan toe gaat.
Bij het hotel aangekomen werd Kees bij het uitstappen gelijk belaagd door een bedelende vrouw. Kees probeerde de vrouw te ontwijken door snel om de auto te lopen maar ze had deze manoeuvre al snel in de gaten en pakte hem vanaf de andere kant.
Eenmaal veilig binnen konden we tot rust komen totdat de telefoon ging en onze motoren waren gearriveerd.
Badend in het zweet kregen we in de kelder van het hotel een intensieve training om de motor onderweg te kunnen repareren. Dit gebeurde door 3 man. De een had controle over de administratie de ander gaf de daadwerkelijke training en een deed er niks.
We kunnen de motor nu van binnen en buiten en kregen vele reserve onderdelen in ontvangst. Aan het eind ging een man de motor opeens versieren met een bloemenkrans, wierook en waren wij verbaasd dat de motoren gezegend werden voor een goede en veilige reis. De goden zijn met ons en zijn ons blijkbaar goed gestemd.
’s Aonds in het hotel gegeten en nog even een ommetje gemaakt in deze miljoenenstad.
De leukste attractie was het twee maal oversteken op de weg dwars door een  onophoudelijke stroom auto’s. Hier kan geen Walibi of Efteling tegenop.

Reactie`s

Tineke v.d. Meer

Geplaatst op 8 augustus 2011

Geweldig op dag 1 al zoveel indrukken het wordt echt genieten,ik ben alweer benieuwd naar het volgende verhaal.

gr.Tineke

Jesse

Geplaatst op 8 augustus 2011

Wat leuk om weer te lezen! Fantastisch! Geniet zoveel als kan, dan geniet ik alvast weer van jullie verhalen 🙂 Een goeie trip op de bikes toegewenst! Gr, Jesse

Marjolein

Geplaatst op 8 augustus 2011

Whioeeee, t is begonnen! Wow…die hitte, heftig! Idd veel water inslaan! Gniet ervan! Lfzzz Mar

belinda, onno en Stan

Geplaatst op 8 augustus 2011

Zo te lezen is het begonnen….en dat was pas dag 1.
We volgen jullie zelfs vanuit een zonnig Kreta.(wifi in Hotel)
William de Pree

Geplaatst op 8 augustus 2011

Heerlijk, ja was ik nog vergeten te melden, de meeste hebben geen huis of tent ,en slapen gewoon buiten heftig he!
Wij zeuren over het herfst weer hier.
hopelijk snel weer een berichtje want ik voel de warmte de drukte ,de geuren,geweldig INDIA!

Ma

Geplaatst op 7 augustus 2011

Wat een bijzonder verhaal,maar wat een hitte daar. Veel plezier,en lekker genieten.

Barbera

Geplaatst op 7 augustus 2011

Bijzonder weer om te lezen, meteen avontuur en indrukken vanuit een heel andere wereld. Fijn dat jullie vlucht goed was en jee, wat zal het warm zijn voor jullie. Geniet van de eerste kilometers door India! Benieuwd weer naar jullie volgende post.

XXBar

Matthijs

Geplaatst op 7 augustus 2011

Fijn om te horen dat de vlucht jullie overleefd heeft Lekker temperatuurtje daar. Dat wordt veel water inslaan voor onderweg. Veel succes en plezier met de eerste kilometers!

Angel

Geplaatst op 7 augustus 2011

Jeetje wat een verhaal,maar superleuk om jullie te volgen.
Heel veel plezier verder en geniet !!

Angel x

jan en christien

Geplaatst op 7 augustus 2011

En plots ben je in een andere wereld belandt. Ogen en oren tekort om alles te bevatten, begrijp ik uit jullie verhaal. In drukken die vaak pas ’s avonds, rustend op bed, nog even de revue passeren. Maar ik begrijp ook dat elk uur weer nieuwe verrassingen brengt. Nieuwe indrukken en harde confrontatie met een land met grote rijkdom en grote armoede. En dan voel je je rijk als je deze reis mag gaan maken. Geeft denk ik toch ook het gevoel van dankbaarheid en geluk.
Wel de reis is begonnen, de motoren kennen jullie van binnen en van buiten en dus starten maar. Een goede start en niet vergeten links te rijden.
Alle goeds Paul en Kees.

karla

Geplaatst op 7 augustus 2011

Hallo
Kijkend op de klok dacht ik eraan dat het voor jullie einde avond was dus even nieuwsgierig ingelogd en ja hoor , jullie ervaringen van de 1e dag India gelezen. Ik kan me voorstellen dat de indrukken amper te verwerken zijn als ik het lees. En dan die temperatuur! Ik ben erg benieuwd naar de 1e rijervaringen morgen.
Komende nacht succes met de apparatuur.

Groetjes

 

2) Schiphol

Zaterdag 6 aurustus 2011

Je kunt het bijna niet voorkomen maar in de trein had Kees al een probleem met zijn treinkaartje. Het was te klein afgedrukt. (bedankt Karla) Het moest op A4. Maar gelukkig was deze man bijzonder aardig en liet Kees verder reizen.
Schiphol was enorm druk en bij de incheckbalie begon het eerste probleem. We hadden een extra tas met de helmen erin omdat we dachten dat het niet als handbagage mee mocht. Deze tas kostte ons honderd euro extra.
Kees reageerde snel en vroeg hoe we dit kunnen oplossen want het is erg veel geld. Ze belde de directie en vertelde dat de helmen mee mochten als handbagage. En jawel er was binnen een paar seconden honderd euro verdiend. Kees reageerde dat we hier een aardig etentje in India van kunnen betalen waarna zij zichzelf hiervoor uitnodigde.
Maar we hadden een tas over en die moesten we kwijt. Na veel toestanden besloten dat we tas weg wilde gooien. Mocht er toch vanavond op het journaal op Schiphol een ontruiming is geweest i.v.m. een verdacht pakketje dan staan we daar niet raar van te kijken.

Kees en Paul

 

Reactie`s

Onderkant formulier

Karin de Ruijter

Geplaatst op 18 augustus 2011

Hi guys!

Jezus,wat een verhalen allemaal! Wat een tegenslagen. Maar goed,jullie wilden adventures,dat krijg je dan ook. Ik dacht nog ff Kees en ik kan écht je baan overnemen! Hoop dat het beter gaat met alle buikloopjes en dat het vanaf nu alleen maar bergopwaarts (!) gaat. Liefs en voorzichtig van mij..

P.S.Ik ga volgende week de Bodensee rond fietsen,vond ik best spannend,maar na jullie verhalen voel ik me een beetje zielig…

Kitty van Wilpe

Geplaatst op 7 augustus 2011

Heey bikers, ben weer benieuwd naar jullie avonturen en ga ze zeker ook weer volgen! Vooral de manier van schrijven; veel humor….erg belangrijk en heel veel plezier!
groetjes, Kitty

Joke

Geplaatst op 6 augustus 2011

Hoera jullie zijn geland,en alles goed.

Karla

Geplaatst op 6 augustus 2011

Beste mannen, ik lees het al, jullie slaan je er nu al doorheen , de 1e hobbeltjes genomen. Dan lukt de rest ook zeker. Grappig dat treinkaartje, het leek zo handig dat het wat kleiner was. Kees moet gezien de foto zeker die 3 weken doorkomen, reserve`s genoeg. Veel plezier en tot het volgende bericht vanuit India

Groet Karla

Suus

Geplaatst op 6 augustus 2011

Hoeaaai,
we zaten net buiten te ontbijten en zagen een vliegtuig over gaan.
Kan niet missen dat jullie daar in zaten.
En vanaf nu hebben we elke dag er een taak bij om de weblog te bekijken.
Heel veel plezier en veilige kilometers gewenst vanuit de achtertuin in de neptunusallee.

Ps, misschien zagen jullie ons ook in de rose bunnypakjes voor de gaypride

Matthijs

Geplaatst op 6 augustus 2011

Horde schiphol genomen. Well done

Barbera

Geplaatst op 6 augustus 2011

Daar gaan jullie dan!! De lucht in! Heerlijk weg naar het prachtige India! Ik moest nu alweer lachen om jullie eerste blogje. Ik kijk uit naar de volgende verhalen. Safe flight!!

Liefs,
Barbera

Marjolein

Geplaatst op 6 augustus 2011

Daar gaan jullie dan!! Helm op een de lucht in!!
Safe flight!

Liefs!

 

1) Visum aanvraag

Woensdag 6 juli 2011

Het schiet nu echt een beetje op.

Op 6 augustus vliegen we rond het middag uur naar Delhi waar wij ons tussen de 11 miljoen inwoners van de stad gaan mengen, om de volgende dag met de trein door te reizen naar Amritsar aan de grens met Pakistan, waar we met de motoren een tocht door het noorden van India gaan maken.
De afgelopen maanden zijn we druk geweest met de voorbereiding van deze reis.
Zo werd er in de winter de motorbeurs in Utrecht bezocht voor een kennismaking met Marco van het verhuurbedrijf (  http://www.motortrails.nl  )
Ook werd de GGD weer bezocht voor een prikje en was er een bezoekje nodig bij Motozoom ( http://www.motozoom.nl ) voor de benodigde uitrusting.
Wat ook moest gebeuren was het aanvragen van een visum.
Nu hadden we op internet gelezen dat dit een heel gedoe kon zijn dus wilde wij de procedure snel in gang zetten.
Van Motortrails kregen we het aanvraag formulier met een begeleidende brief hoe je deze moest invullen.

Dit leek allemaal niet zo moeilijk, naam adres e.d. werden ingevuld maar bij de vraag welke plaatsen we tijdens onze reis aan zouden doen werd toch een dringend advies gegeven om niet onze bestemming ( noord India, Kashmir ) in te vullen want dat zou wel eens een probleem met het visum kunnen geven ??? oké dus maar even een leugentje om bestwil.

Op dat moment was het nog niet duidelijk of er ook werkgevers verklaring nodig was maar voor de zekerheid hadden we die er maar bij gedaan.
Het hele spulletje incl 2 pasfoto`s p.p. en paspoorten ging weer naar Marco in Amsterdam en hij zou het verder regelen.
Enkele dagen later kregen we telefoon van Marco die vertelde dat de ambassade besloten had de procedure te veranderen, iets wat regelmatig schijnt te gebeuren.
En er waren wat meer gegevens nodig, zo werd er o.a om alle volledige namen en geboorteplaats van de ouders gevraagd en moest plotseling de pasfoto`s een formaat hebben van 5×5 cm.
Na wat rond bellen was er in Huizen een fotograaf die de pasfoto`s kon maken en na weer een tientje armer gingen de foto`s met de ontbrekende gegevens enkele dagen later weer naar Amsterdam.
Na een paar dagen weer Marco aan de telefoon, er was weer wat nieuws, er waren 2 handtekeningen nodig op een of ander formulier.
Hij stuurde ons alles toe, maar Kees genoot al van een binnenlandse vakantie ( het buitenland lukte ook niet zonder paspoort 🙂 en kon pas aan het eind daarvan zijn krabbel plaatsen. Het hele spulletje ,het begon al een aardig dossier te worden, moest naar de visumwinkel in Den Haag. Omdat er ook paspoorten bij zaten en de TNT niet geheel vertrouwd werd, is er besloten dat Paul dit snel op een mooie dag in Den Haag zou afleveren. De dame van de visumwinkel bekeek de papieren grondig en bij alle formulieren gaf de dame een bevestigend knikje met haar hoofd. Paul stond daar zelfverzekerd want we hadden onze zaken keurig voor elkaar ………… dachten wij. Want op het laatst zij de dame “prima ….MAAR ….ik mis nog de vlucht gegevens. Hoezo, de vluchtgegevens ??? zijn ze bang dat we niet komen ??? Gelukkig mocht Paul die thuis scannen en via de mail versturen.
Wel vertelde de dame dat het een grote puinzooi is op de ambassade van India en dat er al vele klachten over waren en dat we moesten rekenen op minimaal 4 weken voordat we het verlossende woord zouden krijgen. En als het 4 weken zou zijn dan zouden we aardig in de problemen kunnen komen met onze vertrekdatum, dus dat gaf ons toch wel wat zorgen.
En na een week kregen we weer telefoon van de visumwinkel,
Wat nu weer ? Hebben ze toch ook nog onze pincode nodig???
Nee, onze visum ligt klaar !!!!!!! , of ze die op moesten sturen of dat we die komen ophalen.
Alsof we een aardig prijsje in de loterij hadden gewonnen, zo blij waren we. Gelukkig zit het een keertje mee. Aan Kees nu de eer om a.s. vrijdag naar Den Haag te rijden om de papieren op te halen. Dus kunnen we ons toch nog ontspannen voorbereiden voor het vertrek.

 

Reactie`s :

Marjolein

Geplaatst op 5 augustus 2011

Lieve Paps & Paul,
Whoaaaaaa, daar gaan jullie!! Het wordt Fantastisch!!
Geniet geniet geniet!! En een beetje voorzichtig he??

Liefss Marjolein

William de Pree

Geplaatst op 2 augustus 2011

Nou ,mannen
Ik was voor ik naar Idia ging dit jaar al voor vertrek van slag,en dan gaan jullie nog ff een stukie heftiger met de motor,maar goed jullie hebben echt wijze raad nodig!!!
WAS JE HANDEN!!!! maar raak de kraan niet aan en gebruik eigen desinfect,(of zeep) en liever uit schudden die handen dan een aan gereikte servetaan pakken of je moet de bovenste van een stapeltje pakken?? nou ?? wees alert,een bacterie zit ,juist!!! ws overal,dus desifect of rubbere handschoenen om een toilet deur vast tepakken of zo ie zo een deurkruk ,leuning of wat dan ook .
Nog een wijze raad nix maar dan ook nix is te vergelijken met India,leven en dood arm en rijk,je zit het allemaal in een moment.
Wees je bewust dat je daar soms weinig verandering in kunt brengen,het verwerken ervan komt echt 3 weken tot 4 weken na je reis als je thuis bent.
Dus wat kan je? juist dr voor gaan en de mooiste reis gaan maken ,want wat is het een kleurrijk land!
Geniet! ALL BUDDHA S OF THE PAST PRESENT AND FUTURE KARMA IN A OCEAN OF JOY!
Namaste!!!!!!

Els

Geplaatst op 2 augustus 2011

Schrok me dus echt wel even dood toen ik daarnet om kwart voor 5 begreep dat ik vandaag dus echt voor het laatst voor je vertrekt met je heb doorgebracht op ons Uitbureau.
Daarom toch nog ook hier je alles toewensen wat je nodig hebt om deze reis (weer) tot een succes te maken.
Dag lieve collega Kees, tot over een week of 4!

mimi pool

Geplaatst op 2 augustus 2011

Kees en Paul

ik wens jullie een mooie en indrukwekkende reis toe,ga jullie zeker volgen

Joost

Geplaatst op 2 augustus 2011

Hoi Paul en Kees,

Heren nog even en dan GAS EROP!.
Mooie avonturen beleven!
Genieten van andere culturen!
Kees ik ken je niet maar als ik de verslagen lees van de afgelopen reizen klinken jullie als twee mooie avonturiers:
Zeg maar Peppi en Kokki in het kwadraat!

GENIET
TAKE CARE!

Jan en Christien

Geplaatst op 31 juli 2011

Dag Kees en Paul,
Ik ben natuurlijk al op de hoogte van jullie voorbereidingen en ervaringen rond de visa en heb ik filmpjes gezien op Youtube waar wegen in beken veranderen en je beide benen erg nodig zult hebben om in balans te blijven, maar ja als je een avontuurlijke broer hebt dan kan je via de film en foto’s ook meegenieten van de vergezichten, de hoogste bergen van de wereld en hun avontuurlijke reis meebeleven. Wel, we zijn aan de computer gekluisterd de komende weken.
Allebei een goede en voorspoedige reis toegewenst! We houden contact.

Gr. Christien en Jan

Belinda

Geplaatst op 30 juli 2011

Volgende week zijn jullie al op Schiphol en gaat de reis echt beginnen…..spannend.

kees

Geplaatst op 10 juli 2011

Hoi Paul,
Ik weet ik hoor ook bij het duo maar ik wil je even laten weten dat je het weer ouderwets hebt weten te beschrijven. De juiste emoties hebt je weergegeven. Afgelopen vrijdag naar de Parkstraat 99 in Den Haag geweest om dan ons fel begeerde visum op te halen. Ik vroeg aan die man mag ik het effe voelen. Het was echt!!! 10 tallen documenten waren er nodig voor 1 klein papiertje. Maar goed verder niet zeuren we kunnen de lucht in en gaan genieten van een bijzonder avontuur.

Kees

paula

Geplaatst op 9 juli 2011

Ha lieve boys,
god zij dank het is gelukt met die visa!
hebben ze de rode loper al uitgerold op schiphol?

Muchos suerte Paola

Karla

Geplaatst op 9 juli 2011

Hallo mannen
Er kan nu afgeteld worden, succes met de voorbereidngen.
Ach en de motortochtjes naar Den Haag maar als voorbereiding zien.

Karla

Frank

Geplaatst op 6 juli 2011

Ha Paul,
Nou; gelukkig heb je nog steeds geen visum of paspoort nodig om naar Uden te komen…
Tot zaterdag.

Groet,
Frank