15) Kisoro verblijf

Heel vroeg opgestaan om vandaag aan het grote moment te beginnen. Wij hadden beide onrustig geslapen vermoedelijk om het feit dat wij nu eindelijk de gorilla’s mochten gaan zien. 5.30 uit de veren en 6.00 aan het ontbijt. Alles smaakte daar lekker met een Nederlands tintje. Ook kregen wij een heerlijk lunchpakket mee. Om 6.00 uur arriveerde onze chauffeur want de gastvrouw had ons geadviseerd een taxi te nemen. Zij had er een gevraagd die kon rijden. Achteraf een hartstikke goed idee want anders hadden wij weer een zware route gehad en kom je bekaf aan voor de track. Alleen had hij een teleurstellende mededeling. Hij kon niet met zijn Land Rover 4×4 het steile pad af. Hij was bang dat de wielen door zouden slippen waardoor de auto onbestuurbaar zou worden. Dat hield in dat wij naar boven moesten lopen en dat was zeker op de vroege morgen topsport. En niet te vergeten dat wij ook op 1800 meter verbleven. De chauffeur was het gewend en wij kwamen hijgend boven. Hij startte de auto en reed met hoge snelheid over de zo slechte wegen. Wij zijn een uur door elkaar heen geschud. Je moest je goed vasthouden want gekneusde ribben behoorden tot de mogelijkheden. De beugels hebben ons gered. Wij waren door dat gescheur veel te vroeg en waren de eersten. Paspoorten en de benodigde documenten werden gecontroleerd waarna wij plaats moesten nemen in een ruimte waar de breaving werd gehouden. Intussen was de groep compleet. De breaving kon beginnen. De ranger legde uit hoe wij om moeten gaan als we te midden zijn van de gorilla’s. De broek moest in de sokken i.v.m. stekende rode mieren en ander kruipend gespuis. We kregen wandelstokken uitgedeeld. Wij hebben zelf de rugzakken gedragen. Er was een mogelijkheid een drager in te huren. De groep bestond uit 6 Engelsen en rangers. Een gewapende ranger voorop en achter dit i.v.m. witte olifanten, chimps en andere dieren die een bedreiging voor ons zouden zijn. Wij zijn het bos ingetrokken. Smalle paadjes, door kleine rivieren, modder en paden met keien etc. Soms werd het zo small dat uitglijden voor de hand lag. Na een uur te hebben gelopen moesten wij plotseling stil staan. Wat wij niet zagen zagen de rangers wel. Een groots moment waar we zo naar hadden uitgekeken. Het geluk zat mee. In een open stuk bos zaten de gorilla’s aan hun maaltijd. Wij mochten een uur erbij blijven en dat was zo voorbij omdat er zoveel moois te zien was. Eerst een volwassen vrouwtje daarna zagen wij een baby gorilla waarna de grote Silverback erbij kwam zitten. Samen zaten het kleintje en de zo grote leider met elkaar te eten. De ene stengel naar de ander werd met forse kracht geknakt om daarna de kern op te eten. Dat deden ze met een vakkundigheid. In eens ging een van de rangers door het riviertje richting de Silverback en de baby. Wij mochten hem volgen en onbegrijpelijk dichtbij mochten komen. Het was best spannend maar het meest spannend was toen de Silverback tussen Paul en Kees door liep.Je eerste reactie was weglopen maar dat mag absoluut niet juist dan ben je kwetsbaar. Het beest passeerde ons zonder blikken en blozen. Er gebeurde ook iets bijzonders bij een van de gorilla’s. De gorilla sloeg de handen voor het gezicht en kroop- wat in elkaar. De ranger zei tegen Paul dat dat kwam door zijn statief. Nu begrepen wij ook waarom wij onze stokken moesten verzamelen voordat wij hen bezochten. De reden van dit gedrag was dat er vroeger op hun gejaagd werd met speren en dat is hun associatie. Dat was een bijzonder moment. Wij hadden ook het licht mee om mooie foto’s en filmopmamen te maken. Wat bijzonder was is dat een vrouwtje uit de rivier ging drinken. Een zoog rechtstreeks het water op en de ander gebruikten zijn handen. De rangers vonden dit ook bijzonder omdat dit gedrag sporadisch voorkomt. Het uur was voorbij en wij keerden zeer tevreden terug naar het basiskamp. Wij kregen allen een certificaat en vroegen aan ons of wij mensen in Nederland etc willen aanraden dit land en in het bijzonder de gorilla’s te bezoeken. Na de heerlijke lunch heeft de chauffeur ons terug gebracht. Hij reed nu wat rustiger waardoor wij ook konden genieten van de omgeving. We waren volgens de Nederlandse eigenaar vroeg terug. Douchen, relaxen en een biertje konden wij met plezier terug kijken op een bijzonder dag.

4 gedachten over “15) Kisoro verblijf”

  1. Dag Bikers,
    De tijd gaat snel en dat zal zeker voor jullie gelden. Ogen te kort en elke minuut is er weer een nieuwe belevenis, ervaring, kennismaking en uitzicht. Ik begrijp uit de verslagen dat het weer een prachtig avontuur is geweest, want ik begrijp dat het eind van de reis in zicht is. Wat een prachtig verhaal over de gorilla’s, slechts een uur, maar dat uur zullen jullie niet snel vergeten denken wij. Onvergetelijk is misschien wel het juiste woord. Herel benieuwd naar de foto’s en film over kennismaking met deze gorilla familie. En weet je dan zijn de anale perikelen maar bijzaak en is het een kwestie van gewoon laten gaan en niet meer omkijken. Krijg toch allemaal de schijt, dit was de moeite waard. Een mooie gedachte nietwaar?
    Wel bikers, maak er de laatste dagen nog iets moois van, een hele goede terugreis toegewenst en dan volgt het grote nagenieten.
    Alle goeds en laat even weten wanneer jullie precies vertrekken. Kees, jongen, alvast van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Een mooier verjaardagscadeau had je niet kunnen krijgen dan deze spectaculaire reis.

  2. Leuk te lezen, hier thuis is iemand die een spreekbeurt over apen wil houden.
    Misschien leuk om voor een weekendje af te reizen.
    Heb zin in de foto’s

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.