13) Queen Elisabeth – Ruhija

Queen Elisabeth Park – Ruhija

Lekker geslapen. Wel moesten wij er beiden uit halverwege de nacht op weg naar het toilet. Met ons lampje keek je goed om je heen niet zozeer uit angst maar meer oplettend. De nachtwaker zagen we niet meer staan. We hadden wel de Nijlpaarden gehoord. Wij sliepen nog geen 20 meter van hun vandaan. Zij leven overdag in het water aan de oever. ‘s Nachts gaan ze grazen op het land op zoek naar vers gras en kunnen dan wel 5 kilometer van hun vaste stek grazen. Niets gezien onderweg naar het toilet behalve in het toilet liepen bijna doorzichtige hagedissen. Als het licht begint te worden begint het concert van de vele vogels. Een enorm kabaal maar prachtig om te horen. Hoe vreemder de geluiden des te kleurrijker zijn de vogels. Na een goed ontbijt zijn wij vertrokken om 8.00 uur. Het pad weer af langs de gewapende politie die vanzelf na het horen van het ronken van onze motoren uit de struiken op dook om op vriendelijke wijze de slagboom te openen. Op weg naar de geasfalteerde weg die ons zou brengen naar het park. Oueen Elisabeth park staat bekend om zijn groot gevarieerd wild. Wij hebben ongeveer 1,5 uur gereden over zand en grind. Een lange rit met af en toe grote groepen bavianen die net zo lang blijven zitten op de weg tot een meter of 20 en vliegen dan de struiken in. Helaas geen olifanten gezien maar veel verse uitwerpselen. Aan het einde , overigens een prachtige rit, kwamen wij weer in de bewoonde wereld. Drinkpauze en kochten bij een klein hutje flesjes cola en biscuitjes. Een goede combinatie om iets droogs weg te krijgen. Paul had de nodige koekjes over. Toen er een vreemde snuiter langs kwam die de koekjes wel heel graag wilde hebben en schonk Paul met zijn goede karakter de koekjes. Kees vroeg zich af waarom Paul dat deed maar later bleek dat Paul andere zaken aan z’n hoofd had. Zijn diaree begon weer op te spleen en vroeg de vrouw die haar kind intussen aan borst had gelegd waar de wc was. Deze is zoals gewoonlijk achter het hutje. Paul is daar naar toegegaan en trof daar een kleine ruimte met een gat in de grond. Op zich hygienisch maar er hing een sterke geur van urine en uitwerpselen. Gelukkig was Paul niet alleen en had opens heel veel vrienden. De vele vliegen hadden Paul aan horen komen en hebben zich verenigd om toe te slaan. Het allermooiste was dat Paul aan Kees vroeg heb jij de toiletrol bij de hand. Nee Paul dat is een heel gedoe om mijn tas te openen. Hij vertrok en besloot de laatste pagina van ons reishandboek die wij van Motortrails hadden gekregen. Knap dat Paul niet de pagina van deze dag had genomen. Zijn conclusie na afloop “ het was eigenlijk te glad papier het leek wel hoogglans”. In het hutje ernaast klonk een bekende stem. Toen wij om het hoekje keken lag er een jongetje op een paar planken en zijn broertje zat er naast. Een t.v. klein van format liet Loui van Gaal zien die een intervieuw gaf in zijn beste Engels. Men is hier gek op voetbal en met name Engels voetbal. Het was weer tijd om te tanken. Wij kwamen bij een station waar twee dames zaten te wachten op klanten. Een daarvan sprong op en wilde ons als eerste bedienen. Met heerlijke open lach gooide ze de slang in Paul zijn tank. Ze was blijkbaar met andere gedachten bezig met als gevolg dat ze een litertje over de tank liet lopen. Maar ze bleef lachen. De bergen ingetrokken. Een prachtige rit en bijna aan de top ging het mis. Kees zijn koppelingskabel was gebroken. Daar stond Kees in de middle of knowhere stil en vervelender was dat hij op een steil stuk stond. Toch geprobeerd om de motor naar het hoogtepunt te duwen maar dat bleek geen optie. Paul kwam later terug om te kijken wat er aan de hand was. Het begon enorm te regen echt iets wat je in zo’n situatie niet kan gebruiken. Wij zijn gaan schuilen onder een scheve rots maar waren toch doorweekt van de regen. De regen begon te minderen en gingen wij op zoek naar een oplossing. Kees trok de binnenkabel uit de buitenkabel en Paul zocht een geschikt stokje zodat Kees handmatig de koppeling kon gebruiken. Dat wilde eerst niet lukken maar met de ducktape van Paul werd het een stevig geheel. Maar het valt niet mee om rechts het gas te gebruiken en ook de koppeling. Paul heeft me een zetje gegeven zodat ik weg kon rijden. Heel spannend want de wegen zijn daar slecht. Kees kreeg de motor in z’n tweede versnelling maar moest er hard aan trekken omdat het enorme krachten zijn om de koppeling in beweging te krijgen. Gelukkig waren wij niet ver van onze overnachtingsplek. Wij kwamen aan bij het plaatsje Ruhija aan waar een groep mannen stonden. Wij vroegen naar een monteur en toevallig stond hij erbij. Hij stapte direct op zijn brommer om een nieuwe kabel te halen maar kwam terug zonder omdat de winkel gesloten was. Toen wij vroegen waar onze lodge was zei een jongeman dat hij de eigenaar was. Wat toevallig 10 meter verder op lag onze overnachtingsplek. De monteur zou de kabel komen vervangen op de plek waar de motor stond. Wij hadden een prachtige tent met een fantastisch uitzicht over de valleien. De douche was sober maar op natuurlijke basis. Een houten hok een planken vloer waar het afvalwater naar buiten liep. Wel konden wij heerlijk warm douchen. Wij kregen de warme maaltijd en op dat moment meldde zich de monteur. Met een klein lampje hebben twee man de kabel, die uiteraard niet paste, maar werd passend gemaakt. Op tijd naar bed en een fijn gevoel dat Kees weer kon rijden.

2 gedachten over “13) Queen Elisabeth – Ruhija”

  1. Wat een mooie verhalen weer boys!
    ben zoooo benieuwd naar de film die gaat komen..

    En jij lieve Kees van harte met je verjaardag jongen….heeft Paul al voor je gezongen??? of liever niet maar…
    kus Paula en ook van harte van Erik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.