11) Hoima – Fort Portal

Vanmorgen rustig aangedaan. Heerlijk geslapen en ontbeten. De Medelanders stapten massaal in de busjes. Bagage op de motoren vastgezet een dagelijks ritueel. De rit was 195 km. Een flinke rit waarvan 100 km onverhard en in zeer slechte conditie. We hebben nog nooit zoveel kuilen gezien. Het is meer ontwijken dan rijden. Erg inspannend want je moet je zo concentreren op de weg dat je nauwelijks kan genieten van de omgeving. De armen en benen en niet te vergeten ons zitvlak. Het is bloedheet als je stil staat daarom is rijden de enige verkoeling om het dragelijk te houden. Oeganda ligt midden op de evenaar dus de zon staat om 12.00 recht boven je. Heel veel stof happen dit komt mede door de enorme vrachtwagens en busjes die loeihard over de weg scheuren. Een enkele keer zag je zoveel stof dat je niets meer kon zien. In een klein dorp hebben wij wat gedronken. Bij de aankomst was het zoals alle dorpen rustig. Toen wij er stonden ging de muziek aan en het hele dorp kwam kijken. Een klein kindje was bang voor Kees. Hij begon keihard te huilen en de aanwezige volwassenen moesten enorm lachen. Blijkbaar nog nooit een blanke man gezien. De dames dansten op de muziek mee die op de tv werd uitgezonden. Kees werd ook gevraagd mee te dansen en te klappen. Een vrouw was de zakenvrouw want ze wilde van Kees geld hebben omdat ik een poging had gedaan met heupen te zwaaien tot grote hilariteit van de dorpsbewoners. Het was er erg gezellig en Kees vroeg aan Paul of wij een tijdje hier konden blijven. Maar de planning gaat door en wij zijn vriendelijk uitgezwaaid door de goegemeente. Weer stof happen maar dat is minder erg als je weet dat de laatste 40 km asfalt is. Wij hebben getankt en iets gedronken. Hordes kinderen kwamen om ons heen staan. Op het asfalt halen wij snelheden van 70 km per uur en dat schiet lekker op. Het lijkt heerlijk maar het blijft levensgevaarlijk. Voor ons haalden een vrachtwagen en andere vrachtwagen in. Daarmee was hoofdweg gevuld en geen ruimte meer voor andere voertuigen. Paul zag het op zich afkomen en had een mogelijkheid een confrontatie of de greppel in met alle gevolgen van dien. Op het randje heeft Paul zijn vege lijf gered. Had Paul in een auto gezeten dan was het frontaal geweest. Na de schrik veilig aangekomen in Fort Portal een leuk plaatsje. We verblijven in een prachtig guesthouse. Een vriendelijk man ontving ons. Hij bracht ons naar een gemeenschappelijke ruimte waarna een dame ons in het Nederlands verwelkomde. Direct liep ze naar de krant om te laten zien dat er twee Australische motorrijders op dezelfde weg dodelijk waren verongelukt. Een fijne binnenkomer maar het bewijst nog eens dat het erg opletten blijft. We hadden nog niets in onze magen alleen wat frisdrank waarna de gastvrouw het personeel opdracht gaf om iets lekkers te maken. Er kwam koffie, thee, heerlijke soep op basis van tomaat. Een verse salade bestaande uit tomaten en avocado uit eigen tuin. Ze lagen bij bossies op de grond. Zo heerlijk vers. Wij aten of ons leven er vanaf hing. Na zo’n intensieve rit gaat er wel wat eten in. We gingen naar het dorp en plots begon het te onweren en keihard te regenen. Maar het is weer snel droog en zijn we met de paraplue vertrokken. Om 7.30 uur stond de maaltijd klaar voor ons en gaan we relaxen. Morgen weer een dag.

14 gedachten over “11) Hoima – Fort Portal”

  1. Hé eindelijk ,na veel omwegen eindelijk al jullie verslagen kunnen lezen (lukte niet helemaal )
    Nu werkelijk genoten van al jullie indrukken en belevenissen . volgens mij lijkt het verkeer een beetje op dat van India ?
    Volgens mij hebben jullie goede onderkomens en lekker eten . En ja Kees waar muziek is ben jij 🙂 toch maar door heb ik begrepen.

    Goede reis verder ,
    Zonnige groet Mimi

    1. Goedendag bikers,
      Het zijn me wel weer avontuurlijke ritten over wegen die je hersenen in ieder geval wakker houden. Jullie zijn al wat gewend wat betreft rijden op moeilijk begaanbare wegen, maar ik begrijp dat deze wegen in de top 3 staan. Alertheid, soepelheid, scherp zien en constant opletten kost veel energie en dan kan ik me voorstellen hoe jullie dan genieten van een goede maaltijd en een goed bed.
      Jullie zorgen er wel voor dat je erg gaat uitkijken naar alle foto’s en de film die jullie gaan maken.
      Wel bikers, blijf uitkijken en opletten en geniet vooral van alles wat je ziet en meemaakt.
      Alle goeds.
      Christien en Jan

  2. Tsjonge,jonge net wat Mimi zegt, de verhalen lijken soms erg op India, maar blij om weer wat te lezen én ook te zien op FB. Tot de volgende verhalen! Take care en veel plezier!! Groetjes, kitty

    1. Wat een verhaal brrrr dat van Paul, gelukkig is alles goed gekomen..Leuk die mensen en kinderen van het dorp,en Kees dansen,e.n.z,helemaal jou ding ik zie het voor me.
      Je dag kon niet meer stuk.Het is wel een reis he, zo spannend om het te volgen.Jongens blijf voorzichtig he.
      Gr Mary.

  3. Wat een geweldige avonturen beleven jullie. Prachtig om die verhalen te lezen. Maar jullie hebben ook wel vaak een engeltje op de schouder. Zo maak je nog eens wat mee. Doe voorzichtig en pas goed op jezelf.Morgen eten we lekker erwtensoep met de Leste Mert.

  4. Jongens, wat maken jullie weer veel mee. Zo veilig hier thuis achter de PC is het genoeglijk lezen,maar tussen de regels kan ik wel het avontuur met grote en kleine risico’s proeven.
    Met dank voor de verhalen op deze site, maar ik ben ongelooflijke nieuwsgierig naar de volledige versie en dan life verteld. En ongetwijfeld zijn er weer prachtige en vele foto’s.
    Blijf alert, neem je tijd om dat ook te kùnnen blijven, en geniet van alle goeie en mooie dingen.

  5. Ha schatjes
    Wat een bijzondere prachtige,en ook (voor mij) doodenge verhalen zeg…dat jullie dat toch allemaal durven zeg jullie zijn echt een multifuctioneel stel hoor.
    Blijf voorzichtig genieten he!
    dikke kus van Paula en muchos suerte

  6. Pff, o jee, ha ha, o nee toch, gelukkig, beetje dom, ah wat lief enz.
    Dit gaat allemaal door het hoofd van de buuf bij het lezen van de verslagen.
    Nog veel plezier bij het leven van jullie droom, de Buuf.

  7. Hi kaay en Vlas, Het is weer van ouds. Avonturen tenover en de verhalen vol humorische ellende tot ons genomen. Lachen en soms huilen tegelijk. het kostte ons wat moeite om de verslagen te kunnen lezen maar het is dan toch gelukt nu. Goede reis verder en tot schrijfs,

    Betty en Nico

  8. Ik ben blij dat ik de A1 veilig ben afgekomen met kees op een winterse avond. Ik kan me levendig voorstellen dat hoe jullue zitvlakken gevoeld hebben.
    Die enge verhalen geven wel kleur aan het verslag, maar vast ook bezorgdheid in het gooi.
    Doe voorzichtig en geniet, want over een tijd moet er gewoon weer tussen de witte lijnen gereden worden.

  9. ha overbuurman en Kees,
    Jullie zijn alweer lang op reis, en nu pas vind ik jullie site. Heb er heerlijk in zitten lezen: wat een indrukwekkende verhalen zeg! Tof dat jullie steeds zo uitgebreid schrijven, beetje alsof de lezer erbij is :). Goede voortzetting van jullie tocht.
    Hartelijke groeten van Karen

  10. Hoi Kees en Paul,

    Mooie reis, mooie verslagen en er is weer veel te genieten. Laatste week al weer en wens jullie nog veel plezier en een voorspoedige thuisreis. En daarna de film met live verslag.
    Jullie hoeven geen apen mee te nemen, die hebben we hier al genoeg.

    Groetjes Klaas en Jenny

Reacties zijn gesloten.