Terug reis via San Francisco

Hoi familie en belangstellenden,

Hier weer een berichtje uit de USA. Frans en Jetty, wat leuk dat jullie zo met ons meereizen en bedankt voor jullie mailtje. We hebben weer veel meegemaakt maar dat kan ook niet anders met zo’n groot land. We zitten nu te mailen in het plaatsje Cambria aan de Highway one aan de grote plas. Na het laatste mailtje werd Paul geconfronteerd met een hert op de weg. Dat dier heeft van de schepper niet veel mee gekregen want hij bleef gewoon op de weg lopen en huppen, of kende hij Paul uit een vorig leven? Plotseling sprong hij met grote sprongen het bos in. Vanuit Kees zijn optiek dreef Paul het hert op vakkundige en cowboyachtige wijze naar een veilige plek in het bos. Zo kom je elkaars talenten tegen. We gingen op weg naar San Fransico. Het was een slechte weg met een zeer scherpe avondzon die recht in onze bruin verbrande gezichten scheen. Ook was er oponthoud door een ongeluk. Kees zag al van verre een aantal zwaailichten aankomen richting ons. (van achteren) Kees wist nog uit zijn rijlesperiode dat je dan aan de kant moest gaan. Dat deed hij direct. Maar Paul bleef heerlijk, genietend van de omgeving gewoon midden op de weg rijden. Alle Amerikanen gingen langs de kant van de weg, maar onze Paul hield vol. Met voldoende sirene geluiden en zwaailichten lukt het ambulancepersoneel het uiteindelijk Paul aan de kant te dwingen. Ik heb nog nooit een file van ambulances in mijn leven gezien, aldus Kees. We hebben het er levend van afgebracht, maar de ambulances waren toch in de buurt. We kwamen vermoeid aan in een afbraakbuurt waar een Indiase man net boven de balie uitkwam Hij had een kamer vrij en we konden volgens hem nog eten bij zijn Mexicaanse vriend die om de hoek zat. We moesten zeggen dat hij ons gestuurd had. Dat zou ons verzekeren van goede service en korting. Het was geen probleem want hij sloot om 21.00 uur zijn zaak. Het was 20.30 maar er hing een groot bord CLOSED. Dus waren wij genoodzaakt wat anders te zoeken. Aangezien we geen zin hadden in een hamburger zijn we naar de overkant gegaan naar een zaak genaamd SUBWAY. Een broodjeszaak waar een stevige dame in stond die alle tijd van de wereld had. Wij waren gelukkig snel aan de beurt en hebben een broodje gezond genomen. Het brood gaat hier per voet (30 cm). Een flinke hap. Als extra toetje mag je een extra zakje chips meenemen. Ze vraagt ons zoveel wat we willen hebben dat wanneer je iets warms besteld het koud is als je met happen begint. De kamer was bagger, maar toch lekker geslapen. Het gaat wennen. De sanitaire voorzieningen hingen met de nodig kit aan elkaar. Het leek wel of hier Billy de Kit was langs geweest. ’s Morgens natuurlijk vroeg pleitte richting San Fransico. We arriveerden zoals het was gepland bij de Golden Gate. De prachtige rode brug die aan zeer zware kabels hangt. Een beleving op zich. Wel moest je 5 dollar betalen, maar het gaat om het gevoel. Je hebt een pracht uitzicht op de skiline van SF. Veel joggers, fietsers etc, gezien op deze zondag langs de boulevard. In zo’n grote stad is het moeilijk zoeken, zeker met wegen met een stijgingspercentage van rond de 30 %. De Harleys konden er flink aan trekken en wij ook. Via Fishersmans Warff, waar de craps en andere schaaldieren op ruwe wijze voor je neus van het leven werden beroofd zaten wij heerlijk aan de koffie met een stuk brood. Het stonk er, erg toeristisch en commercieel dus hielden wij het snel voor gezien. Toen de stad doorgereden en verschillen uitkijk momenten bezocht belandden wij op een heerlijk terras midden in de stad. Wat hebben wij daar goddelijk gezeten. Belinda is nog gebeld om te vertellen dat het zonnetje zo heerlijk scheen. Al snel werden we verliefd op deze stad. Zo geordend, geen vuil mooie huizen en heel veel groen. En telkens die schitterende uitzichten op de stad en de zee. Hier zouden wij wel een appartement willen hebben. Het leeft gewoon. Iedereen is aardig en behulpzaam. Als topper hebben we ook over de Russian Hill gereden. Jullie kennen dat kronkelweggetje vast en zeker van de vele films en series die daar opgenomen zijn. Uitgebreid staan wij beide op de film. Door naar het Golden Gate Park. Een immens parc wat overigens moeilijk was binnen te komen omdat i.v.m. zondag vele toegangswegen waren afgesloten. Aan het einde van het park, richting kust kwamen wij bij de Dutch Mill. In SF en heuse echte Hollandse molen. Die bleek geschonken door iemand uit Amerika, wiens droom toen vervuld was. Toch weer een beetje thuis. Ook de perken waren gevuld met echte Hollandse plantjes. Langs de kust waaide het enorm en was de wind koud. Een slaapplaats gezocht buiten SF. Gevonden in een plaatsje langs de kust. Het was voor het eerst een bed en breakfast. We zagen de voorgevel van het complex en we waren direct onder de indruk van de sfeer die het uitademde. De kamer was zeer ruim en hoog maar de klapper was dat achter onze bedden een heuse waterval schuil ging. Als je daar ’s nachts niet incontinent van wordt ben je een hele gozer. Even ter verduidelijking het ging om watervalbehang. Alleen er was een kleine break in de waterval omdat de behanger niet nauwkeurig zich aan het motief had gehouden. Toen Paul de toiletpot ging inspecteren, taakverdeling, bleek er een souvenir van de vorige gebruikers in te drijven. Deze boodschap kon de plaatselijk riolering niet meer verwerken. Er moesten mensenhanden aan te pas komen. Dit hebben we uiteraard gedelegeerd naar de eigenaar. Snel opgelost en hij fluste heerlijk door zodat wij ‘m weer konden gebruiken. We hadden honger gekregen en naast het ontroerend goed stond nog een onroerend goed dat niet helemaal onroerend was. Een restaurantje van Indiaas waaibomenhout, zo met een golfplaatje erop. Het was erg sfeervol ingericht en het beschikt maar over een 6 tal kleine tafeltje. Als 3 tafels verderop een glas werd ingeschonken dan had Paul z’n kip ongevraagd in zijn strotje. Zo gammel was ons restaurant. Indiase muziek op de achtergrond. Wij dachten dat de kok achter een kat aan het villen was. Maar dat bleek als snel cultuur te zijn. Voor ons hoefde het niet zo. Irriterend blijft het feit dat ze snel het bord onder je neus weg halen en pleuren de rekening voor je de eerst hap hebt genomen al op tafel. We zijn naar het strand geweest voor een romantische zonsondergang. Tijdens het lopen zat een zeer dikke local achter het stuur in een grote bak een brief te lezen terwijl hij 60 miles per uur reed. Hij had ons net op tijd in de gaten anders was hij of wij er geweest. Waarschijnlijk het laatste. De zee was erg wild en bulkte tegen de klippen op. Prachtig om naar te kijken. Paul heeft de zonsondergang uitgebreid gefilmd met een matig resultaat. Even voor het eerst een paar biertjes, wijntjes en zoutjes gekocht en hup het bubbelbad in. Dikke stralen spoten al je pori├źn open. Even decadent. Met een glaasje en wat nootjes genieten op z’n best. We hadden het verdiend na die Indiase bende. Vanmorgen opgestaan en weer het hele ontbijt opgehaald en hebben in onze kamer heerlijk ontbeten. Vroeg weg en de high way one vervolgd. Halverwege, richting Los Angeles, kwamen we de zee olifanten tegen. Niet een clubje maar een hele kudde. Ze lagen heerlijk te zonnen langs het strand. Honderden van die enorme zware beesten. Het was een bijzondere ervaring om van zo dichtbij (3m afstand) de dieren te aanschouwen. Dat is wat anders dan achter een hek in de dierentuin. We hebben vele dieren gezien en kunnen filmen, alleen dat hert was voor Paul teveel. Sturen en filmen tegelijkertijd . Nu een heerlijk Victoriaans plekje gevonden in dit dorp. Een mooie huiskamer in het kantoor, een piano, koekjes, koffie, warme chocomel, kortom alles wat een reiziger zich wenst. Bijna gaan we afronden. Nog 1 volle dag om te rijden. We proberen nog te mailen maar we beloven niets, want het kan tegen zitten. We hopen dat deze mail niet teveel inkt kosten voor Oma en Koos, want onze mails worden bijna per keer langer. Vanuit een zonnig Californie veel sterkte met jullie werk of andere beslommeringen. Wij zijn binnenkort weer terug en zijn onze harde schijven bijna vol en gelukkig mogen we die komende weken bij jullie legen. Het was weer fijn om jullie te informeren.

Liefs,

Paul en Kees