4) Al het goede komt van boven

Maandag 8 augustus 2011

Bij een reis horen ook tegenslagen. Wat hebben wij veel meegemaakt , eigenlijk te veel maar we gaan toch een poging wagen. We hebben geen raam in de kamer dus weten we niet wat er buiten gebeurt. Na het ontbijt ontdekten we de regen wat ze hier moesson noemen. Dit was vermoedelijk al een tijdje bezig. We hadden twee doelen vandaag de gouden tempel en de wachtwisseling bij Pakistan .Toch besloten om naar de Gouden Tempel te gaan omdat het ongeveer twee kilometer van het hotel zou zijn. Na een kilometer begonnen er plassen te ontstaan in een mum van tijd zaten we ineens in een rivier we stonden ( en dit is niet gelogen) tot onze knieën in het water , de laarzen liepen vol maar ook de motor. Kees haalde met moeite een ophoging bij een parkeer garage maar Paul zijn motor begaf het. Mede omdat de auto’s zorgde dat de weg veranderde in een golfslagbad. Bij de garage hebben we beduusd gekeken hoe het volk zich hierdoor heen worstelde, auto’s sloegen af en starten niet meer kortom een complete chaos op straat.
Toch besloten om verder te gaan en de motoren daar te laten. Zo stapte we beide doorweekt in een riksja die het nog wel deden. Er was eigenlijk ruimte voor 1 persoon, Kees hing er daardoor half uit. Bij de tempel aangekomen moesten onze schoenen uit en ingeleverd worden. Eerst drie liter water er uit laten lopen. Ook kregen we een doekje om ons kapsel te bedekken ( ook verplicht ) en zo mochten wij naar binnen Wij begrijpen dat dit voor de lokale bevolking geen gezicht was. Twee drijfnatte motorrijders op blote voeten waren daar al een act op zich. Ondanks de regen hebben we genoten van de pracht en praal van de tempel. Het was erg indrukwekkend . Vele mensen spraken ons aan maar maar een man liet zich niet door ons afschepen. Het was een bijzonder vriendelijke man die ons aan de hand mee nam door de hele geschiedenis van de tempel en het siks geloof. Toch na enige tijd met hem, onder zware druk van ons, afscheid genomen van deze zeer vriendelijke man, anders hadden wij daar nog gestaan. Terug naar de motoren. Het weer klaarde iets op het bleef wel regenen maar minder hard. Kees zijn motor was redelijk vlot weer aan de praat, maar die van Paul had er geen zin in, gelijk weer een groep mannen er omheen voor ongevraagd advies en na veel klooien kregen we de motor aan de praat. Een groep jongens op brommers zouden ons langs een droge route leiden, maar vergeet het maar. De betere route bleek net zo’n rivier te zijn dan we al hadden gehad, zelfs nog dieper. Wat een wereld en wat een indrukken, teveel voor woorden. Soms schieten gedachten door je hooft met de vraag waarom doen we dit toch? Een simpel antwoord is het avontuur. Uiteraard ook om zoveel vriendelijke en gastvrije mensen te ontmoeten. Halverwege het golfslagbad sloeg de motor van Paul af terwijl hij in een halve meter water stond, zo alleen en verlaten. Zijn humeur daalde tot een minimum, zelfs zijn motorhelmvisier was beslagen en Kees kon hem helaas niet redden. Met een enorme kater kwam Paul uit het zwembad gelopen en opnieuw starten ho maar. Weer veel helpende handen maar dat mocht niet baten. Dichtbij naar een scooterbedrijf gebracht. Die man gaf direct zijn tarief en toen begon het spektakel. De gehele motor werd door vier man verticaal uitgeschud waarna er liters water uit uitlaat van de motor stroomden Natuurlijk ook hier weer veel bekijks en voor 100 roepie ( is 1,70 euro ) was hij weer gemaakt. Eerst terug naar het hotel om kort daarna toch naar de grens te gaan 30 km buiten de stad. Eerst zagen we het niet zitten maar gelukkig zijn we toch gegaan. Het weer klaarde wat op en de rit verliep dit keer vlekkeloos.
Aangekomen bij de grens bood zich een heerlijk open joch zich aan. Hij wist niet zijn eigen leeftijd maar hij heeft ons begeleid door alle verplichte formaliteiten. Er was een grote menigte aanwezig. In de rij werden de mannen van de vrouwen gescheiden. We schrokken ervan want we hadden dit op tv ergens bij Sebrenica eerder gezien. Strenge veiligheid eisen na 4 uitgebreide controles en betasting van het hele lichaam kwamen we op de VIP tribune terecht omdat wij buitenlanders zijn. Het was eigenlijk een soort voorstelling, het publiek daagde de Pakistani met gezang en dans uit maar hadden de overwinning al op voorhand in de zak omdat er aan Pakistaanse kant er tientallen mensen waren en de tribune aan India zijn kant stampend vol was. Vlak voor het spektakel brak de zon heerlijk door.
Na afloop waren we zeer populair, iedereen wilde met ons op de foto. Terug bij de motoren bleek die van Paul een lekke achterband te hebben. Wederom veel hulpvaardige omstanders die adviseerde om naar een reparateur te gaan een paar kilometer verderop. Een groep jongens bracht ons daarheen. Het is hier snel donker en in het pikkedonker komen we bij een duister schuurtje aan. Zitten we hier wel goed ???  ja hoor, daar kwam de man met tulband al aangelopen. De motor ging op een paar stenen en de man begon met plakken. Kees had ondertussen een goed gesprek met de jongeren en de man werkte aan de motor met het licht van een peertje van 15 wat. Wederom was het probleem voor 100 roepie opgelost nou ja, eigenlijk 50 maar dat vond Paul wat weinig.
In het donker terug naar het hotel. Morgen gaan we richting de bergen en hopen dan ook de eerste foto’s te kunnen laten zien . De internet mogelijkheid was hier dicht, wel wifi in hotel beschikbaar op mobile telefoon.

Groeten Paul en Kees

Reactie`s :

Mimi Pool

Geplaatst op 9 augustus 2011

Hallo Kees en Paul
wat een verhalen al, gaat het al met Kees? Erg vervelend om aan de dunne te zijn.
X Mimi

Joke

Geplaatst op 9 augustus 2011

Beste Watermannen
Het is bijna niet te bevatten wat jullie allemaal mee maken,en dit nog maar het begin van de reis. maar wij reizen met jullie mee. Groetjes
Theo en Joke.

Susan

Geplaatst op 9 augustus 2011

Ja hoor, ik heb het ritme al te pakken om dageljks jullie belevenissen te lezen.
Op naar morgen, Piet Paulusma beloofd beter weer…..

Marjolein

Geplaatst op 9 augustus 2011

Lieve Paps & Paul,

Ik zit hier, op kantoor bij het saaie PwC jullie verhaal te lezen. Wat een wereld van verschil. De moesson klinkt pittig, maar zo te horen hebben jullie veel hulp! Nog amper 4 dagen onderweg en al zoveel indrukken….!! Ik hoop dat jullie droog overkomen op jullie volgende tocht! xxx

Sandra

Geplaatst op 8 augustus 2011

nou nou wat een verhaal jongens! dit moet een geweldige ervaring zijn en ik lees t ook met veel plezier, mooi geschreven!!!
Veel plezier en ik hoop dat t morgen droog is voor jullie…
gr sandra

Matthijs

Geplaatst op 8 augustus 2011

Tja, ik had ook een soort moeson op de racefiets, maar zo lezen kunnen we beter ophouden met zeuren over natte zomers….. Het levert in ieder geval een mooi verhaal op. Veel succes met etappe 2
PS: voor 100 roepie voor een flinke beurt, kun je best de BMW bij de volgende keuring ook even langsbrengen….

Belinda, Onno en Stan

Geplaatst op 8 augustus 2011

En dit alles al na 1 dagje motorrijden.
Succes verder vanuit een zonnig Kreta.

Angel

Geplaatst op 8 augustus 2011

Jo wat een geweldig avondtuur weer !!
Super leuk om te lezen.

Ben erg benieuwd wat jullie nog meer mee gaan maken.

Angel

Karla

Geplaatst op 8 augustus 2011

O MG! Wat een verhaal, hebben wij het hier over een regenbuitje. Dat is even anders dan het Wijdemerengebied .Die mensen zijn blij met jullie , daar valt wat aan jullie te verdienen als ik het zo hoor. Maar hopen dat die motor weer een beetje bij trekt voor de kilometers die jullie nog moeten maken. En..dat de pakken weer een beetje droog worden. Tja hoe eindig ik, ik zou zeggen hou je haaks .