20) Afsluitende Monster-etappe

Zondag 11 mei 2008

Trouwe lezers,

Na het internetten zijn we gisterenavond gaan eten. We hadden het stervenskoud. We rilden ervan. Gelukkig was er een Pizzaria met een lekkere houtoven. Daarin werden de pizza´s gebakken. Iedereen zowel de bediening als de klanten waren gekleed in dikke jassen, ondanks dat de oven aanstond. We hebben een heerlijke pizza gegeten en kwamen weer een beetje op temparatuur. Er werd zo hard gestookt dat de voordeur open moest in verband met enorme rookontwikkeling. Maar de sfeer was perfekt. Vroeg naar bed gegaan. Ook daar was het koud, maar dat was niet zo vreemd omdat het halve glaswerk afwezig was. Maar toch goed warm te krijgen met de dekens die ze hier gebruiken. Loodzwaar zijn die dingen. Kwart over vijf opgestaan. Paul riep Kees: ¨we moeten eruit anders komen we te laat aan bij de Condors. Gaan douchen en ontbijten. Tijdens het ontbijt terwijl Paul zijn camera had lopen gebeurde er iets wonderlijks. Paul keek voortdurend naar zijn horloge en bleef maar lachen. Het bleek dat Paul verkeerd op zijn horloge had gekeken waardoor wij een uur te vroeg aan het ontbijt waren geslagen. Na een uurtje onder de dekens zijn we om half zeven vertrokken om op tijd te zijn voor het zien van de condors. Dit vindt plaats plus minus 8.00 uur. Het bleek later te worden namelijk om 10.00 uur. Na een vervelende onverharde weg kwamen wij bij de plek waar we de Condors konden zien. Helaas was het bewolkt waardoor de Condors later in beeld kwamen. De Condors gebruiken de thermiek om uit de Canjon te vliegen. De Condors hebben een spanwijdte van 3 meter, dus je begrijpt dat de thermiek een noodzaak voor ze is. Het was zeer fascinerend om die grote vogels te zien vliegen en soms kwamen ze  rakelings over je heen. Het was lang wachten maar zeer de moeite waard. Een drietal vrouwtjes kozen een rots vlak voor ons om te pauzeren. Het leek of ze met elkaar aan het roddelen waren over de vele mensen die hen stond te fotograferen. Ze wilden niet meer vliegen dus zijn wij ´m maar gevlogen.

We hadden een mooie route op de kaart uitgezet. Alles onverhard maar het zou te doen zijn. We gingen weer bergen over van ruim vierduizend meter. De omgeving was prachtig alleen erg zwaar om te rijden. Soms gaat het goed en soms is het een puinbak en moet je zeer geconcentreerd rijden en dat vraagt veel energie. In een dorpje hebben wij de weg gevraagd aan een man en die vertelde dat wij het in anderhalf uur zouden redden. Maar die had ons achteraf behoorlijk verkeerd voorgelicht. Het bleek ruim vier uur te duren. Er kwam geen einde aan en we waren alleen op de wereld. Het humeur bij beide daalde tot een minimum. We hadden geen drinken en geen eten en kwamen ook niets tegen. Alleen koeien, schapen en ezels, genoeg vlees maar rauw is niet alles. Toen kwam weer het probleem van een mogelijk tekort aan benzine. Onze vraag die regelmatig in ons hoofd afspeelde was hoe lang kunnen wij nog rijden en wanneer gaat het lampje branden van de benzine. Dus weer zuinig van de berg af als dat kon. Zo konden we misschien de tocht voltooien. Het werd zwaarder en zwaarder, we zaten onder het stof en de moraal was ook niet meer om over naar huis te schrijven. Het nadeel van de bergen is dat je telkens denkt we zijn er zo, maar dan verschijnt er weer een nieuwe berg met de nodige weggetjes. Kees kwam achter een bocht vandaan en zag Paul met motor over het ravijn hangen. Kees schrok behoorlijk maar hij dacht direct in oplossingen. Gelukkig was er geen lichamelijke schade wel psychisch. Maar goed dat Kees ervoor geleerd heeft om met trauma´s om te gaan en heeft direct Paul geestelijke steun gegeven. Tegenwoordig heet dit een “rugzakje”  Er lekt benzine.  De motor weer recht gezet en geprobeerd deze weer te starten en gelukkig geen schade.  De stemming, ondanks een goed gesprek met Kees was bij Paul de maat vol. Dat kon je ook vanaf dat moment zien in het rijgedrag van Paul. Gassen en zo snel mogelijk naar het asfalt. Even verderop zat Paul te wachten op Kees waar een stationcar stopte. Er stapten twee dames uit en vroegen iets over een foto. Paul dacht dat hij de foto moest maken, maar was zichtbaar niet in de stemming, maar vooruit. Toen bleek dat zij met Paul op de foto wilden. De achterklep van de stationwagen ging ondertussen open. Daar kwam de voltallige familie uit die een picnick hadden gehad i.v.m  Madres de dias. (Moederdag). Ze waren erg uitgelaten en wij niet. Het was een grote chaos want er moesten allerlei foto´s worden gemaakt, zoals Pa op de motor van Kees (ongevraagd) hij zat er al op voordat Kees toestemming had gegeven. Maar goed het is Moederdag dus je kijkt niet zo nou. Wij waren er al snel klaar mee maar de familie wilde nog even lekker doorgaan met fotograferen. Even de grenzen aangegeven en op de motoren gestapt om de zware reis voort te zetten. Eindelijk zag Kees km paaltjes en wisten dat we op de goede weg zaten. Op het laatst door een sloppenwijk en toen wisten dat we bijna bij het asfalt waren. Direct een benzinepomp bezocht en snel naar Arequipa omdat het al donker werd. Keihard doorgereden maar Kees seinde Paul in om even te stoppen om de zonsondergang vast te leggen. Dat was zo imponerend dat het zeker de moeite waard was dit te vereeuwigen.

De afstand naar Arequipa viel erg tegen. Het was druk op de weg en intussen donker. Onderweg hebben we 3 zware ongelukken gezien met vrachtauto´s. De eerst in het ravijn, hadden wij  niet veel last van. De tweede had wat lading verloren waar de locals blij mee waren. De derde was een frontaaltje. Er stond een politie het verkeer te regelen en zei tegen ons doorrijden terwijl het wegdek bezaaid lag met glas. Dan maar gas geven en we zien wel. Wat ons ook opviel in het donker rijden is dat de Peruanen standaard met groot licht rijden. Paul heeft nog geprobeerd lichtsignalen te geven maar dat mocht niet baten. Het is daar zeer lastig rijden in donker en het was ook niet de bedoeling. Maar we waren blij dat wij veilig en op tijd in Arequipa zijn aangekomen. Om het hotel van Peru Motors te vinden in zo´n grote stad was een hele toer. Alles was eenrichting, het leek Hilversum wel. Paul wist waar we naar toe moesten maar dat bracht hem enigszins van slag. Heeeeeeel gelukkig waren wij toen wij bij de voordeur stonden en er plek was. Snel gaan eten in de stad, snel terug om jullie te informeren en nu een heerlijke warme douche en naar bed. Morgen voor het eerst niets te moeten en een hapje cultuur te proeven van het rijke historische Arequipa.

We hadden graag nog even naar huis gebeld i.v.m. moederdag maar door ons verkeerd ingeschatte route is dit komen te vervallen. Morgen nieuwe poging.

Lieve mensen, onze droomreis zit er bijna op. We hebben het fantastich gehad.

Hasta la vista.

PS: Onno en Stan succes morgen met het voetbaltoernooi. En winnen.

 

Reactie`s :

Suziewan

Geplaatst op 12 mei 2008

www.ikkrijgeendoofgvoelalsikaandieafstandendenk.nl

Onno en Stan

Geplaatst op 12 mei 2008

Hallo Paul,
Onno is vandaag 2de geworden bij het toernooi in Amsterdam.
Stan is 4de geworden bij het toernooi in Arnhem.
Het was een zonnige en gezellige dag.
Groeten en tot later.

Yoeri

Geplaatst op 12 mei 2008

Hallo beiden,

Steeds gedonder gehad met m’n computer, dus ik kom nu voor het eerst op jullie site. Alleen het laatste verhaal gelezen en de foto’s bekeken. Alle andere verhalen lees ik later wel, maar omdat jullie alweer (bijna?) terug gaan, vlug, op de valreep een klein berichtje van mij.
Wat een onderneming zeg! De indruk die ik van de foto’s krijg is van een uitgestrekt

Jan vander kaay

Geplaatst op 12 mei 2008

Kees en Paul,
Vanuit Chios een goede reis naar huis. Wat een avontuur. We zijn nieuwsgierig naar jullie verhalen, foto’s en film. Zaterdagavond Hans de Vries en zijn vrouw joke ontmoet bij het concert. Hij laat je hartelijke groeten Kees.
Wij hebben nog een week op Chios. Wat ik Karla en jou van harte kan aanbevelen. Een eiland voor jullie. Gewoon gaan met die banaan. Wat een stilte, wat een rust en ongereptheid.
Gr. Christien en Jan

Miep Mulder

Geplaatst op 12 mei 2008

Hallo mannen,
Ja echte mannen, niet dat ik er aan ooit aan heb getwijfeld!
Ik dank jullie voor de mooie en spannende verhalen die ik in mijn oppas adres zomaar mocht lezen!
Bijzonder vond ik het om een stukje van jullie droom mee te maken. Het zal jullie nog lang bijblijven , gelukkig heb je de foto’s nog… om te laten zien dat het nog echt waar was ook!
Een goeie reis terug.
Groeten,
Miep Mulder in ’t Harde.

Theo Lutterman

Geplaatst op 12 mei 2008

Paul en Kees,voorspoedige thuiskomst gewenst.(het vliegtuig zal wel genoeg brandstof aan boord hebben,dus daar hoeven jullie je geen zorg om te maken). De vlucht zal wel tekort zijn om alles wat jullie hebben meegemaakt de revue te laten passeren,maar dat kan straks thuis wel,waar iedereen op jullie verhalen zitten te wachten. Fijne vlucht gewenst vanuit Uden
Ma en Theo

Karla

Geplaatst op 12 mei 2008

Nou dat was een pittige afsluiting van het geheel,wel erg mooie plaatjes van de condors. Peru in het donker,tja
Die familie zag er wel relaxt uit trouwens.
Maak er nog een mooie dag van en succes met het inpakken van alle wensen die opgegeven waren
Groetjes

Mattie

Geplaatst op 12 mei 2008

Dat klnkt inderdaad als een draak van een rit en een om niet te vergeten.
Doe mij die kou trouwens maar. Ik ben al wel klaar met het zomerse weer in NL.
Maak er een paar mooie laatste dagen van

Theo en Marga

Geplaatst op 12 mei 2008

Even een berichtje uit het warmere Gooi!
Geweldig wat een verhalen. Blij dat jullie toch iedere avond weer kunnen slapen en mailen. Leven elke dag met jullie mee. Wensen jullie een goede reis naar huis.
groetjes, Theo en Marga.

Barbera

Geplaatst op 12 mei 2008

Zo zo, wat een verhaal zeg! Met spanning heb ik het gelezen! Een barre tocht moet het zeker zijn geweest! Mooi foto’s van de Condors!  Nou, rust ff goed uit en dat zal lekker slapen worden in het vliegtuig denk ik .
Tot woensdag! Ik ga zeker proberen om erbij te zijn om jullie op te halen!
Tot woensdag!

Liefs,
Barbera

Marjolein

Geplaatst op 12 mei 2008

TJonge, klinkt als n loodzware tocht! Maar jullie zijn er, t wordt nu aftellen. Ongelooflijk hoe snel t is gegaan!
Woensdag ben ik erbij om jullie op te halen. We zullen er voor zorgen dat t n warm welkom wordt! Jullie komen terug in een zomers NL!
We hebben gister moederdag gevierd, in de tuin gegeten, heerlijk!!
Nou geniet van de rust en dan tot heeel snel
Liefs,

Marjolein