18) De andere kant van Peru

Vrijdag 9 mei 2008

Trouwe lezers en lezeressen,

Eindelijk was het zover. Kees sloot zich aan bij Paul. Kees was dus ook aan de race. Maar gelukkig met de juiste medicijnen was hij vanmorgen alweer spatvrij. Want hier gaat niets zachtjes. Opgestaan en ons bij de hostes gemeld dat wij graag onze motoren wilde hebben. Nu, dat gaat daar zo. Mevr. klopte vele malen op het rolluik van het internetcafé. Na enige tijd gaat er boven een raampje open en ziet ze dat wij het zijn. Maar voordat deze vrouw de toegang had geopend was er de nodige tijd verstreken. Alles zit hier flink op slot. Overal zijn kettingen zware sloten, rolluiken en hekken, terwijl er op elke hoek politie staat. Wie voert zijn werk niet goed uit? Vanmorgen keek Paul uit het raam en zag daar een agent op dooie akkertje midden op de weg zijn dienstauto staan te wassen. Wij vroegen ons af waar hij de slang met het water vandaan haalde aangezien er geen onroerend goed of enige voorzieningen in de buurt was. Maar het is lullig om jezelf te bekeuren. Ondertussen ging het luik open en werd alle maatregelen getroffen om een zo goed mogelijk uittocht te verzekeren. Alles wat open moest stond open en was Kees de eerste die de poging ging wagen. Naast de gelegen computerschermen startte Kees zijn motor. Er kwam de nodige Co2 uitstoot vrij en Kees gaf flink gas om een aantal obstakels te kunnen nemen. Schadevrij is hij eruit gekomen. Toen Paul. Paul stond even voor de klapper uitgebreid met de buurvrouw te praten terwijl Kees buiten stond te filmen en hoopte dat het geveltje even een andere plek kreeg, maar gelukkig verliet Paul ook schadevrij het pand. We werden uitgebreid uitgezwaaid en vertrokken naar de stad voor het ontbijt. Tijdens het ontbijt, broodjes en drinken bij de bakker en moest er een besluit worden genomen waar onze reis de komende dagen eruit zou gaan zien. Toch besloten naar Bolivia te gaan maar toen wij eenmaal op de onverharde weg waren bleek dat onmogelijk dit in onze reisplanning te realiseren. Het zou 6 uur schudden worden en met Kees die niet helemaal topfit was zijn we terug gegaan. Een hotel opgezocht in een drukke stad. Het is zeer moeilijk zoeken en op het verkeer letten tegelijk. Paul vergeet nog wel eens een stoplicht of een agent. Maar deze keer zag hij op het laatst een verdekt opgestelde agent die Paul keihard terug floot en ging  hij als reflex boven op zijn rem staan. Kees zag dit te laat en gleed met zijn voorwiel tegen de bagagerol die op Paul zijn motor is bevestigd. Dat was even schrikken, maar met behulp van andere agenten kwamen wij bij ons hotel aan.

We werden hartelijk ontvangen, bagage werd op de kamer gezet kortom dit beloofde veel goeds. Na twee dagen dachten wij eindelijk weer eens een warme douche te nemen maar na de warme kraan te hebben geopend bleek dat er lauw water uit de douchekop stroomde, en dat voor een drie sterren hotel.

De stad in geweest en wij vielen van de ene na de andere verbazing. Alles lijk op het Albert Kuip alleen is het hier groter en chaotischer. Maar met dit verschil dat alles langs elkaar heen schiet. Grote bussen, tuk-tuks, vrachtwagen en de mensen die lopen te winkelen moeten erg oppassen want al het rollende materieel lijkt hier de baas te zijn. En wat is het hier ongezond. Er hangt constant een smog. Dat voelt zeer ongezond maar niemand lijkt zich hierover druk te maken. Het zelfde geldt voor het beeld van de ochtend waar de vele rotzooi die in de berm van de weg te vinden is. Geen huis in de buurt maar de berm ligt vol tegen zo´n mooi landschap. Wat een tegenstellingen. De buitenwijken van de grote steden is zelfs met geen pen te beschrijven. Je snapt niet dat mensen onder deze omstandigheden kunnen blijven leven. Olie van auto’s laten ze gewoon weglopen. Overal is plastic, een grote bende. Er kwam een busje aan waar een vrouw uitstapte. De chauffeur hielp de vrouw alle koopwaar van het dak te halen en dat was heel wat. Toen ontstond er onenigheid over de prijs, maar de vrouw bleef bij haar voorstel en de chauffeur werd boos en stapte in. De vrouw lacht uitbundig dat ze het weer voor mekaar had ( zie foto). Ondertussen staat er een rij voertuigen in alle soorten en maten te claxonneren of hun leven ervan af hangt. Het weer ging omslaan net zoals gisteren stak er een forse wind op en wij waren dat absoluut niet dit keer. Kees liep langs een hele stapel dozen net toen er een windvlaag kwam en werd bedolven onder lege dozen. De gehele straat lachte zich een deuk. Ik moet zeggen het was komisch om te zien.

Weinig verantwoorde restaurantjes in de stad, dus die van het hotel maar genomen. Een kort kordate Peruaan verzorgde de bediening. Hij kwam overigens net boven de bar uit. Hij had alleen ons als klant en verveelde zich stierlijk. Hij was erg  overdreven aardig en service gericht maar dat bleek later tijdens het eten meer zijn eigen belang te zijn. Als we iets op hadden dan had hij dat al snel geobserveerd en gritste het van tafel af. We hadden het spelletje snel in de gaten en Kees beschikte over een leeg colaflesje die hij op het oog had. Telkens toen hij op het object af wilde stormen greep Kees het flesje beet, waarna hij weer afdroop en weer opnieuw ging loeren op de volgende poging. Toen kwamen de tandenstokers die waren net zo snel weer weg als dat ze kwamen. Toen wij klaar waren met het eten zat Paul nog aan zijn cola en twijfelde we nog of er een toetje genomen zou worden. Maar plotseling kwam de man al met de rekening, met het excuus dat hij naar huis moest. Wij waren verbouwereerd aangezien de aflossing van deze man ook al in de zaak rond liep. Hij moest w.s eerst zijn eigen tafel afhandelen en mocht dan pas naar huis. Dat toetje wilde we natuurlijk niet meer , aangezien het eten ook niet echt bijzonder was. Het blijft toch een raar land. Morgen gaan we de stad weer uit en gaan we weer op zoek naar frisse berglucht en minder rommel langs de weg, want Peru heeft ook zo zijn mindere kanten

Hasta la vista

Reactie`s

Ria

Geplaatst op 11 mei 2008

Hoi allebei

Jullie motoren hebben in ieder geval veilig gestaan!!!
Wat heerlijk om straks weer uit een eigen groente tuintje te eten….
Geniet nog even daar, dat doen wij hier ook met dit prachtig zomerweer!!
liefs Ria

Karla

Geplaatst op 10 mei 2008

Wens jullie nog een paar mooie dagen in een mooiere frisse omgeving. Het wordt aftellen nu,met een beetje mazzel komen jullie met mooie temperaturen terug. Hangmat,windje en zon in de tuin in Laren,een paradijsje met dit weer.
Groetjes

Jet en Frans

Geplaatst op 10 mei 2008

Wij genieten alsmaar mee van jullie trip. Een hele ervaring zo te lezen en te zien. Hoeveel kilometers hebben jullie er nu al opzitten? Veel succes en plezier de laatste dagen.
groetjes Jet en Frans

Daniëlle

Geplaatst op 10 mei 2008

He luitjes
Je verhalen zijn nog erg leuk over peru, maar geef mij texel maar voel ik me iets veiliger en prettiger.
Nou de groetjes en tot snel.

Daniëlle

Loes Fennet

Geplaatst op 10 mei 2008

Vandaag heerlijk genoten van jullie verslagen. Geweldig! En al die foto’s. Het geeft het gevoel alsof je toch een beetje meereisd. Geniet nog van de komende dagen.

Kitty van Wilpe

Geplaatst op 10 mei 2008

Heeey racekikkers
Nou jullie kunnen zo een reisprogamma beginnen bij RTL 4!!!! wat een avonturen zeg,nog ff over die Miguel uit een van jullie andere berichten,eind vorig jaar kocht ik zoals altijd weer een verzameling columns van Youp, deze had hij opgedragen aan Miguel die hij portreteerd als vriend en colombiaan en ondanks de taalbarriere in een hoog tempo volop meedoet aan discussies, na die “youpiaanse avond” was uiteindelijk iedereen stil en moe terwijl ,zo schrijft Youp’Miguel keek zacht voor zich uit en mijmerde:’iedereen is eigenaar van iets’waar het op sloeg? hij had geen idee. wat het met de avond te maken had?ook geen idee. Het was zo maar een simpele gedachte. De volgende dag belde Youp zijn uitgever om te vertellen dat dit de titel zou worden van z’n nieuwe boek, en dat hij het aan Miguel zou opdragen, als dank voor de titel, de vriendschap en meer….
Ik wens jullie morgen veel frisse lucht in de bergen en een goede maaltijd!
Groet

Mattie

Geplaatst op 10 mei 2008

Het is niet alles goud wat blinkt. Overleven in de jungle van de stad is ook een hele kunst.

Lekker uitrusten en morgen weer verder.

Marjolein

Geplaatst op 10 mei 2008

gossiemijne, pap ook aan de race! Was ook niet te vermijden….
Nog even en jullie zijn weer in NL, weer gewoon eten zal wel fijn zijn. Paps, volgens mij eet mama heerlijk uit je tuintje!
Vandaag weer een zomerdag, ik ga varen door de grachten, heerlijk!
Mannen, geniet maar weer van de volgende trip en belevenissen!!!

Liefs, Marjolein

Moniek en Jeanet

Geplaatst op 10 mei 2008

In een zon overgoten Nederland lees ik elke ochtend als eerste jullie verhaal. Prachtige schrijftaal!!
Ik zie alles zo voor me.
Succes met de volgende trip en wij gaan genieten van een zonovergoten Pinksterweekend.
Groeten Moniek