14) Total loss

Maandag 5 mei

Beste mensen,

Weer bedankt voor de leuke en belangstellende reacties. Vanmorgen vertrokken wij met de motor door de voordeur bij de hostel. Dit keer mocht het dus wel. Kees ging als eerst keihard. Hij trok bijna het kozijn uit zijn voegen. Kees werd wat onzeker omdat een aardappelboer voor de deur stond. Het is goed afgelopen en hebben afscheid genomen van de Hostes. Even een note. Toen wij wakker werden was er een tropische regenbui. Dat hoorden wij verstekt door het golfplaten dak. De temperatuur is prima. Toen wij gingen rijden was het weer droog. Door de jungle op weg naar Lares. Deze afstand was niet lang maar we hebben er ruim de tijd voor genomen. Er was zoveel te zien. De tocht bestond uit alleen maar onverharde paden. Het was zeer zwaar om dat te rijden. Kuilen, gaten, door rivieren en noem maar op. Uit de categorie dieren op de weg kunnen wij de wilde kalkoen en de eend toevoegen aan het assortiment. We hebben ook prachtige vlinders gezien alleen die zijn moeilijk te spotten. Een enkeling daar gelaten die zich stuk vliegen op onze helmen. Vlinders die wij in Europa nooit zullen tegenkomen, prachtige kleuren en tekeningen. We zijn op onze trip veel vruchten in overvloed tegen gekomen zoals de grapefruit, de banaan, de papaja, sinasappel, de pepers een groot aantal vruchten waarvan wij het bestaan niet afwisten.

Bewegwijzering is een groot probleem in Peru. Paden splitsten zich zomaar op en dan maar hopen dat je de goede pakt. Een enkele keer ging het mis. Wel is het prettig dat in Peru je bijna nooit verkeerd kan rijden omdat er een beperkt aantal wegen zijn. Midden in de bush kwamen wij bij een huisje waar een oude vrouw die de was deed met de hand zoals dat onze ouders dat voorheen deden. Op de vraag of wij op de juiste weg naar Lares zaten begreep ze dat niet. Paul dacht als dit niet lukt dan pak ik de landkaart waardoor hij het wat makkelijk uit kon leggen. Kees zei al tegen Paul, misschien kan zij niet lezen. En bij het zien van de kaart werd de vrouw boos op Paul. Onze conclusie was dat zij het vervelend vond dat zij ons niet kon verder helpen. De confrontatie dat zij waarschijnlijk niet kon lezen de reden was dat zij boos werd. Zij sprak de oude Inca taal. Toch maar haar beperkte aanwijzingen opgevolgd. Rond half twaalf reden we Lares binnen. Eerst wat gedronken en daarna een maal de plaats rondgereden. Onze conclusie was dat het een saaie plaats was en dat we daar niet een hele middag aan wilde spenderen. We zouden hiermee de thermale baden moeten missen, maar dat namen we op de koop toe. Verder was het stofhappen. Veel vracht en personenvervoer neemt dezelfde route. Als deze langs komen dan breekt de hel los. Je kunt dan geen hand voor  ogen zien. We hadden beide een nieuw motorpak gekocht in het zwart maar deze is gekleurd in bruin grijze tinten. Overal gaat de stof in zitten. In je oren, je neus en nog meer gaten en hoekjes. Waarschijnlijk fout gereden waardoor wij dezelfde pas over moesten die van 4750 meter hoog. Nadat  er vier nieren uren achtereen door elkaar geschud waren kwam er asfalt in zicht. Dan verwen je je achterwerk. Net over de top begon de brandstoflampjes op onze motoren te branden en voorlopig was er geen gazolinera in zicht. Gelukkig konden wij brandstof besparen door in z´n vrij af te dalen. Het was stervens koud, weer door de mist en het werd als snel donker. Na kilometers in z´n vrij afgedaald te hebben vond Paul een benzine pompje met een heeeeeeel kleine pompbediende. Het was een kereltje van ongeveer 5 jaar. Toen wij benzine wilde vroeg hij hoeveel Sols wij in de tank wilde hebben. Wij zeiden gooi de tank maar vol maar hij weigerde te tanken voordat wij een bedrag hadden genoemd. Paul schreef in de stof op de pomp een bedrag  maar het knulletje bleef maar weigeren. Tot het moment dat Paul zei dan maar dertig liter. Het knulletje probeerde de slurf in de tank te plaatsen maar had absoluut de lengte hier niet voor.

Hij hing bij Kees de slang erin en kneep het aantal liters uit de pomp. Kees wilde hem helpen maar tijdens het tanken bleef het knulletje maar tegenknijpen. Eigenwijs dat ie was. Hij riep telkens dat wij een bedrag moeten noemen en zijn vingertjes bleven maar rekenen want hij moest zijn moeder uiteindelijk raadplegen voor deze moeilijke casus. Na Kees was Paul aan de beurt en nam het heft in eigen hand. Blijkbaar had Kees de pomp al leeg geslurbt omdat de druk was afgenomen. Een straaltje van niks die wij tijdens de rit met regelmaat overtreffen kwam in de tank. We zijn naar het plaatsje gereden waar we onze vriend Miguel hebben ontmoet. Daar een hostel uitgezocht en in het zelfde restaurant waar wij hebben ontbeten een overheerlijke maaltijd hebben genoten. Dit restaurant is voor ons een top restaurant en we hebben speciaal een afspraak gemaakt voor morgen voor een desuyamo.(ontbijt) Kees was niet alleen totaal loss van de rit maar ook van de Peruaanse local wines die rijkelijk vloeide door zijn maag darm kanaal. Hij kon nauwelijks de klapdeur vinden, maar gelukkig is Paul zo amicaal dat hij Kees heeft moeten begeleiden de trap af. Maar eenmaal buiten knapte hij weer op zodat hij dit verhaal heeft kunnen maken. Geen foto´s helaas. Zeer vermoeid een prachtig hostel gevonden dus slapen zal geen probleem zijn.

Hasta la vista.

reactie`s :

Ton Vroman

Geplaatst op 6 mei 2008

Hoi Kees en Paul,
ik ben er is even voor gaan zitten, het was dan ook niet moeilijk om de web-site te vinden. We hebben erg genoten van de prachtige foto`s. wij passen hier op dieren (cavia`s) maar daar eten jullie ze dus gewoon op. We begrijpen ook dat jullie een bezienswaardigheid zijn voor wat jullie lengte betreft, die Indianen zijn erg klein. Ik hou het kort, dit is al heel wat voor me,, maar we zijn wel beniuewd naar de reisverslagen, goeie reis verder. Jeanne en Ton

Miep Mulder

Geplaatst op 6 mei 2008

Hallo Globetrotters,
Jullie hebben de reis van je leven denk ik. Op aanraden van mijn oudste zoon heb ik afgelopen winter het verslag op dvd bekeken van “A long way round”. Ewan Mc Gregor en Charley Boorman. Moeten jullie ook zo vreselijk lijden en afzien???
Alleen hebben jullie geen volgploeg achter je met alle denkbare hulp.
Peru moet prachtig zijn , heb je al inspiratie opgedaan Kees?
Celestijnse gevoelens enzo?
Met wat geestrijk vocht moet dat lukken!
Ik pas op de kat van Jan en Christien vandaar deze reactie .
Goede reis en geniet want het leven is kort!
Miep Mulder-deHaan.

Karla

Geplaatst op 6 mei 2008

Zo die kleine Peruaan heeft het leven door wat betreft de afhankelijkheid van brandstof. Wat een hoogtes zeg die jullie beschrijven, jullie conditie moet wel goed zijn zo te lezen uit alle ervaringen. En Kees net zoiets als in de studententijd als ik het lees wat betreft de drankjes?
Jullie gaan aftellen zo ondertussen, raar maar waar. Maar …..veel succes verder met jullie trip.

Marjolein

Geplaatst op 6 mei 2008

Jeetje, wat een hoogtes noemen jullie! Krijgen jullie nog wel lucht???? Het klinkt wederom fantastisch. Kan me trouwens voorstellen dat jullie helemaal kapot zijn! Goed te horen dat een slaapplek vinden geen probleem is!
Nou vandaag wederom een stralende zomerdag in NL, heerlijk!
Geniet!

xx Marjolein

Jinke

Geplaatst op 6 mei 2008

Heerlijk,die verhalen! Kan me er geen voorstelling van maken hoe het daar nu echt is maar aan jullie verhalen te lezen is het daar toch echt geweldig!
Ook wel bijzonder dat je overal van uit de wereld berichten kan sturen via internet!
Ik ga werken,zucht….
Tot de volgende story!

Jinke