7) Eerste motordag Peru

Maandag 28 april 2008

Lieve mensen,

We waren weer vroeg wakker. Om drie uur is nog steeds het Nederlands ritme wat toch langer duurt dan verwacht. We hebben heerlijk geslapen en zwaar ontbeten. Peter was onze ober een hele aardig man. Er gaat toch meer brood in een Nederlander dan in een Peruaan. Hij keek verbaasd dat wij zo gek waren op het brood. Hij kon het niet aanslepen. Na afscheid genomen te hebben van Lars, de verhuurder, zijn we op onze motoren gestapt. Fantastische machines. Het meest spannende was om de grote stad veilig te verlaten.

Het is bijzonder zwaar rijden in de stad van katalysatoren heeft niemand gehoord. En als langdurig carapatiënt viel de reis niet mee. Dampende diesels en grote nietsvermoedende gaten in de weg vragen om uiterste concentratie. Zelfs het fijnstof is hier met het blote oog waar te nemen. Maar de mensen zijn rustig en maken zich nergens druk om. Daar kunnen wij wat van leren.

De sfeer zat erin maar plotseling zag ik Paul vreemd reageren op zijn motor. Hij keek alsmaar rechts en links naar zijn motorblok en besloot om te stoppen. Zijn koppeling deed nauwelijks iets. Alleen zijn 1e versnelling was nog bruikbaar. Een benzinepomparbeider kwam op ons af om onze tanken te vullen maar deze ging al snel onderuit van het lachen omdat wij pech hadden. Toch zijn wij door ons breed technisch referentiekader niet voor een gat te vangen en werd het probleem verholpen door een ingreep van Paul d.m.v. zijn Zwitsers zakmes.

Snel weer de reis vervolgd richting Camana aan de kust. Tijdens de rit reed Paul achter een bus met daarop flinke rioolpijpen. We zagen al dat dit mis zou moeten gaan. En ja hoor een nietsvermoedende man eenzaam in berm is aan de dood ontsnapt doordat zo`n pijp hem rakelings miste, want zo´n klap met 6 pijpen overleeft geen mens.  Paul heeft later de buschauffeur die overigens in een goed gesprek was met een passagier d.m.v toeteren en handgebaren van zij vallende pijpen op de hoogte gebracht. Paul is te goed voor deze wereld toch?

Afgedaald van Arequipa (2500m) naar het zeeniveau.

Dwars door de woestijn inclusief zandstormen. Van warm naar gruwelijk koud.   Gezandstraald arriveerden wij bij de Pacific. Een hostel gezocht en gevonden. Karla en Belinda gebeld om de te informeren dat alles goed met ons ging. De kust lokt ons naar de vloedlijn. Altijd een droom van ons was crossen langs de vloedlijn en door het mulle zand.

Dat hebben we geweten. De vloedlijn is toch minder stevig dan de kust in Holland. Kees kwam al snel vast te zitten. kees heeft Paul gesmeekt om hem een duwtje te geven.

Naar het dorp Camana, waar we nu zitten te internetten . De locale markt bezocht die wij al van verre roken. Daar werd o.a. vis, vlees en fruit verhandeld. Het leek net of het dorp gewaarschuwd was dat er twee blanken mannen in het dorp waren gesignaleerd. Iedereen keek naar ons en wij naar hen. Met volle verbazing keken wij naar alles wat bij ons niet kan gebeuren. De H.C.C.P. en de smaakpolitie zouden hun handen hieraan vol hebben. De mensen zijn vriendelijk en vonden het leuk dat wij hun mooie land bezochten. Die kippen die wij in Lima zagen waren intussen hier gearriveerd. Zie de foto.

Wij kunnen er nog steeds niet aan wennen wat de mensen hier vragen voor een overnachting of gewoon een flesje drinken. Op een terras onderweg dronken wij een cola onder het riet en met uitzicht op de Pacific. Het toppunt van geluk.

Mensen tot snel, morgen hebben we zware tocht voor de boeg, de echte woestijn.

Hasta la vista.

Reactie`s :

Loman

Geplaatst op 29 april 2008

volgens mij heb ik wat fout gedaan dus weer even opnieuw jullie laten weten dat ik genoten heb van jullie verhalen en ze doen mij denken aan het verkeer en leven in Guatemala.Ik zal zo Ad laten weten dat jullie verhaal op de site te lezen is.geweldig avontuur,nog veel plezier,doe voorzichtig!en tot ziens Els

Casper en Arianne

Geplaatst op 29 april 2008

he kees had je toevallig die blauwe schoenen ook meegenomen, die zouden geweldig bij je outfit staan.
Ziet er erg stoer uit allemaal.
Lijkt me toch ook best spannend allemaal.

Over een paar dagen lees ik verder. Ik ga ook naar een strand….maar danwat dichterbij en zonder motor

groeten uit harderwijk

Ron en Anja

Geplaatst op 29 april 2008

Jullie hebben al het een en ander meegemaakt zo te lezen, dat is wat anders dan Amerika hé ! We zijn erg benieuwd naar de rest……. goede reis verder, groetjes, Ron en Anja.

Mattie

Geplaatst op 29 april 2008

Wow; fijn dat er onderweg nog even geklust kon worden. Blijf gneiten en een goede reis.

Karla

Geplaatst op 28 april 2008

Leuke plaatjes en de sfeer zit erin zo te lezen.Stoere motoren en wat je al niet mee kunt maken in een paar dagen.Wat mij verbaasd is het netwerk van internet dat er ligt en goed werkt om ons op de hoogte te houden..
Groetjes en een voorspoedige reis gewenst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.