15) Rijden op het plat dak van de wereld

Na heerlijk te hebben geslapen en gedoucht zijn we om half acht gaan ontbijten. Het was een heerlijk ontbijt. Gebakken ei, een knakworstje, thee, een toetje en een pannenkoek.
Kortom een goed hotel.
Vandaag hadden we een rit van 311 km voor de boeg. De rit bestond uit 20 % uit baggerstukken maar 80 % uit asfalt. Het was een zeer indrukwekkende reis. We klommen langzaam naar ruim 4000 meter hoogte. De gehele rit ging over een plateau waardoor wij op gemiddeld 4000 meter bleven rijden. Dat was goed te merken want als je afstapte had je het gevoel of je de marathon had gelopen. Gelukkig hebben we geen last van hoogteziekte gehad. Maar halverwege begon de benzine op te raken dus moest er worden getankt maar waar? Tijdens de gehele rit was er geen water te krijgen niets maar dan ook niets. We hebben maar gebruik gemaakt van onze voorraad energierepen.
Plotseling kwam een dorpje in zicht.
Drie jongetjes op de fiets wisten iemand die benzine verkoopt. Wij achter de boys aan op weg naar een huisje. De jongens waren naar binnen gegaan en waarna een jonge vrouw zich meldde die ons benzine kan leveren. We konden elkaar moeilijk verstaan. Ze vragen vaak vooraf hoeveel liter wij willen afnemen maar dat weten wij ook niet. Doe een gok 7 liter voor elke motor. Daar kwamen de jongens aangelopen met plastic flessen gevuld met benzine. We moesten zelf de benzine er in doen. Er ging inderdaad 7 liter in de tank. Het grappige is dat iedereen die een dienst levert direct een behoorlijk groot telmachine bij zich heeft. We gaven wat fooi en daar was ze heel blij mee. Wij waren ook zo blij want om op grote hoogte te staan zonder benzine is geen pretje. Op die hoogte is ondanks het zonnetje ijskoud.
We hebben ons echt alleen op de wereld gevoeld.
Rond vier uur arriveerden wij in het plaatsje Mograp. We moesten nog door een controlepost. Een zeer aardige beambte deed na de controle het hek voor ons open en groette ons vriendelijk. Mograp Is een oude Russische nederzetting maar toen de Russen waren vertrokken was er nauwelijks meer werk en is hier bijna 100 % van de bevolking werkeloos. Het dorpje ligt op 3700 meter en dat voel je met traplopen. Het hotel maar laten we het geen hotel noemen maar een dak boven ons hoofd. Een basic verblijf. We hebben een extra dag om morgen een dagtocht te gaan maken richting de Chinese grens de meest verlaten grens van China.
Onze bedden zijn voorzien van zware gestikte dekens want ‘s nacht wordt het hier behoorlijk koud. Omdat wij nauwelijks hadden gedronken gingen wij op zoek in het hotel om wat te drinken. We kamen in een soort restaurantje met stoelen en tafels een buffet aan de ene kant en tegenover een soort winkeltje met een luikje met een rood openslaand deurtje. In de vitrine stonden flesjes Fanta en Coca-Cola netjes op een rij. De vrouw waarbij wij het wilde bestellen liep ineens weg. Er kwam later een gesluierde jonge dame die Engels sprak. Ineens klom ze door het bovengenoemde luikje. Ze moest er zelf ook om lachen. Was er geen deur jawel maar dit ging makkelijker. Paul wilde een Fanta m&m’s en een snicker jawel ze lagen er. Kees wilde cola en ook een snicker wat moet je anders als er niets te kiezen valt. Kees zag al dat de snicker behoorlijk over de datum was en dat klopte want ze waren wit uitgeslagen maar we hebben ze opgegeten. De man bij de receptie vertelde ons dat er pas stroom is vanaf 19.30 uur en dat er vanaf die tijd een warme douche genomen kan worden. De stroom ging gelukkig een uur eerder aan dan gepland. Paul zag al snel zijn oplaadapparatuur oplichten dat betekende stroom dus douchen. Wij dachten nog te gaan eten maar het diner startte pas om 20.00 uur 1 1/2 uur te vroeg. Paul maakte zich op voor een warme douche. Na een controle van een medewerker van het hotel voor het warme water maakte Paul een tweede check. Paul dacht dat hij de eerste was maar er glipte net voor hem een Chinese man in een van de cabines. Er zijn 3 douchecabines waar je je kunt ontkleden. Op de plankjes en stoeltjes kun je je kleding neerleggen. Kees ging het ook proberen en zie dat Paul z’n cabine een ruitje mist. Errrugg grappig. De derde cabine had geen warm water volgens Paul. Kees wachtte tot Paul klaar was waarna Kees de cabine overnam. Het was ondanks de zwakke straal heerlijk om je even op te warmen. Even nog de warmte vasthouden onder de dekens. Het was snel donker het leek of iemand het buitenlicht had uitgedaan.
Eindelijk op weg naar het diner. Wij hebben voor een maaltijdsoep gekozen en kip. Het smaakte prima tekort aan vocht aangevuld tanden gepoetst en hupsakee de koffer in.

Een gedachte over “15) Rijden op het plat dak van de wereld”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.