13) we are shaken not stirred

Vanmorgen waren we weer vroeg op en na het karige ontbijt wat we zelf met yoghurt toetjes hadden aangevuld zijn we snel vertrokken. De hoofdstad uit onderweg naar Kalakium. Mooie binnendoor wegen van asfalt met uitzicht op de dorre bergen. We zien dit al vaak de afgelopen dagen, er is weinig afwisseling in het landschap. In de middag een pauze gehouden. We zochten een restaurant maar zagen niets dus kochten we wat drinken bij een winkeltje. Daar riepen ze dat verderop een restaurant zat. Wij even kijken . Boven wat winkels op de 1e verdieping was een kale hal met wat tafels en stoelen. De moslim mannen keken ons wat meewarig aan maar we waren van harte welkom. Het zat er vol met alleen maar mannen . De paar vrouwen die er wel waren zaten in de bediening en keuken. We kregen natuurlijk thee en we namen een volle kop soep. Na het eten hadden de motorjongens hun eerste onenigheid. Deze ging over de te volgen route. Gelukkig was dit bij een politie post en een agent moest er aan te pas komen voor ons de knoop door te hakken. Vanaf toen werd de weg slecht . Kuilen ,gaten ,stenen , zand of grind , we hebben alles gehad. Regelmatig was er een politie post waar je je moest registreren. Het liep al tegen het eind van de dag , toen er weer een politie post was. Paspoort en visa afgeven en ook noteren ze onze motoren . De man vertelde dat het nog maar 60 km was naar onze overnachting’s plek. Oké dachten wij , dat is zelfs met een slechte weg nog wel te doen. Het bleek dat het ging om een stuk van de Pamir Highway. Nu is dat geen probleem maar het was een pas van boven de 3200 meter. Nu ging de tijd echt dringen en was de zon al aan het zakken. Het was overigens een prachtige route, maar met tijdgebrek konden we er minimaal van genieten. Een ding staat bij ons altijd vast , dat we voor het donker binnen zijn. De wegen zijn zo slecht dat rijden in het donker een afrader is. Dit lukte niet. Toen we aan de andere kant van de berg we ons weer melde bij een post ( ditmaal een militaire post) was het donker . Toen nog 10 km in het donker naar Kalakium. We waren blij toen we het plaatsje binnen reden. We hebben vandaag ruim 200 km aan onverharde wegen gereden, onze armen en polsen deden er zeer van er opvangen van de schokken. We zagen een 4 sterrren hotel en deze gelijk maar genomen. Ze rekenen hier graag met dollars maar de balie medewerker accepteerde ook euro’s. Het was voor het eerst dat hij ze in handen had.

Nu weer goed rusten voor morgen.

( excuus voor het korte snelle verslag, maar wij willen nu even niets meer )

3 gedachten over “13) we are shaken not stirred”

  1. Hallo Paul en Kees.
    Wat een avontuur weer. Ik vind het geweldig jullie avonturen weer te volgen.Ook wel weer spannend.
    Nog heel veel succes.

    groetjes Tineke

  2. Hallo daar,
    Wat stom dat ik geen Polleke tas meegegeven heb….🙁
    Had nog wel een mooi plaatje van gemaakt kunnen worden…..

    Succes verder
    XxxRia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.