09) Choedzand – Penjikent

Na heerlijk geslapen te hebben in het hotel moesten we vandaag bij tijds vertrekken want er stond 260 km op de kaart. Eerst aan het ontbijt klokslag 7.00 uur. Een gezellige ruimte met een groot assortiment aan eten. Veel fruit, gebakken ei met worst en heerlijke verse sappen kortom er was ruim voldoende. De zeer vriendelijke vrouw die ons gisteren bij aankomst verwelkomde liep daar rond. Zij vond dat we goed en veel moesten eten want dat hadden we nodig omdat motor rijden zwaar is. Ze haalde zelfs een plastic bakje voor onderweg waarin wij de zo heerlijke watermeloen in hebben gedaan. Er waren nog twee gasten naar verder was het hotel leeg. Paul had schuldbekentenis gedaan bij de receptie in verband met zijn actie rond het gordijn incident maar de man moest er een beetje om grinniken. Nadat wij de tassen bevestigd hadden zijn we vertrokken door het centrum van de stad. Paul wilde graag geld wisselen want het ging telkens mis de dag ervoor omdat zijn pas niet werd geaccepteerd maar nu is het rond en is de pot weer samsam.
Kees bleef achter bij de motoren en met regelmaat wilde mensen foto’s van Kees en de motor maken. Veel mannen kwamen langs om te vragen waar wij vandaan komen. Wij wilde zo snel mogelijk de stad uit. Eerst tanken waarna de weg steeds slechter werd. Midden door de rimboe. Kuilen, gaten, zand grit en de felle honden die naar je toe renden en behoorlijk agressief reageren. Om dit gedrag te ontwijken met een dergelijke steile slechte weg valt niet mee. Na een paar uur kwamen we op het asfalt en dat bleef zo tot aan onze accommodatie. Het was een prachtige rijdag rond de 35 graden. Heel langzaam beklommen we het hooggebergte. Plotseling zaten wij in de tunnel en Kees had niet even de tijd genomen zijn zonnebril af te zetten. Gelukkig lag er asfalt en er was verlichting. Dat is zeer inspannend rijden en gelukkig er is weer licht aan het eind van de tunnel. Daarna zijn we twee uur gaan dalen langs enorme diepe afgronden. Echt immense rotsformaties kortom indrukwekkend. Na vele uren rijden kwamen wij bij onze bestemming aan. Blijkbaar stonden we niet aan de voorkant. Een jongetje vertelde ons dat we om moesten rijden omdat daar de voorkant is van de homestay. Afgeschermd met grote stalen deuren en stevige sloten leek het erop dat er niemand aanwezig was. Een vriendelijke buurman had de man van de eigenares gebeld en die vertelde dat zijn vrouw zou komen. Maar na lang wachten kwam er niemand. De buurman snapte er niets van. Omdat Kees zijn motor olie lekte zijn we op zoek gegaan naar een mecanicien die mogelijk het probleem op kan lossen . Er lekt olie waardoor de cylinderkop nat is van de olie. Kees zijn laarzen en broek zijn besprenkeld met olie.
Een jongen die Engels sprak zei dat het ongeveer 100 meter van hier maar dat bleek miet correct te zijn. Een aantal mannen gevraagd en een man uit de groep riep ons en was bereid met ons mee te tijden naar een mecanicien. Op beide adressen konden ze ons niet helpen helaas. Wij hebben de man vriendelijk bedankt en zijn terug gegaan naar ons hostel. Bij aankomst zat de zaak nog steeds op slot en was er niemand te bekennen. Het was intussen half vijf en moest er een besluit genomen worden. Dit gaat ‘ m niet worden. Na ons besluit zijn we op zoek gegaan naar een hotel. Na veel gevraag zagen we een hotel waar we konden overnachten. Een knulletje sprak goed Engels en hielp zijn grootvader met vertalen. Er stond een bordje met daarop het waarderingscijfer 9,7. En dat is het dan ook zeker waard. Het was intussen 6 uur en vroegen aan het jongetje waar een goed restaurant is. Al snel bleek dat het niet was aan te lopen dus moesten wij een taxi nemen. Een ander knulletje liep met ons mee naar de taxistandplaats en een chauffeur ons bracht naar een afgelegen plek. Hier stond een restaurant direct aan de rivier. Er waren allemaal grote tafels waar je in kleermakerszit aan kan gaan zitten en wel de schoenen uit. We werden snel bediend en hebben heerlijk gegeten. Lekkere sla met tomaten en beef. Na het eten kreeg een een jonge KNIL opdracht ons terug te brengen naar het hotel. Moe en voldaan zijn we direct in slaap gevallen.

5 gedachten over “09) Choedzand – Penjikent”

  1. Paul en Kees, wat een avontuur beleven jullie. En wat een geweldig verhaal om te lezen. Heerlijk. We genieten steeds weer van jullie verslag.
    Groetjes Theo en Ans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.