05) een stoffige dag

We werden in de yurt wakker onder een strakblauwe hemel. De nacht was koud geweest de zadel van de motor was bedekt met ijs. Paul zag gelijk kans om de drone omhoog te gooien en we konden rustig aan doen aangezien we pas om 9 uur ontbijt hadden besteld. Alles ingepakt en na het ontbijt moest er nog de satelliet telefoon worden afgerekend . 5 man in een kring begrepen de vraag niet en riepen de hulp in van een medewerker die Engels sprak. Na veel gedoe bleek de schade 60 som ( 0,76 cent). Toen konden wij weg dwars over de steppe naar de vaste weg die wij vandaag moesten berijden. Voor ons lagen er 3 passen op ons te wachten. De hele weg bestond uit gravel. De uitzichten waren betoverend, maar wel geconcentreerd blijven rijden. In een dorpje opzoek naar benzine deze was verkrijgbaar bij de plaatselijke supermarkt. De benzine werd vanuit een achter schuurtje aangeleverd in een emmer. Gelijk maar even wat drank ingeslagen en we zagen onze geliefde water meloen liggen. Paul rekende af en Kees stopte de 5 kilo zware watermeloen in de zijtas. Toen opzoek naar een schaduwrijke plek aangezien de temperatuur opgelopen was tot boven de 35 graden. We staan daar net te rusten en er komen twee motorrijders aan rijden. De eerste opmerking is steevast ‘Hi where you from?’  From the Netherlands was het antwoord en laten nu twee Nederlanders zijn die vanuit Nederland zijn vertrokken voor 3 maanden met als einddoel Mongolië. Wij hebben samen verhalen uitgewisseld en de watermeloen gedeeld bij een rustig stromend berg beekje. Zij hadden de Pamir highway gereden zeker een aanrader. We hebben afscheid van elkaar genomen en elkaar een goede reis toegewenst. Het was een pittige reis naar ons overnachtingsadres maar omdat het natuurschoon zo mooi was vergeet je je vermoeidheid en de hitte.  Het was heel erg stoffig op de gravel wegen onze motor pakken worden steeds witter. Plotseling stopte Paul om zijn camera uit te zetten. Had zijn motor uitgezet en met zijn armen gespreid riep hij “ mijn motor doet het niet meer hetzelfde als gisteren” Lichte paniek toch de nawerkingen van het trauma van gisteren. Kees was al in de aanslag om het probleem  aan te pakken hij had de kunst afgekeken. Maar op eens liep de motor weer en Paul maakte excuus want Paul had op de rode knop gedrukt en daarmee schakel je de motor uit. Beide zeer opgelucht want sleutelen in ruim 30 graden zonder enige schaduw is geen pretje. We arriveerden in onze hostel rond 17.00 uur. Ons diner werd geserveerd in een Yourt. Samen met een stel uit Frankrijk hebben we ervaringen gedeeld. Zij waren vanuit Parijs gestart met hun fietstocht. Totaal 7 maanden. Wij hadden groot respect voor hen. Er is een nadeel in dit hostel er is maar een douche. Wij hadden zo een mooi plan eerst douchen, schone kleren, een biertje en lekker ontspannend maar we hebben onze plannen bij moeten stellen. Altijd flexibel blijven . Een opmerking van Kees moet niet onvermeld blijven “ heerlijk dat er niemand zegt dat ik een schoon t-shirt aan moet trekken “ vertelde hij terloops  terwijl Paul dit vast wel eens gedacht zou hebben . Op naar een zwoele nacht, want de temperatuur zakt niet echt vanavond.

4 gedachten over “05) een stoffige dag”

  1. Hee mannen, ik zit weer te genieten van jullie verhalen. Heerlijk vanaf de bank lezen en beseffen hoe vermoeiend deze reis weer moet zijn. En dat jullie ook nog energie hebben voor een verslag voor alle nieuwsgierige “fans”.
    Geniet maar heerlijk, ik ga snel het volgende verslag lezen.
    Liefs Suus

  2. Schoon t-shirt is écht nodig, Kees.

    Ongelooflijk dat je dan op zo’n plek Nederlanders tegenkomt.

    Wordt trouwens wel een duur trippie met zulke rekeningen…

    Liefs!
    Karin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.