03 Pech

Het was ons dagje wel !!!

Eerst werden we na een heerlijke nacht prima wakker. Uitgerust en wel naar het ontbijt.  We verheugden ons al op de watermeloen maar we werden al snel teleurgesteld. Wel was de abrikozen jam aanwezig. Dat maakt een droog brood tot een waar feestje. Langs de weg staan overal emmers vol abrikozen te koop. Helaas heeft Kees met regelmaat de tafel moeten verlaten voor een opkomende reizigers diarree . Dit was eerder dan verwacht. Paul werd hier onzeker van over wanneer dit hem gaat overkomen maar tot nu toe is bij hem alles oké. Het motor rijden van Kees ging prima , hij was alleen wat slapjes. Dus gewoon van start met de “off road “ route door de bergen. Na een tijdje gereden te hebben over een zeer zwaar parcours met veel kuilen en stenen gutste de benzine over de tank van Kees. Toen we vertrokken rook de binnentuin al naar benzine dampen en wij vermoeden toen al dat dit van onze motoren afkomstig was. Dat bleek dus terecht want wat was het geval? Er bleek een scheur in de benzine dop te zitten waardoor de inhoud naar buiten kwam. Met de mogelijkheden die we hadden ( plastic tasje van de kruitvat, duck tape e.d ) hebben we geprobeerd het lek te dichten. Dit is ons niet gelukt dus terug naar de bewoonde wereld. De weg weer terug langs het meer gereden en toen bij een garage gestopt voor advies, er is altijd grote belangstelling voor onze motoren , zo ook deze keer. Wijzen naar de dop was voldoende . Hij wilde dit graag voor ons oplossen. Met precisie en geduld heeft hij het voor elkaar gekregen om het lek te dichten. Echte vakmanschap in zo’n 20 min tijd. De prijs was 200 som maar de service was meer waard dus gaven wij de beste man 300 som ( totaal 3,79 euro ) . Verderop was er een winkeltje waar Paul wat broodjes en cola ging halen. Er waren 2 vrouwen die boodschappen aan doen waren waarvan er een naar de camera op Paul zijn schouder wees met de opmerking” video’ . Paul knikte en ze wilde graag naar de camera zwaaien. Het werd druk in het winkeltje er stopte een hele oude Lada waar 3 man uit kwam. Zoals altijd eerst een handje geven maar al snel bleek er geen een nuchter te zijn. Toen ze om geld begonnen te bedelen werd het tijd voor ons om op te stappen. De garagehouder was waakzaam en hield alles van een afstandje in de gaten maar wilde ook niet dat we geld gaven. Na heel wat km te hebben gereden kregen wij een prachtig meer te zien. Paul wilde dit mooie natuurverschijnsel vastleggen met de drone. Er stond een stevig briesje maar Paul stelde Kees gerust dat hij op Texel wel hardere winden had doorstaan. De adrenaline schoot door Paul zijn lijf . Dit plaatje mocht niet gemist worden. De drone besloot zelfsturend te worden waardoor de controle zoek was. Kees zag dat Paul nog alles op alles zette om de drone te redden. Maar hij  crashte. Gelukkig was er geen schade. We hebben een alternatieve route moeten kiezen om bij ons “ Home Stay “ te komen.  Er was wel een reservering maar een adres ontbrak. Maar via de tracks wist Paul zeker waar hij moest zijn. In de straat aangekomen zag niets er als een “ home stay” uit maar een jongetje op de fiets wees naar het huis waar we voor stonden. Dus even aanbellen maar dat gaf geen reactie, de buurman adviseerde om flink op de metalen deuren te slaan, maar niemand was thuis. We zeiden nog gekscherend tegen elkaar, ze zullen wel boodschappen aan het doen zijn. We waren er maar even bij gaan zitten en uiteindelijk arriveerde er 2 auto’s met gezinnen er in met veel boodschappen. In alle haast werden onze bedden opgemaakt. Het is een prima kamer met een gedeelde prachtige badkamer. Voor Kees was het vandaag wasdag. Vlak na ons kwamen er nog 2 Nederlanders die met een auto door dit land reizen. Het avondeten werd gehouden op een andere locatie. We mochten eten in een yurt. Samen met  onze Nederlandse buren hebben we heerlijk gegeten.

Morgen gaat de reis naar een yurt kamp bij een mooi meer. Nu rest ons nog een mooie nacht.