19) Laatste dag in Delhi

Vrijdag 26 augustus 2011

Trouwe lezers,

Nu echt het allerlaatste verslag vauit het verre Oosten. Mochten jullie onze verhalen missen bel stichting verslavingszorg om een workshop te volgen met als titel ” wat moet ik zonder de reisverhalen”. Wij zijn altijd bereid om nog een verhaal te verzinnen zodat jullie rustig kunnen afkicken. Ook wij zullen het missen want we hebben zo genoten van jullie reacties. Dat hield ons toch een beetje op been. Dank nogmaals voor jullie support. De temperatuur was de afgelopen dagen extreem hoog met zeer dreigende luchten. Zojuist hebben we gegeten voor de laatste maal in het restaurant van het hotel. Jullie weten dat het eten van verre kwam. We hadden niet al te best geslapen. Het was warm en Kees had op eigen initiatief halverwege de nacht de ventilator op de hoogste stand gezet. Dat koelde redelijk af. De lakens, servetten en al het plastic van Kees waaide de kamer door. Even later werd Paul wakker van de warmte alleen we hadden samen niet kunnen overleggen dus zette Paul de airco op full. Waarna Kees later zijn dikke vest heeft aangedaan. Paul vroeg aan Kees nog heb je het koud? Nee joh Paul ik heb het liever koud dan die hitte. Hoe bedoel communicatiestoornissen tussen ons twee. Een zware nacht maar wel gezellig. We hadden tenminste wat te doen. Om 8 uur op gestaan en gebruik gemaakt van ons laatste breakfast in het hotel. We zijn druk bezig geweest om onze bagage zo efficiënt mogelijk in te pakken. Want we krijgen vandaag onze pakken en colberts bezorgd bij het hotel. We hebben zoveel weggegooid dat er wel wat nieuws bij kon. Bij de balie van het hotel kregen we tips om de dag rond te komen en tevens kregen we advies over tuk tuk vergoedingen aangezien we gisteren iemand heel erg rijk hebben gemaakt wat de hotelmanager niet kon waarderen. Dit is Delhi en niet de Himalaya. Rond een uur of 10 zijn we de stad ingegaan met als doel naar een shoppingcenter. We waren de straat nog niet uitgelopen of een tuk tuk chauffeur zat al gekleefd aan onze lichamen. Het was een vieze man maar hij zou ons wel voor 10 roepies naar een bazaar brengen. We zouden niet teleurgesteld worden want hij verzekerde ons dat het de dag van ons leven zou worden. Hij stopte zelf midden op een drukke weg om de kaart van Delhi met ons door te nemen. Verder zagen wij al wel dat een bekende route nam die wij gisteren ook hadden gemaakt. Kees raakt zeer geïrriteerd want die voelde al aan dat het mis zou gaan. Nog een klein detail dat de man enorm zat te hoesten, te rochelen en te tuffen. Hij draaide tijdens het rijden zich met regelmaat om, om te vertellen dat hij last had van zijn longen en zijn verkoudheid. Of wij dat niet hadden gemerkt. Want in India rochelen mensen alsof ze overgeven zonder enige gene. Wij adviseerden hem beter op weg te letten en door te rijden. Plotseling stonden we weer voor dezelfde bazaar als gisteren waar de pakken zijn gekocht. Voor Kees was de maat vol en stapte uit en wilde niets meer met die chauffeur te maken hebben. Voordat wij konden vluchten stond onze supervisor voor onze neus. Hoe ze dat weten begrijpen wij nog steeds niet. Er is een groot netwerk van mensen die alles signaleren en doorgeven aan elkaar. Kees was zo geïrriteerd dat hij zelf de supervisor niet herkenden en die kreeg nog een veeg uit de pan. De man probeerde te vertellen dat de pakken klaar waren. We konden gaan passen. Toen trok Kees weer een beetje bij. In de winkel waren we heel erg tevreden met onze pakken. Hij dacht dat we ze mee zouden nemen maar dat wilden we niet. Een verzoek dat zijn de pakken zouden bezorgen bij het hotel zoals afgesproken. De zuivere gluiperd probeerde wederom dat we best nog een pak konden laten maken want de maten hadden al en het zou vandaag klaar zijn . Hij stond alweer met stoffen klaar. Maar dit keer waren wij resoluut en hebben hem duidelijk gemaakt dat we een grens hebben bereikt. De pakken zijn intussen bezorgd. Nog even controleren en dan mogen ze mee naar Nederland. We zijn gestopt met winkelen want het is overal hetzelfde. We kwamen nog een heel aardige goed Engels sprekende knul tegen die ons bevestigde dat de tuk tuk chauffeurs commissie krijgen van de bazaar en zo’n idee hadden wij al. Hij vertelde dat het een dure zaak was maar toch goede kwaliteit. Op naar de grootste Bagwan tempel ter wereld. De tempel heet Akshardhan en lag in Oud Delhi. De jongen had namens ons een tuk tuk geregeld en vooraf de prijs genoemd. Het was een half uur rijden. Er was zoveel beveiliging daar kan Schiphol nog een puntje aan zuigen. We werden helemaal gestript, geen camera’s geen tassen, geen toiletrol. Bij de controle moesten alle camera’s en mobile telefoons uitgepakt worden. Hier namen zij een scan van en toen werd alles weer in de hoesjes gedaan. Kees zorgde weer voor spektakel want een gozer vroeg zich af wat de helmcamera voor camera was. Heel de distributiehal werd geïnformeerd en er werd met bewondering naar dat ding gekeken en betast. Wij aan het loket ons afvragen of we ooit nog alles terug zouden krijgen. Teleurgesteld gingen wij zonder spullen door een uitgebreide scan en werden we grondig door een veiligheidsman betast en die het kruis zeker niet schuwde. We bleven met de vraag rondlopen waarom er zoveel beveiliging was. In het hotel vertelde ze dat de beveiliging noodzakelijk is omdat er terroristen kans zien aanslagen proberen te plegen. Er waren al eerder 45 mensen doodgeschoten. Het was allemaal zeker de moeite waard. Het is niet te beschrijven zoiets moet je zelf zien en voelen. De tempel is 40 hectare groot en het meest magistrale is wel de tempel met daarin de goden die staan in gouden klein tempeltjes. Er zijn in het hele complex geen gladden muren te vinden. Alles is uit oa. in marmer en ander mooi gesteente uitgehouwen. Hier merk je dat je stil wordt van de schoonheid van de kunst. We hebben geen foto’s kunnen nemen dus hebben wij een d.v.d., cd en een boek gekocht want we willen graag deze beleving toch met jullie delen. Het is een vrij nieuwe tempel en dat kon je ook merken bij de tentoonstelling. We onderscheiden dit bezoek in twee delen. Het bezoek aan de tempel en de Efteling sfeer die je een reis laat maken door de tijd van de inspirator en schepper Pramukh Swami Maharaj. We liepen door een bewegende poppententoonstelling en ze konden ook ” praten” Van ruimte naar ruimte totdat het verhaal van de schepper verteld was.  Als laatste kwamen we in een megabioscoop die vol zat en waar we hetzelfde verhaal in beeld werd vertoond. Maar spectaculair waren de prachtige beelden o.a. van de Himalaya. Wij vielen met nog twee blanken op in de zaal omdat wij speciaal een koptelefoon kregen waarin in het Engels de tekst werd vertaald. Het geluid stond dermate hard dat de koptelefoon geen meerwaarde had. We waren wel onder de indruk van de zaal en overwegen onze eigen film daar voor jullie te vertonen. Op zoek naar de laatste tuktuk. De spits tarieven liggen hoger dan vanmorgen. Heen gingen we voor 100 en terug voor 200 roepies. Dit is nogmaals Delhi. Over twee uur komt de taxi die ons naar de luchthaven zal brengen en zullen wij onze reis hiermee beëindigen. We zullen jullie uiteraard live ontmoeten en uiteraard brengen we veel beeld materiaal mee zodat we jullie weer kunnen laten genieten van de film die wij zullen gaan maken. Want dat deze reis zwaar was dat weten jullie intussen. Wij zullen nog vele dagen terug denken aan die spanning maar vooral een boeiende reis. Misschien dachten jullie vaak waar blijft de humor maar die is er zeker geweest. Want tegenvallers worden vanzelf weer meevallers dat hebben wij van deze reis geleerd. Er zijn altijd aardige mensen die je willen helpen en ondersteunen. We moesten alles zelf doen en dan kom je toch de mooiste dingen tegen. Wij gaan afsluiten en nogmaals dank voor jullie belangstelling. Ook wij zullen het missen.

Tot in Nederland

Liefs,

Paul en Kees

Reacties :

Suus

Geplaatst op 27 augustus 2011

Ja hoor, nog 1 keer inloggen en genieten van het beeldende verhaal. Kom thuis lekker bij want dat zal hard nodig zijn. Neem lekker een broodje kaas en groente uit eigen tuin. Wat zal dat smaken… Ik kijk uit naar de film en zie jullie alweer staan in pak bij de entree. Tot dan… Gr suus

Roberto

Geplaatst op 27 augustus 2011

Mooie reis, we hebben genoten van de verslagen. Na dit alles zullen jullie wel hard aan vakantie toe zijn!

Zijn alweer benieuwd wat het volgende doel zal zijn. Laat ons weten wanner jullie de foto’s laten zien. Misschien is Els in Nederland en kan ze er bij zijn.

Els en Roberto

Mimi

Geplaatst op 26 augustus 2011

dank jullie wel voor alle mooie verhalen en de film tja die wil ik zeker zien
Mimi

Joop en Marjan

Geplaatst op 26 augustus 2011

Jammer, Kees en Paul, dat dit het laatste verhaal was. Dat wordt met recht afkicken!!!
Maar we zullen er mee moeten leven!. Goeie reis terug naar huis.
Jullie zullen ook moeten afkicken.
Maar het thuisfront zal zeker blij zijn als jullie er weer zijn.
Dank voor het meebeleven. Ook wij genieten nog een beetje na.
Goeie vlucht.

Karla

Geplaatst op 26 augustus 2011

Hallo
Nou ik herken hier het een en ander in, weggeblazen uit je bed door een ventilator , maar ook die andere van die airco.Vervolgens dacht ik wanneer gaat Kees die klevende mensen van zich af slaan, maar dat kwam al vrij snel in het verhaal .Ik kan het beeld zo voor me halen en heb er smakelijk om moeten lachen.Maar mannen… die maatpakken betekent wel dat de kilo`s die er deze 3 weken van af zijn gegaan er wel af moeten blijven.Maar goed , kijk elkaar nog maar eens even diep in de ogen want die nachten samen zijn over.
Ik begrijp dat jullie gezegend en wel terug komen (na het tempelbezoek ) met een hoge aaibaarheidsfactor, nu nog de controle op de vluchthaven , dan moet de plaats bij het raam toch ook nog wel lukken.Tot morgen

Karla

 

18) Op stap met Guhmour door Delhi

Donderdag 25 augustus 2011

Beste lezers,

Jullie waren vast in de veronderstelling dat de verhalen nu op zijn maar integendeel want we moesten vandaag ook weer het nodige verwerken. Wat een stad is Delhi. We hebben beide flink bij geslapen op heerlijke matrassen, kortom een prima hotel om de vakantie af te ronden. We hebben gisterenavond in dit hotel gegeten. Het wachten op het eten was precies 20 minuten zoals op de menukaart stond vermeld. Na de bestelling werd er een telefoontje gepleegd naar een of ander restaurant in de buurt. We kwamen erachter dat er wel een restaurant is maar we konden geen keuken ontdekken. Alle bestellingen werden tegelijkertijd gebracht en warme gerechten verpakt in alumiumfolie. Dat was onze maaltijd. Met het ontbijt ging het precies het zelfde. Alleen de thee zetten ze zelf. Er hing een grote televisie en jullie willen het niet geloven maar er draaide een heerlijk kerstfilm bij ruim 35 graden. Tijdens onze maaltijd hangt het personeel rond onze tafel en kijkt zelf heerlijk mee met ons eten en de t.v. Ze legden de afstandsbediening bij ons op tafel met de tip dat wij het programma mogen bepalen. Maar net zo snel grijpen ze ‘m zelf weer om hun keuze te maken. Vanmorgen wilden we een market bezoeken maar we kregen van een medewerker van het hotel te horen dat deze waarschijnlijk gesloten was i.v.m. een demonstratie. Er waren veel shops gesloten. Een man van 87 jaar was hiervan de oorzaak. Hij was al enkele dagen in hongerstaking gegaan met als doel te strijden tegen de corruptie in de politiek. Als we het dan toch over honger hebben dan hebben wij al vele andere onvrijwillige hongerstakers gezien. We hebben in een restaurant beelden gezien waar o.a. de man die dit allemaal in gang heeft gezet en vanuit zijn bed ons vriendelijk toezwaaide. Op straat konden we merken dat er vele mensen aan de demonstratie hebben meegedaan. Wij vonden het in vergelijking met gisteren rustig op straat. Vanuit ons hotel liepen we wat rond en direct stopte een tuk tuk voor onze snufferd en zoals altijd in India stonden er velen ons een voorstel te doen om ons te vervoeren. Alles eerst afgewimpeld maar er was een volhouder bij en dat is Guhmour geworden. Een hele aardige man die ons wel alles wilde laten zien en wij mochten zelf de prijs bepalen. Dat klinkt lekker voor een stel VOC’ers.

We wilden wat shoppen en bracht ons naar een winkel. Hij bleef buiten wachten. Wij hadden een winkelcomplex verwacht maar toch naar binnengegaan. I.v.m. de demonstratie waren ook de waarhuizen gesloten. We werden uitermate vriendelijk ontvangen. Er zit een groot logistiek systeem in en vooral kennen ze de psychologie van de buitenlander heel goed. We hebben prachtige stoffen gezien en je komt in de verleiding om telkens iets kopen. Ze praten liever niet over prijzen dat schijnt niet netjes te zijn en ook het respect voor het product. Maar ja uiteindelijk zijn ze gek op onze creditcard. Eenmaal aangekomen bij de tapijtspecialist werden we vriendelijk verzocht om op de bank te gaan zitten. We kregen een complete show van tapijten. Waar ze vandaan komen weten we niet maar er staan direct een paar helpers die de tapijten presenteren. Je kan er bijna niet onderuit als nee zegt want ze hebben overal een oplossing voor. Als je iets niet mooi vindt is dat weer een cadeautje voor een ander. En geef je de motivatie dat we teveel bagage daardoor hebben zeggen ze gewoon, dan sturen we het toch op. Schatten letten jullie op brievenbus :-} Dat was onze eerste kennismaking met Delhi en zijn verkooptechnieken. Snel maken dat we weg kwamen. Overigens krijg je al snel een drankje aangeboden. Guhmour stond uiteraard weer vrolijk ons op te wachten in de zinderende hitte. Maar we hebben hem duidelijk gemaakt dat we naar een echte bazaar wilden. Hij scheurde dwars door alle verkeer in naar de bazaar. Dat bleek al gauw hetzelfde te zijn maar dan groter. Toch er maar weer in, het is ook een beetje bijkomen van de hitte. Daar stond een gelikt team voor ons klaar. We dachten dat Guhmour van te voren had gebeld. We wilden nog wat t shirts aanschaffen omdat de rest van onze kleding in de vuilnis is beland. Een kwalitatief goede zaak met stijl. Daar zij de halve dag bezig zijn geweest omdat zij toch een beetje hebben gewonnen. We zaten al op de afdeling textiel en onze supervisor deed een leuk aanbod om een pak op maat aan te schaffen. Voor je het wist zat er man met meetlint je kruis op te meten. Waar die weer vandaan kwam was weer een verrassing. Overal lopen jongens die allemaal een aparte taak hebben. Wij doen een voorstel en een jochie moet het pakken of haalt drinken voor ons. Dames we hebben een gewaagd stofje gekozen, maar we zeiden tegen elkaar nu of nooit. Morgen rond 12 uur worden de pakken bezorgd in het hotel. Wij hebben het vermoeden dat er nog hard gewerkt moet worden in een achteraf naaiatelier. Alle afdelingen hebben doorlopen. Zoals de kunst, houtsnijwerk, brons, marmer, kleden etc. Kees heeft zich laten verleiden om een drieluik aan te schaffen. De kunstenaar gebruikt voor zijn afbeeldingen de airbruse op zijde. Het zijn de drie belangrijkste religieuze iconen. Ook Paul moeste van de man iets kopen maar hij kon de verleiding en de druk goed weerstaan. Weer blij dat we het pand konden verlaten met wel mooie stoffen en wel met een creditcard die eindelijk aan het werk moest. Deze had te lang stil gelegen. De Gooise mannen hadden geshopt en waren toe aan het nuttigen van een lunch. Onze privé tuk tukker wist een goed restaurant en bracht ons daar naar toe. We weten zeker dat hij er nog nooit heeft gegeten. Hij deed voor ons de deur open een wachtte weer buiten. Na een heerlijke uitgebreide lunch, met de live beelden op de tv. van de demonstratie waren we toe aan iets cultureels. Op zijn advies zijn we naar de eerste tempel gegaan. Een Hindoe tempel. Helaas mochten we binnen niet fotograferen en niet filmen en dan is voor ons de lol er snel af. Gelukkig mochten we in tuin wel beelden maken. Het was er bloedheet zeker 40 graden. Wat ons opviel dat de hele tempel voorzien was van hakenkruizen. Wij willen later opzoeken wat voor hun dit kruis betekent. We dachten te horen van de chauffeur dat het een Godsteken is. De volgende tempel was een Sikh tempel vergelijkbaar met de Gouden Tempel in Armitsar aleen deze was minder mooi. Guhmour breidde zijn service uit want hij ging Kees zijn rugtas dragen. Dat wilde Kees liever niet maar eigenlijk is dat een belediging. Daarna het laatste culturele erfgoed de India Gate. Daar was de demonstratie geweest. We zagen cameraploegen inpakken en er waren nog enkele kleine demonstraties op dit kolossale terrein. Het is vergelijkbaar met het Malieveld met daarop de Arc de Triomph. We werden weer belaagd met allemaal prutsverkopers, maar daar kunnen we steeds beter mee omgaan. Er waren vele fotografen die je met de India Gate op de foto wilde zetten terwijl je zelf aan het fotograferen bent. In de tuk tuk snel naar het hotel. Lekker douchen en aan de avondmaaltijd. We gaan online inchecken bij de KLM en hopen een goede plek bij het raam te krijgen.

Groet,

Kees en Paul

Reacties :

Barbera

Geplaatst op 26 augustus 2011

En het zit er alweer op!! Het lijkt voorbij gevlogen en wat hebben jullie een hoop meegemaakt! Op deze belevenissen kunnen jullie weer jaren vooruit                         Het shopverhaal klinkt heerlijk in de oren en ben benieuwd naar jullie pakken! Hele goede reis terug naar Nederlandse bodem. Tot morgen!!

Liefs,
Barbera

William de Pree

Geplaatst op 26 augustus 2011

MOOI!
ja, wat is die Hindoe tempel mooi,ja geen foto’s ,moet je het doen met die in de tuin ,jammer hedat is eigenlijk toch ook weer gek want ze kunnen echt bakken met geld verdienen door een foto vie te vragen ,ik vind dat een gemiste kans ze zouden zo de halve tempel gemeenschap kunnen onderhouden en die leuke beelden en schilderijen lekker bij werken.Jammer he Want het geeft zulke mooie plaatjes.
We doen het met de tuinbeelden.
Ook aardig voor thuis.
Goeie thuis reis!
Ze zeggen dat het 3 weken duurt voor je het verwerkt hebt? dus ga landen en aarden!
Zeker rustig aan doen,ha en dan dat weer hier,wol mutsje of tulband?
WELKOM THUIS!
Liefs WAM

Paula

Geplaatst op 26 augustus 2011

Goeie terugreis lieve boys!!!
Zoen Paula

Matthijs

Geplaatst op 26 augustus 2011

Zo te lezen heeft Guhmour een geslaagde dag gehad. Zijn benzine wordt nl betaald door de kledingwinkels, in ruil voor het aanbrengen van consumerende credit card toeristen. Hasta la Visa

Mannen! Een goede reis terug naar het kikkerlandje. Nog even, en het nagenieten kan beginnen!

Liebe gruessen vom Autobahn

Karla

Geplaatst op 25 augustus 2011

Zo de pret is bijna voorbij, even een paar kilometers overbruggen en het thee moment wordt weer een koffiemoment.Even nog een paar kilometers overbruggen .Goede vlucht en tot zaterdag.
Karla

Marjolein

Geplaatst op 25 augustus 2011

Jaaaaa!! Bijna weer terug op Nederlandse bodem!!

Safe trip back!! Lfzzz

Natascha Kroon Majoor

Geplaatst op 25 augustus 2011

Hoi Paul en Kees

Is dit nou echt het laatste hoofdstuk…..Moet gewoon afkicken van jullie avontuur. me man vraagt steeds ” wat zit je toch te lachen achter die I pad” En dan zeg ik ja ze hebben weer een vervolg geschreven. Ha ha.
Nou een hele goede reis terug.

Groetjes natascha

Joost

Geplaatst op 25 augustus 2011

Mannen,

Als eerste een goede terugreis na een mooi avontuur gewenst!
En alvast welkom thuis en jullie dames zien jullie graag in jullie mooie pakken door de douane lopen!
Wel benieuwd hoe een pak jou staat Paulus…

En Paul het eten in het hotel is net als jouw voetbal techniek…
Het lijkt allemaal veel belovend aan de buitenkant, maar zelf kan je het niet en moeten andere het voor je doen 😉 Maar je doet het altijd wel met een lach!

TAKE CARE MANNEN!

GROET!

Kitty

Geplaatst op 25 augustus 2011

Het zit er bijna op….. ik wens jullie een goede reis en veilige landing we wachten met spanning de beelden af! Kortom, we maken weer tijd voor een “feessie”
tot volgende week!
Kitty

Joke

Geplaatst op 25 augustus 2011

Hoi avonturier,s jullie hebben ook weer vandaag het nodige meegemaakt.Wij zullen jullie verhalen de komende weken missen. Het word stil op de mail.Wij wensen jullie een goede vlucht en tot thuis.

Frank

Geplaatst op 25 augustus 2011

Ha mannen,
Zo te lezen hebben jullie weer genoeg gewinkeld voor de rest van dit jaar…
Veel succes met de intense overgang van Azië naar de beslommeringen hier in Nederland volgende week.
Goede reis terug,
Frank
PS. Die pakken krijgen we zeker te zien bij de videodag?

Mimi

Geplaatst op 25 augustus 2011

Volgens Wouter is het hakenkruis /swastika heiligste symbool uit het Hindoeiïsme. Tja hij komt nog wel eens in India alleen hij wil er nooit langer dan 4 dagen verblijven
Hij heeft jullie verhalen ook gelezen en volle bewondering voor jullie

 

17) De laatste km op de Royal Enfield

woensdag 24 augustus 2011

Lieve mensen,

De laatste lootjes vandaag. Vanmorgen vertrokken uit het Best Western hotel. Paul zou zo het bed mee willen nemen zo heerlijk hebben we geslapen. We hebben zo genoten van de luxe en het comfort. Na lekker te hebben ontbeten zijn we met regen vertrokken. Een moesson buitje. Regenpakken aan en karren maar. Ruim 200 km was het naar Delhi het was een vierbaansweg en was goed begaanbaar ondanks de vele wegonderbrekingen. Na 50 km was de regen aan het minderen en tegen de tijd dat we Delhi naderden kwam de zon door en wij kunnen jullie vertellen dat de temperatuur omhoog schoot. We waren door de warmte net zo nat als tijdens de regen. Half twee zagen we Delhi in zijn ware grootte. Het verkeer werd ook steeds drukker en even verderop kwamen de opstoppingen. Zoals wij jullie hebben verteld zijn hier geen verkeersregels. Het gaat soms om millimeters afstand tussen de voertuigen. En als je dan bij een stoplicht moet staan te wachten en je kunt geen kant op neemt de warmte nog eens extra toe tussen al die draaiende motoren. En vies dat het was. Toch gingen we in een stad waar 17 miljoen mensen wonen de goede richting op want als je hier iets mist dan ben je goed de klos. We weten uit ervaring dat de halve waarheid je wordt verteld dus hebben wij heel vaak de weg gevraagd om zo zeker te zijn dat we op de goede weg zitten. Wij hadden intussen bedacht om een tuk tuk in te zetten om ons naar de plaats van bestemming te brengen. Niemand vertrouwde dat met als gevolg dat we het zelf moesten uitzoeken. Een jongeman was bereid om tegen een tiental tuk tuk bestuurders duidelijk te maken dat wij de stad niet kennen. En toch was er geen chauffeur die het risico wilde nemen. Daar stonden we weer met de hoop dat we onze motoren konden afleveren. En we hebben het gehaald. Zo blij als twee kleine kinderen schoven we aan in het kantoor van India Motors. Zelfs het kantoortje was nauwelijks te vinden in zo’n nauw straatje. We waren zoveel vocht verloren dat zelfs Kees zijn paspoort nat was geworden. Er stond gelukkig een liter koud water klaar en schonk daarna een half liter bier en die kwam aardig aan. We hebben aardig lang moeten wachten in zijn kantoor maar het was een hele aardige man die begreep hoe wij ons voelden. Deze man heeft het hotel geregeld in de binnenstad van Delhi. Vandaar uit kunnen we morgen nog bezoeken. William nog bedankt voor de tip en we kijken of we de markt nog kunnen bezoeken.

Wij willen jullie groeten vanuit een warm Delhi. We hebben een heerlijke kamer lekkere warme douche. Onze lijven hebben rust nodig en gaan genieten van de heerlijke matrassen en ja hoor we hebben eindelijk een eigen bed.

Paul en Kees

Reacties :

Jan en Christien

Geplaatst op 25 augustus 2011

Dag Paul en Kees,
Ik begrijp dat het niet lang meer duurt voordat jullie de terugreis gaan beginnen. Ik wens jullie een goede reis terug. Een rugzak vol met vele verhalen, ervaringen, gevoelens en gedachten en niet te vergeten de films en de foto’s. Het maakt allemaal erg nieuwsgierig naar jullie reisverslag(film)(presentatie). Bedankt voor alle verslagen en jullie prachtige verhalen.
Kom gezond weer terug en een goede reis naar huis.

Gr. Christien en Jan

William de Pree

Geplaatst op 24 augustus 2011

GEWELDIG!
Ik denk dat maar de helft van de bezoekers aan jullie weblog een idee hebben hoe heftig het verkeer is zo vlak voor de stad en in de stad,het is nl niet te beschrijven en alleen zien ,voelen en er zijn geeft dat wereld vreemde gevoel .
India is met niets ,of wel land dan ook te vergelijken.
Gelukkig gaan we het allemaal zien ,en ook ik verheug me daar erg op.
Wat knap gedaan van jullie en zo avontuurlijk!!!
Heet van de pers!! er is een hongerstaking aan de gang in Dehli van 1 persoon tegen de corruptie,de volgelingen groeien met de dag en dat wekt zorgen bij de regering,dus op naar die plek en meng je ff tussen de duizenden mensen die deze
man steunen,Ghandi achting taferelen,dus !!
Een kans om een stukje geschiedenis(want dat lijkt te gebeuren) mee te pakken ,het was hier net op het nieuws.
met een tuktuk of ander ding is het vast te vinden ,maar ook de Dehli haat is met de taxi zo te doen en je hebt het binnen een uur gezien.
Maak je eigen geschiedenis!!!

U ONLY LIFE ONCE! but what about reincarnation?
Gaaf hoor mannen!

Belinda

Geplaatst op 24 augustus 2011

Delhi bereikt…..het eindpunt. Nog even bijkomen van dit alles en dan weer terug naar Nederland.
Wij kunnen niet wachten om jullie weer te zien, al moeten wij daar zaterdag vroeg ons bed weer voor uit.
Wij tellen de dag af…..

Yvonne

Geplaatst op 24 augustus 2011

Ha die Kees en Paul,
Fijn dat jullie veilig aangekomen zijn in Delhi.Ik ben heel erg benieuwd of de reis aan jullie verwachtingen heeft voldaan. Vaak hoorde ik “avontuur” vallen en ik denk dat jullie daar ruimschoots van hebben meegekregen. Ik ben eerlijk gezegd best blij Kees als ik weer als goede buur een kopje koffie voor je kan gaan halen en wij heel gewoon maar o zo gezellig weer over de ditjes en datjes kunnen brainstormen.
Goede reis naar het vlakke nederland,groet,Yvonne

Karla

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hallo
Wat merk ik op in dit verhaal…een dag zonder motorpech,tijd dus voor andere zaken.Kleren maar in de vuilnisbak achterlaten en lekker inkopen doen op de markt.En ….Kees voor jou moeten de file,s in Nederland straks appeltje eitje zijn.Geniet nog maar even van de sfeer daar .Groet

Bo en Suus

Geplaatst op 24 augustus 2011

Ja hoor, ook wij hebben delhi bereikt.
Als ik aan al die ritjes van jullie denk dan haal ik het gevoel weer op van het retourtje bij Kees achterop van Laren naar Hengelo. En nu aan het eind van de rit hebben jullie een eigen bed. Misschien zijn jullie de eerste mannen met het lege nest syndroom.
And be ware of the bedbugs.
We zouden graag de bonte avond met jullie doorbrengen, maar weten zeker dat we dit ook aan jullie wel kunnen overlaten. Dus willen jullie ook een spetterend eind van de trip toewensen, neem het er lekker van. En natuurlijk bedankt voor alle bijzondere verhalen. We vonden de opbouw van de spanning in de verhalen echt heel goed omschreven en zijn erg benieuwd naar het life-verslag.
Adios

Els

Geplaatst op 24 augustus 2011

Heerlijk gevoel dat jullie zijn aangekomen in Delhi! Ik wens jullie nog veel mooie belevenissen toe deze laatste dagen, maar die mogen gerust minder heftig zijn dan die van de afgelopen weken. Maak er maar mooie foto’s van. Misschien ‘strik’ ik je voor een expositie in de Hof! Wat zullen onze oren tuteren als je met je verhalen woensdag weer gewoon op ons Uitbureau zit Kees. Verrassing: ik ben er dan ook!
Tot woensdag dus en behouden terugvlucht!

Mimi

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hallo Kees en Paul,weer indrukwekkende verhalen.Ik ga jullie vast bedanken dat ik jullie reis heb mogen volgen.
Ik wens jullie nog een mooi verblijf in Delhi en voor straks slaap lekker

Natascha Kroon Majoor

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hoi hoi

Nou ik kan alleen nog maar zeggen nu ff genieten van de laatste dagen en het hotel en bed. En thanks voor de leuke en spannende verslagen. in een woord geweldig. Jammer dat het boek bijna uit is…..maar wat is de volgende uitdaging????

LIEFS NATASCHA

Eddy

Geplaatst op 24 augustus 2011

Geniet nog even van de laatste dagen !! en een hele goeie reis terug .en weer bedankt voor de mooie en toch wel heftige reis verslagen
Groet Bertha en Ed

Paula en Hans

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hallo alletwee
Geniet van de luxe en we hopen dat jullie nog tijd voor de markt hebben want dat is ook een belevenis. Veel mensen,
veel herrie, veel luchtjes ,veel van alles.
Veel plezier in Delhi!
Hans en Paula
Denemarken

Theo Lutterma

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hoi Kees en Paul,Deze reis hebben jullie toch maar weer geflikt,en nu maar even genieten van de laatste dagen.Voor Vrijdag vast een voorspoedige thuisreis.Heel veel groeten uit Uden van Joke en Theo

Rini

Geplaatst op 24 augustus 2011

Zit bij Melissa,heb je foto’s bekeken en een wat
reis verhalen gelezen wat een heftige reis.
volgende keer maargewoon door zeeland daar valt de minste regen en de meeste zon uren.Goede vlucht terug.grRini

Jan ,Jolanda en Jan Douwe

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hallo Kees en Paul.
Wat weer een prachtige reisverslagen. Rust lekker uit in een goed bed.
See You Soon.

Matthijs

Geplaatst op 24 augustus 2011

Well done guys!
Geniet van de matrassen en van de laatste dagen

 

16) Dichter bij Delhi

Dinsdag 23 augustus 2011

Hallo smullers van onze verhalen,

We hebben overnacht in Mandi. We kwamen vanuit Minali. Mandi is een hele drukke grote plaats. Bewust hebben we gekozen voor een hotel buiten de stad i.v.m. de drukte. We hebben daarom een kamer aan de achterkant gekozen. De kamer was basic maar ’t was voldoende voor een nachtje. Met de riksja zijn we naar de binnenstad gegaan. Gisteren hebben wij vanuit Mandi ons verhaal geschreven. Maar wat we niet hebben vermeld is dat wij met enige verhoogde benzine dampen in het internet cafe zaten waardoor wij deze snel hebben verlaten. De stank was nauwelijks te verdragen. Daarna hebben wij een trendy café restaurant bezocht. Hier zaten overwegend de wat betere klasse. Wij passen ons overal aan en wat hebben wij er lekker gegeten. Ja Karla jij wilde iets meer weten over wat we zoal eten. Nu over het algemeen heerlijk en gevarieerd. Smaakvol en verfijnd en vooral vegetarisch. We hadden op advies van de ober om 1 pizza met z´n tweeën te eten. Die zou voor ons genoeg zijn. Toen deze werd gebracht heet dat in Holland een minipizza. We hadden er niet voldoende aan dus bestelde Paul een cheeseburger. Kees had een gezin iets smaakvols zien eten en wilde dit graag proberen. Paul zijn cheeseburger moest van verre komen want deze kwam via de voordeur naar binnen. Kees had een Chinees gerecht met bami en met veel kool en heerlijk gekruid. Het viel ons op dat de vrouwen die wij in de stad hebben gezien allen er zeer verzorgd uit zien en prachtig gekleed, of zou het komen dat we bijna thuis zijn? Even een beschrijving van onze kamer. Deze was inpandig, geen buitenlicht, geen ventilatie en het bed was niet waterpas. De klapper was de douche die werkelijk alle kanten op spoot ook op de elektrische onderdelen zoals de boiler. Want ja lieve mensen we hadden eindelijk echt warm water. Paul was op een fantastisch idee gekomen om zijn gebruikte onderbroek om de douchekop te knopen om zo de straal te beteugelen. We gingen vroeg slapen maar er was een hoop herrie op de gang van kleine kinderen. Twee meisjes probeerden zo hard mogelijk te schreeuwen om twaalf uur `s nachts. Paul greep in en daarna werd het rustig en konden wij van onze welverdiende rust genieten. Vanmorgen het gewone ochtendritueel en weer vroeg vertrokken. Zelfs de verkeersborden kunnen we niet meer geloven. Als snel kwamen we erachter dat we goed fout zaten. We moesten dus weer terug naar Mandi en vonden de weg naar Delhi. We zaten nog steeds hoog in de Bergen en bleven maar zakken. Er waren goede en zeer slechte stukken weg en vooral met het drukke vrachtverkeer vraagt het veel van zowel fysiek als mentaal. Het grootste gevaar zijn de vrachtwagen chauffeurs. Zij halen soms zo onverantwoord in dat wij van de weg worden gedrukt. Hier geldt de grootste is de baas op de weg. Het was al warm toen we vertrokken maar wel droog. De temperatuur steeg tot ruim boven de 35 toe we de bergen definitief achter ons hebben gelaten. Paul heeft zijn eerste olifant gespot. Vanavond melde Paul dat aan Kees met de vraag heb jij die olifant gezien waarna Kees verontwaardig reageerde met de woorden : een olifant”? Kees dacht dat hij voor de gek werd gehouden maar Paul was zo overtuigd van zijn gelijk. Misschien moet Kees toch weer een nieuwe bril. Het verkeer nam sterk toe naar mate we zuidelijker gaan. Aan het einde van de dag op zoek naar een goed hotel en die hebben we dan eindelijk gevonden. We meldden ons bij de balie van een Best Western hotel. Daar merkte wij dat wij er niet uitzagen. Helemaal met stof en roet bedekt leken we mensen die zo uit de sloppenwijken van Delhi kwamen. We voelden ons zo vies. Lekkere warme douche een grote royale kamer en vooral niet te vergeten een heerlijk bed. We worden ook heel goed bewaakt en dat is een prettig gevoel. In het restaurant hebben we uitgebreid en heerlijk gegeten. De ober bracht als eerste een gewone fles mineraal water wat wij dagelijks langs de weg kopen en presenteerde dit als een dure fles wijn. Hij vroeg daarmee onze goedkeuring. Ach zeiden wij “ joh doe niet zo moeilijk” Dit flikte hij weer toen wij een simpel biertje bestelde. Alles gaat hier in een slakkengang. We willen Matthijs bedanken voor het voorstel van het hotel in Delhi. We willen graag een hotel zoeken in de buurt van het vliegveld. Dit gaan we morgen doen. We zitten nog ruim 200 km van Delhi vandaan dus in een uurtje of drie zullen we in Delhi zijn. Ook William bedankt als ervaringsdeskundige. We hebben al aardig de regels in het verkeer geoefend dus Delhi here we come.
Groet uit India.

Paul en Kees

PS Karla pakjesavond is nog niet zover maar we zullen ons best doen. Je weet we hebben maar een tas en daar zullen we het mee moeten doen.

Reacties :

Barbara Bolt

Geplaatst op 24 augustus 2011

Ha Kees en Paul,
Tjonge jonge, komen wij terug uit spanje met onze verhalen, lezen we dit! Wat een super reis en wat een avonturen. Nog heel veel plezier de laatste dagen.
lieve groetjes John Boon en Barbara Bolt

Barbera

Geplaatst op 24 augustus 2011

Laatste daagjes! Geniet!!
Liefs,
Barbera

Ria

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hallo heren.
Nog even en dan zit het er weer op….
Als je van een mug een olifant maakt dan wordt het tijd om naar huis terug te keren…..
Wat een belevenissen, in ieder geval genoeg om er een tijd op terug te kunnen kijken! En dan maar weer plannen maken waar de volgende reis naar toe moet….

Liefs ria

Angel

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hai boys

Leukleukleukleuk,kan er niks anders van maken.
Wat ik ook zo leuk vind is als jullie de prijzen van alles erbij vermelden,das toch geweldig die kleine prijsjes.
Hoop er meer van te lezen in jullie volgende verhalen.

X Angel

Ton Vroman

Geplaatst op 24 augustus 2011

Hoi Kees en Paul Toch gek dat het er alweer bijna opzit, beginnen jullie er net lekker in te komen, ervaring op te doen met die motoren, te wennen aan de temperatuur (toch?), hoe om te gaan met de bevolking, creatief met de douche, het zien van grote dieren die er misschien niet zijn, enz. moet je alweer terug naar huis, ga toch nog een paar blokjes om, nu jullie er toch zijn? Maar goed geniet nog even en toch een goede terug reis gewenst.
Ton

Natascha Kroon

Geplaatst op 24 augustus 2011

hoi Paul en Kees
wat een verhaal weer…..en de een ziet olifanten en de ander niet ha ha. echt grappig. wat kan ik genieten van jullie verhalen zeg. als julie een film of foto,’s gaan tonen moeten jullie me mailen lijkt me echt geweldig. als ik jullie verhalen lees heb ik al een beeld voor me…..als ik dan de foto ’s bekijk is het bijna nog erger dan ik me voorstelde.
Geniet nog van de laatste dagen en goede reis terug

Liefs natascha

Paula

Geplaatst op 24 augustus 2011

Ha dear boys!!!
Nogmaals…zo goed om zo met jullie mee te kunne reizen.
iedere keer weer boeiend,spannend,leuk,mooi wat jullie meemaken.
Wel zorgwekkend dat Kees geen oifant op de weg ziet.: een leuke voor een pearle reclame. Of moeten we ons zorgen maken over Paul…ziet hij olifanten op de weg die er helemaal niet zijn.
Trouwens super van die vuile onderbroeken over de douche kop. Twee vliegen in 1 klap. Zou ik thuis gewoon mee doorgaan…Goeie reis weer verder… Zoen Paula

Frank & Kati

Geplaatst op 23 augustus 2011

Ha Paul en Kees,
Je weet het; de laatste loodjes zijn het zwaarst.
Zo te lezen wacht er nog 1 zware beproeving en dat is het shoppen voor het thuisfront!!
Als jullie dit ook fixen dan komt alles zeker goed…
Veel plezier en een onspannen terugreis,

Frank

William de Pree

Geplaatst op 23 augustus 2011

Hay BOYYYYZZZZZ

Het Radisson hotel ,is vlak bij het vliegveld,en ook hier heb je van uit het hotel de apen nog over de muurtjes lopen dus heb je het idee dat je nog wel steeds in de rimboe zit.
Wel prijzig maar goed wij hadden het zelfs alleen als dag kamer geboekt in afwachting van onze vlucht,heerlijk hamburger en pasta en salade capresse ,van de roomservice,ff beetje pitten ff in bad de bagage flink in snoeren <vacuum zak van de blokker doet wonderen en de roomservice brengt wel een stofzuiger om de boel vacuüm te zuigen (al maakte wij ook de grap dat we de stof zuiger wilde hebben om de kamer eens lekker een beurt te geven)
Als je de tijd hebt is de Dehli Haat markt is niet onaardig om te doen en heb ie gelijk wat leuks voor thuis goede kwaliteit en ook veel indierRs afdingen moet maar ze gaan niet echt heel laag met de prijs dus je merkt al gauw dat je een faire prijs kwaliteit verhouding hebt.
Nou dit als ervaringen deskundige,dr is natuurlijk nog meer toedoen.
het vrijdag gebed?/ in de grootste moskee in azieen,op zich al leuk om daar in de omgeving ff te lopen en foto’s te maken.
Let op he mannen op de weg want zoals je al schrijft ,de vrachtwagens,HEFTIG.doe voorzichtig.

NAMASTE

Kitty

Geplaatst op 23 augustus 2011

Hoi Mannen, nou hier op de hof wordt druk gepraat over jullie soms wat “horror” achtige verhalen, pech met de motoren,hitte, moesson, 6km door de blub en uitkijken dat je niet in de afgrond rijd en niet te vergeten al het vee wat los loopt enz,enz, het merendeel van ons(meest vrouwen natuurlijk) zijn blij als jullie weer veilig en gezond op nederlandse bodem zijn geland! maar voor nu nog veel plezier, lekker eten bij ledlicht(romantisch) groet uit het natte gooi!!

Els

Geplaatst op 23 augustus 2011

Tja, het is toch een ware avonturentocht, dat wil ik toch maar weer eens zeggen. Kees, Vlissingen was toch ook leuk en daar zat je toch ook hoog en was het toch ook nat? Je meot me maar eens uitgebreid uitleggen wat het verschil is (dat akn alweer over een week!).
Ik wens jullie voor de laatste dagen alle goede dingen toe en vast een behouden thuiskomst. Ik kijk eAr al erg naar uit, laat staan jullie meest naaste familileden.
Els

 

15) Een prachtige dag ondanks….

Lieve lezers en lezeressen,

Vanuit Minali zijn we vertrokken naar Mandi waar vanuit we dit verslagje doen. Vanmorgen bij het opstaan regende het pijpenstelen, gelukkig  hield dat zo rond 8 uur op. We kregen van moeder natuur een prachtig cadeautje. Er stond een prachtige regenboog vlak voor ons hotel alsof je ‘m zo kon pakken. De start was even toch weer moeilijk. Paul zijn motor bleek toch niet goed gerepareerd te zijn. Wij vermoeden dat de motor alleen uit de bergen is opgehaald en geen wezenlijke inspectie heeft gehad. We hadden al een vermoeden dat die gozer, de gladjanus heel makkelijk zijn geld heeft verdiend. Nadat we alle bepakking hadden vastgezet op de motor bleek deze niet te starten. Even balen maar Kees kwam op het idee om zijn accu in Paul zijn motor te plaatsen en jawel hij startte de eerste keer zoals dat hoort. Wij zijn dus beter dan dat joch. Hij had een zakelijk maar niet eerlijk blik in zijn ogen.  Kees is naar die aardige dealer  gereden die Kees zijn motor heeft gerepareerd om een nieuwe accu op te halen. Dat bleek niet zo maar te kunnen, want hij moest worden gevuld en opgeladen. Kees vond het wachten, ongeveer een uur te lang en stelde voor om een leen accu te vragen. Na een controle is Kees terug gegaan naar het hotel waar Paul zat te wachten. Veel kijkers en weinig doeners. Het liefst staan ze met hun handen op hun rug. Niet dat iedereen zo is maar het viel nu extra op. De leen accu geplaatst en een keer starten en de motor liep prachtig. Terug naar de dealer die toch op de route lag. De nieuwe accu stond al gebruiksklaar en ja wat liep de motor mooi. Paul had weer licht en heel belangrijk de claxon. In Minali nog we gegeten en gedronken op een heerlijk terras. Onder een temperatuurtje van boven de dertig graden schalde uit de speakers het lied van Wham ” Last Christmas” Wij hadden de indruk dat ze alweer naar de winter verlangen. Wat een prachtige motordag hebben we gehad. Vier uur alleen maar gedaald. Mooie asfaltwegen en fascinerende omgeving. We hebben de Himalaya achter ons gelaten en de temperatuur steeg met de minuut. We zagen geen beren op de weg maar wel weer de apen. Aan de plantengroei kun je zien dat we in de subtropen zijn beland. We hebben een hotel gevonden, redelijk basic en we waren nog niet binnen of de elektriciteit viel uit en een man spoedde naar ons om een kaarsje te brengen. Wij zijn niet voor een gat te vangen en hebben gebruik gemaakt van onze led lampen. Gelukkig was de stroomstoring van korte duur. We gaan nu ergens eten. Het is hier een drukte van belang. Allemaal stalletjes met schreeuwende mensen en de stank van benzine en uitlaatgassen. Gelukkig maar een nachtje en dan gaan we toch al aardig richting Delhi.

Groet,

Kees en Paul

Reacties :

Susan

Geplaatst op 23 augustus 2011

Hoeaai,
Ja hoor, ook ik ben via een omweg nu ook weer bij.
Door de blubber en via de digitale snelweg zit ik denkbeeldig even op het teras met jullie een colaatje te drinken.
Het eindpunt is al in zicht, en daarna moet je nog 100 keer vertellen aan iedereen hoe vaak je een lekke band had. Als ik jullie was zou ik op de terugreis een vliegtuig kapen en laten landen op een tropisch eiland om daar alle lezers uit te nodigen voor de film en verhalen en om daar evt nazorg te ontvangen.
Hoe dan ook, ik hoop dat jullie de reis op het hoogtepunt afsluiten en dit laatste gevoel vast houden van deze survival.
Dan stap ik nu in de zijspan en reis het laatse stuk met jullie mee……

Bojoura Krijtenberg

Geplaatst op 23 augustus 2011

He stoere mannen,
We liepen achter op de verhalen maar we zijn onder de indruk van jullie spannende ervaringen. Dit is spannender dan een triller…We hopen dat jullie de komende dagen gewoon met volle banden kunnen genieten van al het moois.

Succes liefs Bo en Suus

Paula

Geplaatst op 22 augustus 2011

Ha multifunctioneel stel… komt niemand er meer uit nou dan weten jullie het nog wel!!!
Gelukkig een betere dag en wat een mooie foto’s…
ik heb al contact gehad met garage van Santen .Ze willen een motor afdeling starten en ze willen jullie daar graag hebben .
dag ferme knapen dikke zoen Paula

Karla

Geplaatst op 22 augustus 2011

Hallo
Zo ken ik jullie weer, het genieten staat voorop op deze dag. En de creativiteit er even ingegooid om de motor weer aan de praat te krijgen.Goeie tip van Matthijs, en.. vergeet niet de boodschappen te doen daar.We kijken natuurlijk uit naar “pakjesdag”
Veel plezier verder.Karla

William de Pree

Geplaatst op 22 augustus 2011

Boyz, geweldige foto s ,ik kan haast al niet wachten op een totale avond presentatie,natuurlijk met hapjes en drankjes,hebben jullie nou al lekker Jak thee gedronken?(brrrrrr)
Nou op naar Dehli(tip van Mathijs is niet gek voor jullie, een tig sterren hotel)Overigens hebben wij daar een avond gezeten,het is wel echt voor de RICH and FAMOUS indieR,maar je kan je op de wc omkleden ,kijken ze niet meer zo heel gek van op zeker ook niet als je met zijn 2 en op het invalide toilet gaat en daar na een flink kwartier ,helemaal up to date weer uit komt,ze zetten je spullen wel ff in de opslag.
En ze hebben een heavy disco club ,en free wifi ,kun je de hele avond op een thee zitten, iedere indieR die wat denkt te zijn voor bij zien schuiven
ja, daar zit wel ff wat contrast in!!!
Nou eerst maar eens die kant weer opgaan,denk je weer maar eens even in die 2 <(4,a 5) baans wegen en ieder ding wat beweegt en toetert op die weg,is wel ff iets anders dan de moddertracks.

BUDDHA of COMPASSION
En wat moet je allemaal nog? nog naar AGRA?

Joop en Marjan

Geplaatst op 22 augustus 2011

Wat een superdag, vandaag, vergeleken met jullie vorige dag.!!!!!
Wat een superslim idee om de accu van Kees in de motor van Paul te zetten.
Nog even lekker genieten, hoor.
oh ja, Paul, Oma smult ook van de geprinte avonturen. Zij reist ook met jullie beiden mee.

Joke

Geplaatst op 22 augustus 2011

hoi Mannen,weer een bijzondere dag,en gelukkig verder droog weer. Maar Paul ik vraag mij af,of jij volgende week moet werken?,want dat zal dan ook niet mee vallen. Maar nu nog lekker genieten van de komende dagen,en groetjes uit uden.

Paula en Hans

Geplaatst op 22 augustus 2011

Hoi Kees en Paul
Jeetje wat een reis!.Wat goed dat jullie ons mee laten reizen per mail ondanks vermoeidheid enz.
We zitten weer met onze neus in de atlas en kunnen jullie weer voor ons halen.
Blijf uitkijken met al die verkeersduivels!
veel groeten uit en zonnig Denemarken
Hans en Paula

Belinda

Geplaatst op 22 augustus 2011

Prachtig zo’n dag.
Hadden jullie echt even nodig.

Matthijs

Geplaatst op 22 augustus 2011

Klinkt goed mannen! Hou de focus tot het einde vast. Als ik jullie was zou ik ff een dik hotel boeken in New Delhi. Uit eigen ervaring is lekker na een tijdje knutselen met vervoer en onderdak.

Ik ben de lulligste niet en kom dus ook maar even met een voorstelletje:
– hotel grand park inn
– schijnt dicht bij een/het trein station te liggen
– parkeerplekje erbij voor de motoren
– 2 nachten 2 persoonskamer voor nog geen 6000 van die indiase centen; dat moet gelijk zijn aan ca 1,5 maand 1x per dag je motor voor een grote beurt wegbrengen
– Bookings.com geeft een ‘6.9 en fijn’ als beoordeling. In vergelijking met wat jullie de afgelopen 2,5 week hebben gehad is dit een dikke 10+
– website: http://www.hotelgrandparkinn.com/< /a>

Enjoy your stay

 

14) De zwaarste dag van ons LEVEN

Zondag 21 augustus 2011

Lieve lezers,

Hier een lang verslag i.v.m. onze ervaringen en natuurlijk weer prachtige foto’s. Gisteren om half acht vertrokken uit Kylong een plaats voor de Rotang pas. Overal waar we kwamen en wij onze plannen bekend maakten over de route, kregen we merkwaardige reacties dat we naar Manali moesten. Zelfs de man van het hotel adviseerde dat we beter terug naar Leh konden gaan. Voor ons was dat geen optie. Op de Onafhankelijkheidsdag 15 augustus is er een busje met 20 personen in een ravijn gestort waarbij er 15 doden vielen. Dit heeft enorme inpact gehad onder de bevolking maar ook bij toeristen. Er wordt vaak onverantwoord gereden, langdurig en soms met weinig slaap van de chauffeurs. Wij zijn langs dit gebeuren gereden. De pas was n.l. gesloten op de dag dat we in Kylong aan kwamen en zou in de middag weer worden geopend. Dat was voor ons goed nieuws, maar ondanks alles zou het een zeer moeilijk rit worden. Wat is nu het grote probleem waardoor het een gevaarlijke pas is. Wij kwamen uit het droge Himalaya gebied en aan de andere kant van de berg is de moesson actief. Wij gingen ’s morgens naar de voet van de pas. Daar troffen we een enorm overmacht aan militairen die ook naar de pas gingen. Wij hebben in hun tempo meegereden waardoor er geen tegenliggers kwamen want militairen hebben altijd voorrang. Naar boven ging het zo z’n gangetje, alhoewel daar doe je dan ongeveer 2 uur over om naar de top te komen. Eenmaal op de top waren wij de militairen kwijt en kregen we plotseling een hele mooie weg. De wolken dreven door ons heen. We waren in de wolken omdat het mee viel. Het mocht niet uitblijven weer reed Paul in een luchtloze achterband. Barbera daar is ie weer. We vonden deze lekkage een leuk onderbreking we draaien onze handen er niet meer voor om. Even een kleine correctie plakken is het niet maar direct vervangen van de binnenband. Binnen het uur konden wij onze reis voort zetten. Omdat de pas een aantal dagen was gesloten was het nu een chaos op de berg van beide kanten. Veel vrachtverkeer, toeristen en militairen. Want veel dorpen zijn afhankelijk van deze pas. Zo konden wij in Keylong geen kip krijgen want de kippen waren op. Nu begon de ellende pas goed. Er lag 6 a 7  kilometer modder, drap op ons te wachten. En het werd alleen maar erger en wij moesten met twee kleine bandjes er doorheen. De vrachtwagens maakten diepe sporen maar voor de motorrijder was dat te diep om je motor onder controle te houden. Dus zoek je wat verharding aan de zijkant maar dan rij je op het randje van de afgrond. Je denkt daarover niet meer na en zet angsten om in overleven. Het verkeer werd geleid door de militairen. Dat was ook nodig want de vrachtwagens moesten soms een aanloopje hebben om door het slijk te komen en zo de volgende bocht te kunnen halen. Het was een complete chaos op ruim vierduizend meter hoogte. Toch lopen er verkopers hun waren te verkopen aan de wachtende mensen. Meter voor meter zijn we de pas afgezakt. Plotseling zag Paul Kees erdoor heen zitten en zat tegen een rots en zei dat hij niet van plan was naar beneden te gaan. Hij was het zat. Kees zijn morele en fysieke inzinking trok veel publiek van wachtende chauffeurs. Zij genoten van zijn diepe crisis maar Kees had weer publiek, alleen ze staken geen helpende hand uit. De motoren hadden veel te lijden onder deze zware omstandigheden. Die van Kees rook al niet fris meer en begon tijdens de trip stoom af te blazen uit de versnellingsbak. Een penetrante lucht, terwijl Kees zijn versnellingsbak in Leh geheel vernieuwd is. De reden van deze oververhitting is dat je veelal met slippende koppeling de drek door wil komen. Uiteindelijk ontwikkelde Kees weer de moed om de blubber te gaan veroveren. Een extra probleem van Kees zijn motor is dat door de oververhitting de koppeling werd uitgeschakeld en waardoor de motor een eigen leven ging leiden.

Tegen het eind van de middag was bijna de 6 kilometer bagger volbracht en lag kilometers mooi asfalt voor ons. Uiteindelijk hebben we bij een restaurant een colaatje genomen op de goede afloop. Want we waren zoveel vocht verloren dat konden we nauwelijks aanvullen. Zelfs vandaag hebben we daar nog de gevolgen van. Op naar Manali, het ergste en zwaarste zit er nu op. We troffen een prachtig dal aan waarin de Lord of the Rings opgenomen zou kunnen zijn. Watervallen, veel groen en mooie asfaltwegen. Kees kon niet weerstaan om dit vast te leggen op de foto. Intussen maakte Paul zich zorgen te maken waarom Kees er nog niet was. Daar kwam Kees en Paul wilde zijn motor starten om samen naar Manali te gaan. Maar wat gebeurde er, Paul kon zijn motor niet meer aan de praat krijgen. Manali lag nog 25 kilometer verderop. Veel belangstelling om ons te helpen. Een paar jonge mannen (locals) dachten de motor even te starten maar ook dat lukte niet. Met blote voeten een Bullet aan te krijgen doet zeer. Een wist zeker dat het hem zou lukken dus met z’n allen duwen zodat je gebruik kan maken van snelheid en de motor op deze wijze aan de praat zou krijgen. Deze gozer ging remmen in plaats van de koppeling op laten komen. Daar hadden we ook niets aan. Paul gelooft vrij snel een Indier die hem vertelde dat om het komende bochtje de weg afloopt, waardoor Paul gebruik kon maken van de zwaartekracht. Dit was weer een halve waarheid. Na het bochtje kwam weer een bochtje wat omhoog liep. Vergeet niet dat we nog steeds op hoogte zitten, dus het duwen van de motor gebeurde met de laatste krachtsinspanning met uiteraard weer veel vochtverlies. Kees duwen, liep weer terug naar zijn eigen motor, weer Kees duwen etc…… De tijd begon te dringen en hebben we samen besloten de motor aan de kant te zetten en met z’n tweeën op Kees zijn motor de reis voort te zetten. Weer helaas in het donker om een hotel te zoeken. We zitten nu in een wintersporthotel. Ook hier weer is de waarheid breekbaar. Er was belooft dat we de volgende ochtend warm water zouden hebben maar we konden zoals gisteravond twee emmers warm water krijgen. De ene na de ander teleurstelling maar zo is gewoon het leven hier. Paul zat er ’s avonds mentaal en fysiek goed doorheen. Ook het feit dat zijn motor defect halverwege de berg geparkeerd staat. Kortom algehele malaise. Toch waren we erg blij alleen die blijdschap is zo broos. We laten de bergen achter ons en we kunnen even geen bergen meer zien. Ja mensen en het is nog niet afgelopen, want Paul zijn motor en die van Kees moesten nog worden gerepareerd. We vonden vanmorgen een vriendelijk erkende Royal Enfield dealer die direct ons uit de brand hielp. Eerst zijn de koppelingsplaten van Kees zijn motor vernieuwd en die rijdt weer als een echte Bullet met veel trekkracht. Paul zijn probleem lijkt opgelost. De mensen wilden ons graag helpen en er kwam een team die naar zijn motor toe gaat en we vertrouwen erop dat we straks de motor van Paul op kunnen halen. Geld hebben we nodig voor reparatie en hotel. We gaan pinnen en daar staat een Nederlandse biker die vertelde dat zojuist zijn bankpas was ingeslikt. Gelukkig stond er nog een tweede machine die ons de vele roepies eruit gooide. Wij lieten onze pas niet los. We hebben op een heerlijk terras ons laten verwennen met cola en eten. Dit is dan toch nog een rustdag geworden en het moreel is weer op een normaal nivo, gewoon het vakantie gevoel. Blauwe lucht heerlijk zonnetje en een heel leuk toeristisch stadje. We zaten op het terras bij 2 Nederlandse vrouwen die ook al het nodige hadden meegemaakt. Achteraf wilden we zo graag even onze ervaringen delen en dan pas merk je hoeveel we al hebben meegemaakt. Wij gaan de motor van Paul ophalen en naar het hotel om nog even de vermoeidheid de kans te geven want je vergeet wat voor energie je bent verloren zowel fysiek als mentaal. Een groet vanuit een zonnig en zeer warm Manali.

Kees en Paul

Reactie`s :

Ria

Geplaatst op 22 augustus 2011

Hallo Kees en Paul.
Wij zijn net terug van de vakantie en ik heb bijne een dag nodig gehad om jullie reisverslag te lezen en…te verwerken! Tjonge jonge….dit is geen vakantie meer!!!!! Wat een reis. Jullie maken in ieder geval wel wat mee! Een hele goede laatste week en ik kan me alweer verheugen op jullie film.

Veel liefs uit Boekelo

Marjolein

Geplaatst op 22 augustus 2011

RESPECT!! Ik doe het al in mn broek bij jullie verhalen! Hoop dat de laatste loodjes niet het zwaarst wegen voor jullie!

Liefs uit Amsterdam!

Kitty

Geplaatst op 22 augustus 2011

mentaal en fysiek denk ik, toch wel de zwaarste reis, hou vol en veilig terug!!!!
Gr. Kitty

Monique

Geplaatst op 21 augustus 2011

Pfff…… wat een ervaringen … wat een moed .
Gaat de laatste week echt alweer in ?? Wat gaat dat ineens snel.
Heel veel sterkte en hopelijk nog mooie ritten die jullie kunnen maken. Mooie foto’s !

Eddy

Geplaatst op 21 augustus 2011

Nou mannen wat een overlevings tocht !! zeer heftig allemaal maar zeer zeker een hele uitdaging ,nou geniet nog van jullie laatste week !! en hopend met niet teveel moter pech.

groetjes Bertha en Ed

giel en Annie van As.

Geplaatst op 21 augustus 2011

hoi kees en paul wij vinden het leuk om elke dag jullie berichtjes te lezen .het is steeds weer spannend .ook de foto’s zijn heel mooi.wij doen jullie reis niet na. wij varen liever met het bootje op de loosdrectse plassen wij wensen jullie nog veel succses groeten uit beuningen van giel en annie.

Jikke

Geplaatst op 21 augustus 2011

Wat een verhaal! En ik dacht dat ik t zwaar had met een uurtje kanoen zonder drinken dit weekend….Jullie maken echt wel heftige en stoere dingen mee zo. Hopelijk is de motorpech-strippenkaart nu vol en kunnen jullie pechvrij van een mooie derde week genieten!

Matthijs

Geplaatst op 21 augustus 2011

Sjeuzis wat een verhaal….. Ik mag hopen dat er iemand volgende week stoffer en blik mee neemt om jullie op te vegen….
Dat wordt met kerst de premiere van een drama serie ipv de gebruikelijke comedy. Zorg voor een mooi einde van de trip en sterk goed aan!

Erwin Beugelink

Geplaatst op 21 augustus 2011

Klinkt als een ontspannen vakantie.

Groetjes Erwin.

Karla

Geplaatst op 21 augustus 2011

Hallo
Naast het afzien wordt het aftellen.Ik hoop dan ook voor jullie dat de pech en het afzien wat minder op de voorgrond komen te staan.
Sterkte en blijf overeind.

Paula

Geplaatst op 21 augustus 2011

Ha lieve, stoere boys,

Ben net terug uit Texel en lees al jullie verhalen. Wat superindrukwekkend zeg. Wat een andere wereld en ook hier geldt weer…wat een levenskunstenaars daar. Fantastisch dat jullie dit zo met ons delen, al die belevenissen…mooi, leuk, maar ook soms behoorlijk pittig. Sterker nog dan in Peru heb ik het idee.
En wat leuk, die Engelse drop van de Netto kwam weer goed van pas. Doen we de volgende reis (Timboektoe?) gewoon weer.
Nog even deze anekdote …ik lig donderdagnacht wakker in mijn tent. Hoor de kletterende regen, maak me zorgen, o jee, krijgen we die wel droog mee vrijdag. Dan het volgende: kom ik weer veilig terug vanuit Texel naar Bussum met mijn volgeladen Polo? Dat is mijn realiteit hier. Als je het vergelijkt met wat jullie daar meemaken…moet ik er wel om lachen. Ben toch evengoed blij dat alles weer goed is gegaan.
Kon overigens niet eerder reageren, zag niemand met een laptop en in De Koog hadden ze geen internetcafé meer. Moet je nagaan, in Peru in ieder klein dorp wel.
Hé lieve jongens, een goede reis weer verder, dikke kus van Paula en veel groetjes van de rest..
PS.: Net jullie laatste bericht gelezen; gelukkig allemaal weer goed afgelopen. The struggle for life. Overigens prachtige foto’s! Nogmaals een dikke zoen.

Jan en Christien

Geplaatst op 21 augustus 2011

Dag Kees en Paul,
Heb ik nog woorden voor jullie na het lezen van jullie reisverslag? Eigenlijk niet, want zijn er wel woorden voor? Mijn god wat een reis en wat zal dat bij behouden thuiskomst een boeiende voorstelling worden.
Er zal nog lang worden nagepraat, denk ik. Over ontberingen gesproken, ik geloof dat jullie nu weten wat dat zijn. Jullie komen als andere mensen terug. Daar kan geen therapie tegen aan. Jullie hebben weer een goede ontmoeting gehad met jullie zelf. Vechten of vluchten?
Kom op mannen! Wat een vechters!
Het groene dal ligt nu voor jullie en ik begrijp dat jullie weer richting de hoofdstad rijden.
Hans, de broer van Christien was hier het weekend en hebben samen een brommertocht gemaakt, vertelde over jullie motoren, hij kent elke motor, dat die waar jullie op rijden, de bekende problemen waar jullie nu tegen aan lopen. Altijd lekkage, schijnt bij deze motor te horen. Rijden ze trouwens allemaal de bergen op op deze motoren?
Jongens, geniet van jullie Cola en de kip kerrie en ik hoop dat nu alles goed gaat verlopen met de motoren en jullie kunnen genieten van het prachtige landschap en de vriendelijke mensen.
En bedankt voor het lange verslag waarin ik tussen de regels door goed kan lezen hoe jullie je steeds jezelf ontmoeten.
Goede reis!

Gr. Jan en Christien

Joke

Geplaatst op 21 augustus 2011

Hoi mannen,ik hoop dat jullie het ergste hebben gehad,want het is wel heffig,en hebben jullie behoorlijk moeten afzien.Maar wat een prachtige foto,s Nog veel sterkte,en toch maar genieten. Theo en joke

Barbera

Geplaatst op 21 augustus 2011

Pfoeeee…. Zelfs als ik het lees voel ik de frustratie, vermoeidheid en zelfs de dorst. Jee, mannen, wat een verhaal. Het las als een film. Zo van, nu houdt het wel op…maar nee hoor! Er komt steeds zoveel meer. En idd, de lekke band heeft ook weer een plekje in het verhaal Maar goed, het einde geeft weer wat genieten en rust weer na deze zware, modderige bevalling. Prachtige foto’s is een mooie kers op de indiase taart! Laatste week aangebroken! Veel goeds en veiligheid voor de laatste kilometers.

Liefs,
Barbera

Belinda

Geplaatst op 21 augustus 2011

Hou vol, denk aan jullie.

Els

Geplaatst op 21 augustus 2011

Pfffff….
Stoer en sterk zijn jullie

 

13) Twee dagen in een

Vrijdag 19 augustus 2011

Beste lezers,

Helaas konden we uiteraard gisteren jullie niet informeren via deze website. Maar nu des te meer. Vroeg vanuit Leh vertrokken. Het regende behoorlijk en dat is altijd vervelend inpakken etc. Maar na een aantal kilometers buiten de stad brak het zonnetje door. Kortom heerlijk genieten. Met een goed gevoel over onze motoren reden we over prachtige wegen en dat is hier een uitzondering. Vandaag zou de meest zware maar ook de indrukwekkendste reisdag worden en tevens de langste en wel 275 km. Dat zijn ong. 800 Europese kilometers. Toen merkte Paul dat zijn achterband leeg was. Kees bevestigde dit. We bevonden ons in de middle of knowwhere. er waren geen andere opties dat we deze er niet aan konden ontkomen deze klus zelf te klaren. Het hele gebeuren heeft anderhalf uur geduurd maar we waren trots op onszelf want het resultaat was perfect. Hierdoor liepen we reistijd mis en die hadden we hard nodig. Telkens is het leven weer opnieuw beginnen. De hele dag reden we op hoogte zo rond de 4000 meter hoogte waaronder twee passen die boven de 5000 meter kwamen. De slechte wegen willen maar niet wennen, want het is zo inspannend maar je kunt niet terug. Dit was echt de Himalaya op z’n best. Prachtige kleuren, blauwe hemel en een paar spierwitte wolken gaf deze reis zo een bijzondere belevenis. We kregen als snel door dat het race was tegen de klok om voor donker bij het tentenkamp te zijn. Deze race hebben we helaas verloren, maar de omstandigheden waren prima. Helder en een prachtige sterrenhemel. Om 20.00 uur arriveerden we dan eindelijk bij het tentenkamp. We waren helemaal op en dan te bedenken dat we op 4400 meter zaten. De gastvrijheid is zo grandioos dat je je krampen en alle ellende die er bij horen snel bent vergeten. De keuken en restaurant is een tent maar de slaapvertrekken bestond uit golfplaten en deuren die niet sloten. Kortom ventilatie genoeg. We voelden ons al aardig gelijk met de mensen die de sloppenwijken wonen. Heel basic, er brandde een lamp op een stevige accu die onder een tafeltje stond. De wc was naast ons en dat bestond uit een lekkere plaat blik, een sta toilet en een paar bakken water waarmee je souvenir een zetje kan geven. Dat het koud was weten deze mensen als geen ander. De dekens waren zo zwaar dat je het er wel warm van moest krijgen. In ons golfplatenappartement mochten wij maar een kant gebruiken want er konden nog meer reizigers komen. Nog even over die gastvrijheid. We werden in de hoofdtent uitgenodigd om wat warms te drinken en te eten. Tussen de locals en een Belgisch stel. Warme thee en we hebben heerlijk gegeten. O.a. warme broodjes, soep, en een prutje van aardappel. Dit alles wordt op een enorme gasbrander gemaakt. Dat is ook in de tent te ruiken. Geen bezoekers gehad maar wel ’s morgens dat we wakker werden door een enorme benzinedamp. De Belg die ook een biker is was even zijn tank aan het bijvullen maar er liep meer benzine er langs dan erin is onze mening. We hebben ontbeten in tent met toast en warme thee. Voor het eerst was deze toast voorzien van pindakaas die meegebakken wordt echt een aanrader voor Nederland. Het contrast met onze overnachtingsplekken in Leh en de tent waren zo groot. Leh berekent Europese prijzen en in tent betalen we 1,60 per persoon. En het eten, drinken en vooral dat ze aardige mensen zijn was veel verser dan in Leh. Vandaag vertrokken voor een korte rit 119 km. We zijn door rijk besneeuwde bergen gereden en hadden last van klein hagel. Vermoeiend rijden langs het witte deken. Over de top bleven we alsmaar dalen en er zaten prachtige stukken asfalt tussen. Maar het blijft opletten want de weg kan ineens veranderen in een puinbak. We zijn vandaag vroeg gearriveerd zo rond half twee en we hebben een heerlijk hotel met eindelijk lekkere matrassen. Het weer is prachtig hier en we doen lekker rustig aan. Vanavond vroeg de koffer in en dan morgen de laatste pas over om naar Manali te gaan. Hiermee laten we het hooggebergte achter ons. Dan gaan we weer de bewoonde wereld in en zullen we gaan dalen op weg richting Delhi. Wij willen jullie bedanken voor de reacties want wij genieten ervan. Het eerste als we op het internet zijn duiken we in jullie reacties.

Groet,

Paul en Kees

Reactie`s :

Roberto

Geplaatst op 22 augustus 2011

Hallo Kees en Paul,

Ook nu we weer terug zijn in Italie is het eerste wat we doen elke dag, snel even kijken of het volgende verslag al binnen is. Schitterende reis die jullie maken en vooral ook mooi en kleurrijk beschreven. Geen idee waar jullie steeds de tijd (en de interenet verbinding) vandaan halen om het verslag the scrijven en door te sturen aan het eind van zo’n vermoeiende dag!

Veel succes nog in de komende dagen!

Els en Roberto

Jan, Jolanda en Jan Douwe

Geplaatst op 21 augustus 2011

Hallo Paul en Kees, wat een spannende ,vemoeiende en mooie reis.
We beleven het mee door jullie geweldige reis verhalen.

Groet van de glaasjes.

Joost

Geplaatst op 20 augustus 2011

Hoi Paul en Kees,

Ik zeg lekker bezig mannen!
Mooie verhalen.
Mooie ervaringen.
Mooie belevingen.

GENIET (en nu zonder lekke banden, kijken of dat ook lukt 😉

Take Care
J.

Barbera

Geplaatst op 20 augustus 2011

Goedemiddag!

Vanuit een zonnig Amsterdam een berichtje vanaf mijn nieuwe laptop (pap, hij is ondertussen een beetje mijn nieuwe vriend                         Fijn om te lezen dat jullie genieten en het tentenkamp leest als een bijzondere ervaring. De pindakaas beleving moeten jullie hier ook maar eens invoeren bij Calve! Inderdaad verwacht ik bij elk verslag een lekke band en jahoor, hier ook weer een. Maar goed, een creatief mens heeft de halve wereld, dus ook India Weer veel belevenissen en ik kijk alweer uit naar het volgende verslag. Geniet en pas goed op jullie zelf!

Liefs,
Barbera

Kitty

Geplaatst op 20 augustus 2011

Heeey daar was ik ook weer, net de 2 laatste verhalen zitten lezen, nou als er een land is van contrasten dan is het zeker India, echte avonturiers zijn jullie ben weer benieuwd naar de volgende foto’s succes en toi toi opweg naar Delhi.
groetjes Kitty

William de Pree

Geplaatst op 19 augustus 2011

EVERYBODY GETS SO MUCH INFORMATION ALL DAY LONG THAT THEY LOOSE THEIR COMMON SENCE.(Gertruden Stein,1874-1946 )
De spreuk voor de komende dagen,dat dat zoveel jaar geleden al bedacht is,zit ik hier met mijn ipod ,ipad,en de halve mac store, moet ik ook nog een i phone ,en gaan twitteren en alles in huis wordt al gestremde,hoe kan die informatie mijn hoofd nog in??
ja, dan denk je toch zat ik maar gewoon boven op het dak van de wereld,en ja banden plakken dan maar!

Namaste!

Angel

Geplaatst op 19 augustus 2011

Hey mannen
Wat en leuke verhalen elke x weer.
Ik kijk er steeds naar uit hoor.
En wat een ongelooflijke dikke rigzak met ervaring nemen jullie mee naar huis.
Hierdoor ga je het luxe leventje wel waarderen he wat wij hebben.
Alleen na een tijdje ben je dat dan toch weer min of meer vergeten,of eigenlijk is het naar achter in je hersenen geschoven want vergeten doe je dit natuurlijk nooit.
Was zelf in Uruguay en Brazilie geweest met me sport en daar zag je ook zoveel verschillen echt ongelooflijk als je het van zo dicht bij ziet.
Veel plezier nog daarro en Paul lijkt me leuk om ook nog eens real life story’s van je te horen.

Genietseeeeeeeee

Natascha majoor

Geplaatst op 19 augustus 2011

Hoi Paul en Kees
Weer een genot om te lezen….wat maken jullie toch veel mee. Maar vraag me af of jullie niet gebroken thuis komen. maar dat is het vast allemaal waard. En ach waarom zou je uitrusten op vakantie.Dat kan het hele jaar nog in de zorg.
Heel veel plezier nog en geniet van deze speciale momenten in het leven.

Liefs Natascha

Theo

Geplaatst op 19 augustus 2011

Hoi Boy,s
Jullie kunnen beter op een feestje of in de kroeg blijven plakken,dan heb je niet zo veel ongemak ( hoogstens misschien thuis )
Maar uit al jullie verhalen maak ik toch op ,dat ondanks dat het behoorlijk afzien is,jullie toch met een schitterende ervaring straks thuiskomen.Maar voor het zover is wensen Joke en ik jullie nog een geweldige reis zonder veel problemen,en denk erom,wat er ook gebeurt,,,KEEP SMYLING
groeten uit Uden.

Tineke

Geplaatst op 19 augustus 2011

Hallo Paul en Kees,
Wat een mooie foto”s.
Indrukwekkende verhalen,volgens mij gaan jullie een motorzaak beginnen met als specialiteit banden plakken, geniet nog van de komende dagen,ik zie weer uit naar het volgende verslag. gr Tineke

Belinda

Geplaatst op 19 augustus 2011

Intensieve dagen. Maar wel een unieke plek, tentenkamp.
Fijn dat jullie een goed hotel hebben voor vannacht.
Morgen een rustige, veilige rit.

Martien en Riet

Geplaatst op 19 augustus 2011

hoi paul en kees, bedankt voor jullie verslag elke dag weer spannend wat jullie meegemaakt hebben, al veel pech gehad maar jullie zijn stoere bikers, beroep misgelopen motormakers gr. van martien en riet. doei doei.

Ton Vroman

Geplaatst op 19 augustus 2011

We zijn weer benieuwd naar de foto`s en film, lukt dat goed met die camera op de helm?zoals Matthijs al zei ik laat al onze lekke banden staan tot jullie weer terug zijn. Ook heel apart te lezen dat al die problemen met de motoren zo goed verholpen worden,mensen worden toch creatief als ze geen cent te makken hebben, komt hier ook als de crisis doorzet? geniet van de uitzichten en blijf opletten. groetjes Jeanne en Ton

Matthijs

Geplaatst op 19 augustus 2011

Zo te lezen worden de dagelijkse inspanningen nu ook dagelijks beloond met mooie plaatjes en ervaringen. Well done!
Leuk om te weten dat we bij jullie straks aan het juiste adres zijn om banden te laten repareren+ een potentiele nieuwe hobby in het verschiet……

 

12 ) Dak van de wereld

Woensdag 17 augustus 2011

Hallo allemaal,

Vanmorgen waren we er vroeg bij. Het plan was om eerst naar de hoogste berijdbare weg ter wereld te gaan om daarna de motoren een APK beurt te geven. We waren niet eens de stad uit of Paul constateerde een lekke achterband. Nog gelukkig in de bewoonde wereld maar toch te ver verwijderd van een reparateur. Daar stonden we dan. Het was uiteraard weer flink balen maar hier komen de avonturiers mentaliteit. Paul en ik in druk overleg en hebben besloten deze klus met flinke tegenzin zelf te gaan klaren. We hadden spullen en de nodige training gehad. Een bout eraf en daarna kwamen er twee mannen die onze onzekerheid zagen en voordat we het wisten hebben zij de klus geklaard. Wat een aardige mensen zijn er toch in de wereld. Een advies om voor de zekerheid het na laten kijken bij een erkende reparateur. Dat eerst gedaan want we moesten toch. De eerst de beste reparateur had tijd voor ons. Een zeer aardig Engels sprekende vriend van het bedrijfje die de indruk gaf dat alles mogelijk was. Dat is het mooie van India, je wordt direct geholpen. In Nederland moet je tijdig een afspraak maken en hier zien ze geen problemen. Eerst Paul zijn motor onder de loep met name de check van de achterband. Tijdens de inspectie moest het luchtfilter worden vervangen. DanKees zijn motor, nou daar was meer mee aan de hand. De lagers van de voorvork moest worden vervangen ook het luchtfilter. Maaaaaar toen ontdekte hij dat de koppelingsplaten waren versleten. Hoe kwam hij daar achter? Hij haalde een plug van het schakelsysteem en liet ons de olie ruiken alsof wij hier iets over kunnen zeggen. De jonge knul is zeer secuur in zijn werk . Ook dit moest worden vervangen. 10.00 uur arriveerden wij en 12.30 waren de motoren weer in topvorm. Als jullie denken wat vervelend voor die jongens dan hebben jullie het mis. Het bleek een verzamelplaats van bikers uit alle landen van de wereld. Veel ervaringen werden gedeeld. Er waren veel vage types. Er kwam zelfs de overbuurman thee brengen voor iedereen. We wilde afrekenen maar de baas vertelde dat betalen later komt. Ga eerst maar proefrijden. Gelukkig konden we ons doel voor vandaag aanvangen. Op weg naar 5602 meter hoogte. De afstand van Leh naar de top zou ongeveer 45 km zijn. De weg begon met een mooi stuk asfalt en vanaf de politiepost waar we onze permit moesten tonen werd de weg slechter. Je hebt officieel toestemming nodig van de overheid. En die hadden wij van bij ons hotel ontvangen. Constant stijgen, prachtige vergezichten en de weergoden waren ons weer goed gezind. Het was een indrukwekkende rit. Eindelijk waren wij boven hebben genoten we van het prachtige uitzicht. Enkele shots genomen en weer terug naar Leh. We gingen langs de reparateur om af te rekenen. Dat doen ze niet graag want komt er weer iemand met motor dan is de aandacht verdwenen. We waren uiteraard benieuwd wat deze grap ging kosten. In Nederland betaal je honderden euro’s en hier kun je van het bedrag in Holland naar de Chinees. Zelfs onze overnachtingen zijn duurder. En een aardig joch, hij lachte alleen maar. Wat een vakkracht. Nu zijn wij en de motoren gereed voor de volgende etappe. Morgen overnachten wij in een tentenkamp op 4400 meter hoogte dus we gaan ervan uit dat we geen berichten kunnen plaatsen.

Groetjes

Tot in Manali

Reactie`s :

Barbera

Geplaatst op 18 augustus 2011

Geniet! Want als het even tegenzit blijkt het daarna weer mee te zitten                         Nu op zo’n hoogte! Dat moet fantastisch zijn! Ben benieuwd naar de tent verhalen.

Liefs,
Barbera

Marjolein

Geplaatst op 18 augustus 2011

Jeetje…die hoogte! Ongelooflijk! Wat een prachtige foto’s, echt genieten!

Liefs! Marjolein

William de Pree

Geplaatst op 18 augustus 2011

Beste yogi,
Sta moedig en sterk in het leven,maak gebruik van je innerlijke kracht.
Zoek een rustige plek ,zeg boven op een berg(gaat wel lukken)voeten iets uit elkaar ,tenen wijzen naar elkaar ,armen naast het lichaam sta in de berg houding ,op een inademing gaan beide armen langzaam omhoog tot ze boven het hoofd elkaar met de vingertoppen raken,kijk mee naar boven en strek,verleng.Hou dit 5 ademhalingen vol,laat de armen geleidelijk weerzaken,voel even na.
Gaaf mannen !ergens bijna op het dak van de wereld!
Ik vind dat ik het je toch ff moet laten weten,gisteren was het ff little India op de steppe ,( lees kleine huis op de ..) wat een beeste bende,gelukkig was er voor 1 plein gekozen,wat het schoonmaken ietsje beperkte.(jullie kennen de uitwerpsel vormen inmiddels goed)
Kees ,dit was een topper! echt die moet in de herhaling zodat jij erbij kan zijn ,GEWELDIG!
Je ziet ook hier te gekke belevenissen.

Klaas

Geplaatst op 17 augustus 2011

Beste Paul,
Bedankt voor jullie mooie berichten. Jullie zijn wel echt je horizon weer flink aan het verleggen.
Groet. Heb het het niet te koud boven en tot later.
Klaas

Karla

Geplaatst op 17 augustus 2011

Hallo,vanaf Texel de groetjes van Paula .Mooi verhaal voor vandaag Houden zo!

Joke

Geplaatst op 17 augustus 2011

Hoi Bikers.
Wat een verhaal weer vandaag. Voor de komende 2dagen,weer veel rij plezier.
Groetjes uit Uden.

Els

Geplaatst op 17 augustus 2011

Tjee wat een avonturentocht is het al tot nu toe! Ik kijk met spanning steeds uit naar het volgende verslag, nou en die stellen dan niet teleur wat betreft jullie belevenissen. Mooie foto’s al gisteren. Wie weet gaan we op het Uitbureau wel de ‘expositie’ wisselen. Een slapende Indier op een tafel is weer eens wat anders om naar te kijken dan een slapende vrouw tussen de kleurige lappen (als je straks weer achter je bureau zit Kees)!

Jikke

Geplaatst op 17 augustus 2011

Wow, 5600 meter! Was er nog wat zuurstof daar?
Mooie verhalen, veel plezier in de tent, kamperen is wel leuk!

Jan en Christien

Geplaatst op 17 augustus 2011

Dag Kees en Paul,
Wat zijn wij in nederland langzaam maar zeker aan het vergeten, maar gelukkig nog te vinden in het hooggebergte in India? Juist, direct klaar staan voorde, vriendelijkheid en een warme glimlach. Wat heerlijk dat het allemaal zo goed opgelost kon worden. Dat maakt van de kleine tegenslagen toch peanuts. De beloning is dan ook groots lijkt me als je daar op 5500 meter hoogte staat. Om stil van te worden toch.
Morgen het tentenkamp. Wordt vast een indrukwekkende rit en een heerlijke nacht toe gewenst in het tentenkamp. Ga ’s nachtes in ieder geval even naar buiten om die geweldige sterrenhemel te bekijken als het helder is. Geniet en een goede reis naar boven.

Hartelijke groet, Jan en Christien

Matthijs

Geplaatst op 17 augustus 2011

Klinkt goed en hoog. Blijf genieten en veel plezier in de tent!

 

11) Een paar dagen Leh

Dinsdag 16 augustus 2011

Hier een korte impressie van onze eerste vrije dag in Leh. Een nacht in een zeer sober hotel maar volgende morgen direct naar het hotel wat in onze planning lag. Het eten is goed en de kamer perfect. Paul heeft nog een klooster bezocht en heeft daar prachtige beelden gemaakt. Lekker rustig vertoeven in het dorpje en het is goed dat we een keer niet moeten. Maar ondanks een kort verhaal worden jullie beloond met foto’s. Morgen gaan we de hoogste weg ter wereld bereiden, daar kwamen we tenslotte ook voor.

Geniet van de foto’s en de groeten van het motorbike team.

 

Reactie`s :

Karla

Geplaatst op 16 augustus 2011

Hallo,accu weer een beetje opgeladen en ook tijd voor wat plaatjes die wat van het land laten zien Succes met het vervolg van de trip en ik zou voor de wat betere hotels gaan!

M. Hafkamp

Geplaatst op 16 augustus 2011

hoi paul en kees, wat een mooie foto’;s voor morgen een goede reis en kalm aan groetjes van martien en riet doei.

Mimi

Geplaatst op 16 augustus 2011

Wat een mooie typerende foto’s echt schitterend                         Mimi

Belinda

Geplaatst op 16 augustus 2011

Mooie foto’s. Kleurrijk.
Paul: Onno en Stan vinden dat je baard moet laten staan.

Joke

Geplaatst op 16 augustus 2011

wat een prachtige foto,s, en wel fijn zo,n rustdag. Voor morgen weer veilige kilometers,en tot hoors.
Groetjes uuit Uden

Joop en Marjan

Geplaatst op 16 augustus 2011

hoi bikers, wat een foto’s.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Super. Lekker een dagje rust, nietwaar?
Lekker verder genieten.!!!!!! Gr.marjan en joop.

Matthijs

Geplaatst op 16 augustus 2011

Top! Leuk om de kleuren achter de verhalen te zien!

Kitty

Geplaatst op 16 augustus 2011

Prachtige foto’s!!!!!
tot morgen maar weer

Marco van As

Geplaatst op 16 augustus 2011

Hoi Paul en Kees ik ben een beetje later ingestapt met lezen, maar vind het nu, na alles gelezen te hebben een hele uitdaging voor jullie.
Geniet er van, doe voorzichtig en kom heel thuis.
Foto’s zijn ook gaaf echt een cultuurshock.
gr. Marco (voor Kees ik ben de neef van belinda)

Barbera

Geplaatst op 16 augustus 2011

Zo zo…wat een verhalen weer!! Heerlijk om te lezen en jullie geploeter en tegenslagen zijn voelbaar. Maar het levert weer prachtige beelden op, leuk om te zien! Pas goed op jullie zelf en hopelijk de komende dagen wat meer “wind mee” =.

Liefs,
Barbera

Marjan

Geplaatst op 16 augustus 2011

Ha Paul & Kees,

Leuk elke dag de verslagen van jullie vakantie te lezen, nu ook “eindelijk ” de foto’s
Veel veilige km toegewenst en lekker genieten !!

Groet Marjan

 

10) Inhaalverhaal

Maandag 15 augustus 2011

Trouwe lezer,

Vanuit Kargil zijn we ’s morgens vertrokken op weg naar de Himalaya. Even weg van het Islamitische gedeelte. Teleurstellend was dat we verkeerd waren gereden. Niet een klein stukje. Uiteindelijk begonnen wij te twijfelen hebben wij gevraagd of we op de goede weg zaten aan drie wat verlegen meisjes. Ze spraken geen Engels maar toen Paul de kaart erbij haalde moesten ze lachen. We gingen zo naar het noorden en ons doel was het zuiden. Weer helemaal terug naar Kargil. Het was te ver om ons volgende doel te halen nl. overnachten in een klooster. Besloten om opnieuw in Kargil te overnachten. Eerst pinnen alleen niet een automaat werkte niet. Bij dit hotel is de regel vooraf betalen. Dat ging helaas niet door we hadden te weinig geld. Nauwelijks benzine en water. Het was er nauwelijks te krijgen. We zaten er goed doorheen. Maar zoals het leven besluiten eist hebben we even een time out genomen. Toch besloten de weg te volgen naar het klooster en bij het volgende dorp te pinnen, te tanken en daar een overnachting te zoeken. Dit werd door iemand geadviseerd. Maar zoals de man van de loveboat al zei als je hoopt op de waarheid dan is de helft maar waar. Er was weer niets te bekennen van waar we zo behoefte in hadden. Opnieuw een morele domper. Uiteindelijk zou in het plaatsje waar we zouden overnachten waar het klooster stond wel een pinautomaat en een tankstation zijn. Later daarover meer. In de rit zitten twee passen een van 3760 en van 4147 meter. Een prachtige rit en ging redelijk voorspoedig. We hadden afgesproken dat we niet in donker zouden rijden en dat is gelukt. Om 7 uur kwamen we eindelijk bij het klooster. Jullie kunnen wel begrijpen dat dit een van de zwaarste dagen was vooral omdat er zoveel teleurstellingen waren. Ook bleek in het plaatsje geen geld te pinnen en geen benzine. We hadden een slaapplaats in het Lamayuru klooster.  We gingen betalen en toen bleek dat het briefje van 1000 beschadigd was aan de rand van het biljet. Dan wordt het biljet niet  niet geaccepteerd. Ondanks onze medelijdende blikken van was de monnik niet bereid ons tegemoet te komen. Kees kwam met een idee. Hij vroeg of hij ook euro”s accepteerde. We konden in euro”s de overnachting betalen. Verder vroeg Kees hem of we meer euro’s konden inwisselen en dat was geen probleem. Wij alle euro’s verzameld die we hadden waardoor wij onze reserves flink hadden aangevuld. De accommodatie was goed maar basic. Er was gezamenlijk sanitair en een eetlokaal. Dat alles in een boedistisch sfeertje. Geen knetterende spaeker alleen het geluid van een heel klein belletje van een flinke gebedsrol. Deze had ook in Las Vegas kunnen staan. We waren allebei uitgeput en moesten met de trap twee hoog naar onze kamer en dan merk je dat je op hoogte zit. We hebben daar heerlijk gegeten en wel macaroni in een kaassaus. Als je de keuken in keek dan zou je nooit meer wat nemen. Een zwart geblakerd geheel en het is goed dat ze alles verhitten. Het smaakte ons goed en we hadden de kolydraten hard nodig. Na een goede nachtrust hebben we de olie en benzine aangevuld en konden we onze reis naar Leh voort zetten. Vooral qua benzine was het haalbaar als we de man mochten geloven die ons vertelde dat 19 kilometer verderop een tankstation was. Dat bleek ook zo te zijn. En Karla we waren ons bewust dat vandaag een feestdag is de onafhankelijkheidsdag. Je merkt er op straat niet zoveel van maar alle geldautomaten zijn dicht. (wij dachten dat een pinapparaat altijd werkte zowel op zon en feestdagen.) De reis was indrukwekkend door het ruige gebied van de Himalaya. Eenmaal aangekomen in Leh wilden wij als eerste gaan pinnen. Hoe kan het ook anders, geen apparaat werkte. Een Amerikaanse vrouw had druk uitgeoefend op een vaag figuur en die zou dat kreng even opstarten. Hij liep constant heen en weer met electra onderdelen , koperdraden, magastekker en plots was er stroom. Wij konden onze drang naar de roepies niet weerstaan en dook Paul het hokje in. Net zo snel werd hij er uitgestuurd, het apparaat moest worden bijgevuld. Weer naar het deurtje ernaast. Intussen stond er een megarij. De man kwam letterlijk met bakken met geld, geholpen door een maatje die het apparaat vulde. Geen Brink of ander beveiligingsbedrijf aanwezig. Hij worstelde met het softwaregebeuren, we zagen windows XP op het scherm voorbij komen en jawel het apparaat bleek te werken. We hebben maar gelijk wat meer gepind. Naar het hotel wat aanbevolen was maar deze bleek vol te zitten, want Leh is behoorlijk toeristisch. Er werd direct een telefoontje gepleegd naar een collega hotel en daar was nog een kamer beschikbaar. Kees had nog gezegd dat het een vergelijkbaar hotel moest zijn. Ach er ging een mannetje met mee, we konden het lopend af. In een achteraf steegje kwamen we in een heeeeeeeeel simpel ding terecht. Vanaf morgen douchen. We konden twee emmertjes warm water ophalen. De bedden leken leuk maar toen Kees even wilde gaan liggen ontdekte hij dat hij op een plank lag. Maar goed Kees is gek op hout. We blijven de komende drie dagen in Leh en kunnen morgen overboeken naar het goede hotel. We gaan de komende uren uitrusten en morgen de stad verkennen en lekker relaxen even niet te moeten rijden is een cadeautje.

Groet,

Paul en Kees

 

Reactie`s :

Matthijs

Geplaatst op 16 augustus 2011

Gents,
Zo te lezen is er iets van een ontspannen haven in zicht. Geniet van de rust, laad goed op en verzin maar een paar plannen die goed haalbaar zijn

William de pree

Geplaatst op 16 augustus 2011

Boy s wat een ……omstandigheden,hebben die hotels en slaap plaatsen een sterren systeem? en waar kun je ze aan herkennen,wat een unieke acco s echt dat pure Indiase,het enige wat nog mist in jullie lijstje is buiten slapen in de riksja ook een hele ervaring ,de plank heb je al gehad,dus denk je in , je hoofd en een gedeelte van je boven lichaam ligt op het bankje en je benen liggen op het zadel een pasmina over je en de kap omhoog en je hebt ook een nieuwe buitenslaap ervaring.Dit heb je vast al regelmatig gezien!
Het is duidelijk dat dit geen rust vakantie is en je ws nog maanden nodig hebt om te herstellen.
Wel knap zo te sur-leven-len .
India is ook goed te doen in 5 star hotels en op de gooische mannen manier(maar goed je weet inmiddels ook! dan kan je de TAJ MAHAL onder S c h i j

Kitty

Geplaatst op 15 augustus 2011

Hey Guys, na 10 dagen survival of the fittist): ZENNNN in Leh! 3 dagen even bijtanken, geniet !!!(ben wel benieuwd hoe jullie eruit zien: met baard en klotsende oksels)
Groetjes,
Kitty

KATI

Geplaatst op 15 augustus 2011

He mannen.
leuk dat jullie vandaag in een stad logeren die mijn meisjes naam draag! (Leh)
misschien kunnen jullie rondvragen of iemand me kent hahahaha.
hoop dat jullie morgen geluk hebben met een leuke slaapplaats en een leuke reis verder hebben
gr kati

Danielle

Geplaatst op 15 augustus 2011

Hoi mannen
Geniet maar even van jullie relax dagen.
Je hond is weer op eigen bodem paul.
Staat je goed die baard.

groetjes Danielle en de rest

Natascha

Geplaatst op 15 augustus 2011

hoi Kees en Paul
In een woord fantastische….wat een verhaal weer. Geniet maar lekker van een paar dagen rust. Die hebben jullie zeker verdient.

Gr. Natascha

Joke

Geplaatst op 15 augustus 2011

hoi Mannen
eindelijk even een paar dagen rust, dat is volgens mij wel nodig. Gisteren geen bericht en ik maakte mij zorgen, met die slechte motor van jou Paul. Maar alles is goed,en genieten in leh.
kees en Paul Groetjes uit Uden.

Don Kaart

Geplaatst op 15 augustus 2011

Ja Paul dat krijg je dr van als je mij langdurig blesseerd
Morgen alweer 2 weken geleden,maar heb nog steeds veel pijn …bedankt nog he!!! .

Jullie verhaaltjes zijn weer top !!!

Joost

Geplaatst op 15 augustus 2011

Hoi Paulus en onbekende Kees,

Lekkere verhalen mannen.
Mooie avonturen!
Begin Kees al een beetje te kennen 😉
Goed bezig Paulus.
Deze hoogte stage zal je straks op het veld goed kunnen gebruiken..

Geniet veel plezier en BELEEF!
TAKE CARE!

Mimi

Geplaatst op 15 augustus 2011

Geniet in Leh,het verhaal van het pinnen kende ik al,maar ze krijgen het toh maar mooi voor elkaar

Jan en Coby

Geplaatst op 15 augustus 2011

Leuk hoor om alle verhalen te lezen, jullie maken wat mee!
Geniet van deze dagen rust en nog veel plezier verder.

Matthijs

Geplaatst op 15 augustus 2011

Gents,
Zo te lezen is er iets van een ontspannen haven in zicht. Geniet van de rust, laad goed op en verzin maar een paar plannen die goed haalbaar zijn